ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٤١٤ - ٢ - عكرمه را ابن عباس اجازه افتاء داده است

- ٢ - عكرمه ابو عبد الله عكرمه ( بر وزن زبرجه ) مولى ابن عباس در سال يك صد و پنج ( ١٠٥ ) ( بنقل ممقانى از واقدى ) و به سال يك صد و هفت ( ١٠٧ ) به سنّ هشتاد سال به گفتهء ابو اسحاق و منقول از ابو نعيم و به سال يك صد و پانزده ( ١١٥ ) بنقل از قتيبى وفات يافته است .
ممقانى از « ملحقات صراح » نقل كرده كه عكرمه و كثيّر عزّة ، شاعر مشهور ، در سال يك صد و هفت ( ١٠٧ ) در يك روز در گذشته‌اند از اين رو مردم مىگفته‌اند :
« مات افقه النّاس و اشعر النّاس فى يوم واحد » و عكرمه را هشتاد و چهار سال بوده است .
همين قسمت را ابن خلَّكان از طبقات محمد بن سعد از قول واقدى از قول خالد بن قاسم بياضى نقل كرده به اين مضمون :
« عكرمه و كثيّر عزّة در سال يك صد و پنج ( ١٠٥ ) در يك روز وفات يافتند و من خود هر دو را بعد از ظهر در موضع جنائز ديدم كه نماز بر ايشان خوانده مىشد و مردم مىگفتند : افقه مردم و اشعر مردم در گذشتند » عكرمه از مردم مغرب و از بربر بوده هنگامى كه ابن عباس از طرف على ( ع ) والى بصره بوده حصين بن نمير ، عكرمه را بوى هبه كرده و او نام عكرمه را كه نامى است عربى بر او نهاده و در تعليم و تربيت وى جهدى فراوان به جاى آورده تا بدان پايه رسيده كه ابن عباس به او گفته است : « انطلق فافت النّاس » برو به مردم فتوى بده .
عكرمه از حسن بن على ( ع ) و از عائشه و از عبد الله عباس و از عبد الله عمر و از عبد الله بن عمرو عاص و از ابو سعيد خدرى و از ابو هريره روايت كرده و زهرى