تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧٠ - صفت هشتم

سُوءَ الْحِسابِ‌- يعنى اين كه نيكيهاى آنان پذيرفته نشود و به سبب گناهان دچار عذاب گردند، و گفته‌اند به/ ٣٢٨ معنى كنجكاوى و مداقّه است و سُوءَ الْحِسابِ‌- از آن رو خوانده‌اند كه ترسناك و سخت است چنان كه در حديث آمده: «ما من عبد انصبته للحساب الّا هلك»، و ترس مؤمن از آن است كه گناهان را بشمرند و نبخشند و نيكيها را بشمرند و نپذيرند.

صفت ششم‌

[٢٢] وَ الَّذِينَ صَبَرُوا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ‌- و آنها كه براى خدايشان شكيبايى ورزيدند».

چون در كار خود به خدا توكّل كنى، به سبب شكيبايى تو ياريت مى‌دهد، و چه نيك است صبرى كه خداوند در پشت آن باشد، امّا چرا اين صبر براى خاطر خدا باشد؟ زيرا خداست كه آدمى را مبتلا مى‌كند يا براى آزمايش او، چنان كه فرمود أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ‌ ما فى قلوبكم؟ و يا به جهت اعمالى كه كرده است تا گناهانش را بزدايد. پس صبر براى خاطر خدا اجر دارد و بيانگر ايمان راستين است چنان كه بيانگر رضايت آدمى به قضا و قدر الاهى است.

صفت هفتم‌

وَ أَقامُوا الصَّلاةَ- و نماز به پا كردند».

قيام به نماز به جز گزاردن نماز است. قيام شرطهايى دارد از قبيل عزم و اهتمام به ساير شروط و آيين‌هاى آن.

صفت هشتم‌

وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً- و در آشكار و نهان از آنچه روزيشان كرديم انفاق مى‌كنند».

/ ٣٢٩ انفاق در نهان ضدّ ربا است و انفاق آشكار مقابله با كسى است كه از تو