تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٥ - مبارزه سخت

و چون چاره از غير خدا و بى استعانت از او باشد ناگزير به نتيجه نمى‌رسد.

[٥٦] آيا هود در مبارزه با همه قوم نيروى لازم را داشت؟ آرى، وى به نيروى خدا كه از جانب او فرستاده شده بود متّكى بود و اين بزرگ‌ترين گواه صدق دعوت اوست.

إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكُمْ ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها- من بر خداى يكتا كه پروردگار من و شماست توكّل كردم هيچ جنبنده‌اى نيست مگر آن كه زمام اختيارش را او گرفته است.» يعنى همه موجودات زنده را خداوند پاك رهبرى مى‌كند، گويى از ناحيه كسى گرفته هر جا كه بخواهند او را مى‌برند. امّا كار خدا در گرداندن جهان هستى بيهوده و بازيچه نيست بلكه آن را با عدالت و به راه راست سير مى‌دهد.

إِنَّ رَبِّي عَلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ‌- همانا پروردگار من بر صراط مستقيم است.» و چنان كه همه موجودات را به راه راست سوق مى‌دهد، كسانى را كه بر او توكّل مى‌كنند به همان راه مستقيم كه به هدف نزديكتر است رهنمون مى‌شود.

[٥٧] چون قوم هود را تبشير سودى نبخشيد، پيامبرشان آنان را بيم داد و گفت: هر گاه از قبول رسالت ابا كنيد بدانيد كه من به وظيفه خود، ابلاغ رسالت، عمل كردم، و خداوند شما را از ميان خواهد برد و مردم ديگرى را جايگزين شما خواهد كرد بى آن كه شما بتوانيد در برابر عذاب الهى كارى بكنيد.

فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ إِلَيْكُمْ وَ يَسْتَخْلِفُ رَبِّي قَوْماً غَيْرَكُمْ وَ/ ٧٦ لا تَضُرُّونَهُ شَيْئاً إِنَّ رَبِّي عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ حَفِيظٌ- اگر هم رويگردان شويد، من رسالت خويش را به شما رسانيدم و پروردگار من مردم ديگرى را جانشين شما خواهد ساخت و هيچ به او زيانى نمى‌رسانيد، زيرا پروردگار من نگهبان همه چيزهاست.» پروردگار توانا با قدرت و سلطه خود حافظ همه موجودات است چنان كه اگر آنها را به حال خود گذارد نابود مى‌شوند، يعنى بقاى آنها به اراده و مدد الهى‌