ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٨٧٧ - أبو اسحق شيرازي

صيمرى فقه آموخته و مردى فقيه و اديب و ظريف و عفيف و جامع محاسن بوده و ديوانى شعر داشته كه گفته‌اند پيش از مرگش آن را شسته است .
و ابو الفتح سليم بن ايوب رازى كه از ابو حامد اسفراينى فقه آموخته و در شام سكنى گزيده و مردم شام از او فقه فرا گرفته‌اند . ابو الفتح ، فقيهى اصولى و داراى مصنّفاتى بسيار بوده و به سال چهار صد و چهل و نه ( ٤٤٩ ) غرق شده و در حار در گذشته است .
ابو اسحاق پس از ذكر سليم بن ايوب گفته است :
« در خراسان و ما وراء النّهر از اصحاب ما ( يعنى شافعيان ) خلقى بسيار است » آنگاه به ياد كردن نام اشخاصى ( در حدود بيست كس ) كه تاريخ فوت ايشان را به ياد نداشته اكتفا كرده پس گفته است :
« و در فارس هم از اصحاب ما خلقى بسيارند » از آن پس چند تن ديگر را بىاين كه تاريخ وفات ايشان را ضبط كند نام برده و از ذكر اصحاب شافعى بذكر اصحاب ابو حنيفه پرداخته است .
از جمله آن چند تن قاضى ابو عبد الله جلاب است كه خطيب و فقيه شيراز و از اصحاب ابو نصر خيّاط ، و فقيهى نظَّار ، فصيح و اديب بوده و ابو اسحاق در شيراز نزد او درس خوانده و از جمله ابو عبد الله محمد بن عمر شيرازى كه از اصحاب ابو حامد اسفرايينى و از شيوخ ابو اسحاق بوده و ابو اسحاق در باره اش گفته است : « و هو اوّل من علَّقت عنه بفيروزآباد » و از جمله ايشان غندجانى است كه ابو اسحاق او را چنين ياد كرده است :
« شيخى ابو عبد الرحمن بن الحسن الغندجاني [١] ، علقت عنه بشيراز و الغندجان و كان من اصحاب ابى حامد الأسفراييني »

[١] بفتح غين و سكون نون و فتح دال مهمله و فتح جيم و پس از الف ، نونى . غندجان شهرى است در اهواز كه گروهى از فقهاء و محدثين به آن منسوب شده‌اند .