ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٦١٦ - ١٢ - جواز جمع ميان دو نماز بأسناد از ثوري

يكى از آنان است . ما هيچ كس را نديديم كه حزن و اندوهش از حسن طولانىتر باشد . او را نمىديديم مگر اين كه گمان مىبرديم مصيبتى تازه بر او وارد آمده است . . » از سخنان حسن است :
« و الله لقد ادركت سبعين بدريّا ، اكثرهم لباسهم الصوف و لو رأيتموهم قلتم : مجانين ، و لو رأوا خياركم لقالوا : ما لهؤلاء من خلاق و لو رأوا شراركم لقالوا : ما يؤمن هؤلاء بيوم الحساب .
و لقد رأيت اقواما كانت الدّنيا اهون على احدهم من التّراب تحت قدميه و لو رأيت اقواما يمسى احدهم و لا يجد عنده الَّا قوتا ، فيقول : لا اجعل هذا كلَّه فى بطنى ، لأجعلنّ بعضه للَّه عزّ و جلّ فيتصدق ببعضه و ان كان هو احوج ممّن يتصدّق به عليه » و هم از سخنان او است در طىّ نامه‌اى مفصّل كه به عمر بن عبد العزيز نوشته است :
« و انّما الدّنيا اذا فكَّرت فيها ثلاثة ايّام :
« يوم مضى لا ترجوه .
« و يوم أنت فيه ينبغى لك ان تغتنمه .
« و يوم لا تدرى أنت من اهله ام لا ؟ و لعلَّك تموت قبله .
« فامّا أمس فحكيم مؤدّب « و امّا اليوم فصديق مودّع غير انّ أمس و ان كان قد فجعك بنفسه فقد ابقى فى يديك حكمته و ان كنت قد اضعته فقد جاءك خلف منه ، و قد كان عنك طويل الغيبة و هو الآن عنك سريع الرّحلة .
« و غدا ايضا فى يديك منه أمله ، فخذ الثّقة بالعمل و اترك الغرور بالأمل قبل حلول الاجل . و إيّاك ان تدخل على اليوم همّ غد او همّ ما بعده » سخنان حسن ، چه خطب و چه مواعظ و نصائح و چه مكاتيب وى ، همه حكيمانه و با اثر است .