تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٠ - رهنمودهايى از آيات

/ ٣٧٩

پيروى از پيامبران مايه هدايت و رهايى است‌

رهنمودهايى از آيات

راهى كه پيامبران نشان مى‌دهند راه خداى عزيز و حميد است. موسى به قوم خود گفت كه خدا را حمد كنند، چرا كه آنان را از دست فرعون رهايى بخشيد، فرعونى كه آنان را به بدترين وجهى معذّب مى‌كرد، پسرانشان را مى‌كشت و زنانشان را براى خدمت به وى باقى مى‌گذاشت و اين امر آزمايشى سخت از سوى خدا بود.

خداوند اعلام كرده بود كه اگر سپاس گزار باشند نعمت خود را خواهد افزود، و مفهوم «حميد» بودن همين است و نيز آنان را بيم داده بود كه اگر كفر ورزند دچار عذاب سختى خواهند بود كه مفهوم «عزيز» بودن خداست.

سخنى را كه موسى به قوم خود گفت، پيامبران ديگر به مردم زمان خود گفتند، امّا آنان نپذيرفتند و خداوند با عزّت خويش پس از اتمام حجّت آنان را عذاب كرد. شرح قضيّه چنان است كه اقوامى كه پيش از موسى بودند از قبيل قوم نوح و عاد و ثمود و كسانى كه پس از آنان بوده‌اند، تاريخ آنها را به دست فراموشى سپرده است و قصّه آنان را جز خدا نمى‌داند./ ٣٨٠ چون پيامبران با ادلّه روشن به دعوت ايشان پرداختند نپذيرفتند و گفتند: «ما پيامهايى را كه آورده‌ايد باور نداريم و ادّعاى شما را نادرست مى‌دانيم و درباره آن شك مى‌كنيم». پيامبران پاسخ دادند

«شكّ شما در چيست؟ آيا درباره خداست كه در وجود او شكّى نيست: آسمانها و زمين را آفريد و شما را به سوى آمرزش گناهان فرا مى‌خواند و از آثار بدى كه گناهانتان در زندگى شما مى‌گذارد حفظتان مى‌كند تا عمرى كه خداوند تعيين كرده‌