تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠٢

الَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ‌- آنان كه با اللَّه خداى ديگر قايل مى‌شوند، پس به زودى خواهند دانست».

مشكل آنان با تو نيست، پس تو نبايد به سخنانشان دلتنگ شوى.

به هنگام دلتنگى ...

[٩٧] امّا محمّد (ص) بشر بود و وظيفه رسالت را دوست مى‌داشت و از براى آن فداكارى مى‌كرد و شنيدن استهزاى كافران برايش آسان نبود. از اين رو خداى سبحان تسلّى‌اش مى‌دهد.

وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِما يَقُولُونَ‌- و مى‌دانيم كه تو از گفتارشان دلتنگ مى‌شوى».

/ ٤٩١ [٩٨] و امر مى‌كند كه هر گاه دچار دلتنگى شد خدا را تسبيح كند و به ياد او باشد، زيرا او از سخنان ايشان منزّه است.

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ‌- به ستايش پروردگارت تسبيح كن».

«تسبيح» اشاره به اسماء جلاليّه خدا و «حمد» اشاره به اسماء كماليّه اوست. مؤمن بايد پروردگار را از ناتوانى، مرگ، غفلت و ... مبرّا بداند، چنان كه خداوند خود يادآور مى‌شود كه حىّ، قيّوم، عليم، قدير و ... است.

وَ كُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ‌- و از سجده كنندگان باش».

يعنى نماز بخوان. هر گاه بنده به خداى خود سجده كند، از تأثّر در برابر آزار و استهزاى كافران مصون است.

[٩٩] و چون داعى بخواهد به بالاترين مراتب تقرّب خدا برسد، ناچار از ادامه پرستش اوست.

وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ‌- و پروردگارت را بپرست تا لحظه يقين فرا رسد».

عبادت زمان معيّنى ندارد و تا لقاء اللَّه ادامه مى‌يابد، و برترين امتياز شخص مسلمان اين است كه زندگى‌اش به خير پايان يابد. يعقوب به فرزندانش سفارش‌