تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١١ - نعمتى را كه خدا به شما داده است ياد كنيد

است پايان پذيرد».

امّا آنان به عناد و دشمنى برخاستند و گفتند: «آرى، در وجود خدا شكّى نيست، ليكن شما مانند ما بشر هستيد، افزون بر اين، شما از ما مى‌خواهيد كه با آيين پدرانمان مخالفت كنيم و دليل روشن و حجّت واضح و كافى نداريد».

پيامبران پاسخ داند: «آرى، ما بشرى همچون شماييم، امّا خدا نعمت پيامبرى را به ما ارزانى داشت و ما را به رسالت برگزيد، چنان كه برخى از مردم را به فضل و احسان خويش بر ديگران برترى مى‌نهد. از اين رو تنها امتياز ما «فضل» خداست و «سلطان» ما از خدا و به اذن اوست».

نيروى پيامبران منبعث از اعتماد به خدا و بينش درست و روشن است و مؤمنان بايد به خدا توكّل كنند.

شرح آيات

نعمتى را كه خدا به شما داده است ياد كنيد

[٦] عادت جهات منفى دارد و تمايل و دلبستگى به نعمتها عادتى منفى است، زيرا آدمى در اين حال سببها را فراموش مى‌كند. از اين رو بايد خو گرفتن به نعمتها را از خود دور كنيم و وضع پيشين را به ياد آوريم و به «سبب» ى كه آن وضع را به حالت بهترى تغيير داد بينديشيم يعنى خداى تعالى، و از خود بپرسيم كه چگونه بوده‌ايم و چرا خدا از آن حالت ما را رهايى بخشيد؟

از اين رو بود كه موسى به قوم خود فرمود تا روزگارى را كه فرعون آنان را به استضعاف كشانده بود و نيز رهايى‌شان را از ستم وى به ياد آورند.

/ ٣٨١ وَ إِذْ قالَ مُوسى‌ لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنْجاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ وَ يُذَبِّحُونَ أَبْناءَكُمْ وَ يَسْتَحْيُونَ نِساءَكُمْ وَ فِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ‌- و موسى به قوم خود گفت: نعمتى را كه خدا بر شما ارزانى داشته است به ياد آوريد، آن گاه كه شما را از فرعونيان رهانيد.

به سختى آزارتان مى‌كردند و پسرانتان را مى‌كشتند و زنانتان را زنده مى‌گذاشتند و در