ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٥٧٥ - ٢٩ - داستان شب زنده داري حسن صالح و برادر و مادرش

قرار داشته‌اند كه شبها را براى زنده داشتن به عبادت و قرائت قرآن ميان خويش به سه قسمت نگه دارند : يك سيم شبرا على بيدار بماند و يك سيّم قرآن را بخواند و ثلث دوم را مادر بيدار باشد و ثلث دوم قرآن را تلاوت كند و ثلث آخر را حسن بيدار باشد و به قرائت ثلث آخر قرآن بپردازد و شبرا به صبح و قرآن را به پايان برساند و ختم نمايد حال بر اين منوال بود تا مادر وفات يافته است پس دو برادر ، على و حسن ، شبرا براى احياء و اشتغال به عبادت و تلاوت ميان خود به دو نيم تقسيم كرده‌اند و كار بر اين قرار برگذار مىشده تا على هم درگذشته و حسن تنها مانده است پس حسن تمام شبرا بيدار و به قرائت قرآن و عبادت پروردگار مشغول مىبوده است » و از كتاب تهذيب شيخ « باب مياه » آورده كه : « حسن بن صالح زيدىّ ، بترىّ ، متروك العمل بما يختصّ بروايته » و از « تقريب » ابن حجر نقل كرده كه گفته است : « انّه ثقة فقيه عابد رمى بالتشيّع » .
و در تاريخ وفات حسن بن صالح چهار قول را آورده است : سال يك صد و پنجاه و چهار ( ١٥٤ ) و يك صد و شصت و سه ( ١٦٣ ) و يك صد و شصت و هفت ( ١٦٧ ) و يك صد و چهل و نه ( ١٤٩ ) .