ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٤٥٨ - ٢ - طبقه دوم ١ - معمر بن راشد ٢ - عبد الرّزّاق
- ٢ - عبد الرزّاق صاحب طبقات فقهاء اليمن در بارهء عبد الرزّاق چنين نوشته است :
« الإمام المرحول اليه من الآفاق عبد الرزّاق بن همام بن نافع الحميرى فقيه صنعاء ، المرحول إليها من اجل علمه » عبد الرزّاق از معمر و ثورى و ابن جريج و ديگر حافظان حديث ، علم و فقه فرا گرفته و اسحاق بن راهويه و علىّ بن مدينى ، و غير اين دو ، براى استفاده از عبد الرزّاق و اخذ علم از او بسوى وى رحلت و مسافرت داشتهاند . عبد الرزّاق به سال يك صد و بيست و شش ( ١٢٦ ) متولد شده و به سال دويست و دوازده ( ٢١٢ ) به سنّ هشتاد و شش سالگى در گذشته است .
شيخ طوسى در رجال خود ( طىّ اصحاب الصادق ع ) عبد الرزاق را بعنوان « عبد الرّزّاق بن همّام اليماني . . » از اصحاب صادق ( ع ) و راوى از آن حضرت و از حضرت باقر ( ع ) ياد كرده است .
ياقوت حموى در كتاب « معجم البلدان » در ذيل لغت « صنعاء » اين مضمون را آورده است :
« . . و بدانجا منسوب است دانشمند اجلّ عبد الرزّاق بن همّام بن نافع ، ابو بكر حميرى ، يكى از ثقات مشهور ، كه به شام رفته و از اوزاعى و سعيد بن بشير و . .
حديث كرده است . عبد الرّزّاق از معمر بن راشد و ابن جريج و عبد الله پسر مالك انس و هم از عبيد الله پسر ديگر او ، و از عبد الله بن ابى سبره و سفيان ثورى و سفيان بن عيينه و غير اينان از بزرگان نيز حديث كرده است .