ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٧٢٨ - ١٣ - ترجمه مختصري از أئمه چهار مذهب ١ - أبو حنيفه ٢ - مالك بن أنس
- ٢ - مالك ٩٥ - ١٧٩ ابو اسحاق شيرازى كه مالك بن انس را در طىّ طبقهء سيم از فقيهان تابعى مدينه ياد كرده در ترجمهء او اين مضمون را آورده است :
« ابو عبد الله مالك بن انس بن مالك اصبحى ، رضى الله عنه ، به سال نود و پنج ( ٩٥ ) متولَّد شده و در سال يك صد و هفتاد و نه ( ١٧٩ ) به سنّ هشتاد و چهار سال ( ٨٤ ) وفات يافته است .
« واقدى مدّت زندگانى وى را نود سال دانسته است . مالك علم را از ربيعه فرا گرفته و با ربيعه در نزد سلطان به افتا پرداخته . مالك گفته است : مردى بود كه من از او علم مىگرفتم او نمرد تا اين كه مىآمد نزد من و از من استفتاء مىكرد و علم مىآموخت .
« ابن وهب [١] گفته است :
[١] در پاورقى از هامش اصل از شرح بخارى اين مضمون آورده شده است : « در همهء مشرق و مغرب مردى بر حديث پيغمبر ( ص ) آگاهتر از مالك نيست و مالك يكى از شش امام است ، كه داراى مذاهب متبوعهاند در بلاد و امصار . و ايشانند : مالك و ابو حنيفه و شافعى و احمد و سفيان ثورى و داود ظاهرى . « امام ابو الفضل يحيى حصفكى ، خطيب شافعى آنان را در بيت زير آورده است : < شعر > و ان شئت اركان الشّريعة فاسمع لتعرفهم و احفظ اذا كنت سامعا < / شعر > < شعر > محمّد و النّعمان ، مالك و احمد و سفيان و اذكر بعد داود تابعا < / شعر > « و مالك را مادرش سه سال باردار بوده يعنى در مدت سه سال در شكم مادر مىزيسته است ! » يا للعجب !