تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٢ - رهنمودهايى از آيات

معناى واژه‌ها

٦٩ [آوى‌]: پناه گرفت، (به منزل خود) بازگشت.

[لا تبتئس‌]: غمگين مباش. «ابتئاس» غمگين شدن و دچار سختى و اندوه گشتن.

٧٠ [السّقاية]: آبخورى (ظرف)، از «سقى». به گفته برخى سقايه و صواع يكى است.

[العير]: قافله.

٧٢ [زعيم‌]: سرپرست و عهده‌دار (كار مردم) يا رئيس.

/ ٢٣٣

من برادر تو هستم‌

رهنمودهايى از آيات

چون يعقوب از فرزندانش تعهّد گرفت، برادرشان را با آنان فرستاد و سفارش كرد كه همه از يك در وارد شهر نشوند تا از شرّ احتمالى محفوظ بمانند امّا ياد آور شد كه اين راهنمايى نمى‌تواند مانع قضاى الهى گردد. فرمان از آن خداست و بايد به او توكّل كرد. برادران رفتند و بر حسب سفارش پدر يعنى از دروازه‌هاى متعدّد وارد مصر شدند، امّا بلا مقدّر بود، و يعقوب با اين سفارش توانست ميزان اطاعتشان را در غياب او دريابد.

هنگامى كه برادران بر يوسف وارد شدند، وى برادر مادريش را نزد خود نشانيد و راز را بر او گشود و گفت: «از آزار برادران غمگين مباش»، و چون بار و بنه آنان را بستند به دستور او پيمانه را در بار همين برادر (بنيامين) نهادند. آن گاه منادى‌