تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٢ - اگر سپاس گزار باشيد نعمت را مىافزاييم و اگر كفر بورزيد عذابى سخت در انتظار شماست

اين از جانب پروردگارتان براى شما آزمايشى بزرگ است.» مراد از «بلاء عظيم» آزمايش بزرگ است. «بلاء» در اصل به معنى آشكار كردن نهفته است و آدمى در دشواريها توان خود را آشكار مى‌كند و استعدادات فكرى و جسمانى را نشان مى‌دهد.

اگر سپاس گزار باشيد نعمت را مى‌افزاييم و اگر كفر بورزيد عذابى سخت در انتظار شماست‌

[٧] ياد آورى نعمت و منعم يكى از راههاى سپاس گزارى است و چون كسى بداند كه خدا بخشنده نعمت است و در رضاى او بكوشد تا نعمت را از وى نگيرد، نعمت را مى‌افزايد.

وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ‌- و پروردگارتان اعلام كرد كه اگر مرا سپاس گوييد بر نعمت شما مى‌افزايم.» گردش زمان به سود سپاس گزاران است. زيرا آنان عواملى را كه ايشان را به نعمت رسانده است حفظ مى‌كنند از قبيل توكّل بر خدا، كوشش سالم، وحدت، اندوختن ثروت، اقتصاد در مصرف و عدالت در توزيع؛ و شكر عملى كه پس از رسيدن به نعمت واجب است همين است، چنان كه در آيه شريفه آمده است اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُكْراً وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبادِيَ الشَّكُورُ- و طبعا نسيان نعمت و ترك ويژگيهاى فكرى و رفتارى كه لازمه نعمت است ناسپاسى است كه سبب زوال نعمت مى‌شود.

وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ- و اگر كفر ورزيد كه عذاب من شديد است.»/ ٣٨٢ [٨] كسانى كه براى خدا كار مى‌كنند، گاهى از راه منّت گذارى مى‌گويند كه در رضاى او مى‌كوشند و گاهى مى‌پندارند كه اگر خدا را ترك كنند به او زيان رسانيده‌اند.

وَ قالَ مُوسى‌ إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً- و موسى گفت