تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٨ - از بردبارى و نماز يارى بگيريد

سوى خدا متوجّه مى‌كند، در همان حال چيزى از گناهانش نمى‌ماند، گويى اكنون از مادر زاده شده است. اگر عملى ميان دو نماز كند، به شمار نمازهاى پنجگانه ثواب مى‌برد.» سپس گفت: «اى على، نمازهاى پنجگانه براى امّت من مانند چشمه جارى بر خانه يكى از شماست. اگر در تن او چركى باشد و خود را پنج بار در آن چشمه بشويد، آيا چركى در تن او مى‌ماند؟ به خدا سوگند، نمازها براى امّت من چنين است».

[١١٥] چنان كه نماز توان مقاومت مى‌دهد و آدمى را در برابر عوامل منفى نظام فاسد استوار و پا برجا مى‌كند، بردبارى و تحمّل دشواريها نيز ايجاد مقاومت مى‌كند، زيرا صبر يعنى انتظار آينده با اعتقاد به اين كه/ ١٤٤ خداوند مزد نيكوكاران را ضايع نخواهد كرد، اين است جوهر صبر. اطمينان به اين كه كار نيك پاداش خوبى در دنيا يا در آخرت به دنبال خواهد داشت، نفس را در برابر شهوات و دشواريها آرامش مى‌بخشد.

وَ اصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ‌- صبر كن، زيرا خداوند مزد نيكوكاران را تباه نمى‌سازد.» [١١٦] هدف از مقاومت ايجاد گروهى از مؤمنان است كه در برابر نظامهاى فاسد بايستند.

فَلَوْ لا كانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُوا بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسادِ فِي الْأَرْضِ‌- چرا در ميان مردمانى كه پيش از شما بودند خردمندانى نبودند تا مردم را از فساد در زمين باز دارند.» يعنى فقط گروهى از مردم جامعه كه اهل فساد نبودند باقى ماندند، زيرا كارشان نهى از فساد و پايدارى در برابر انحراف بود.

إِلَّا قَلِيلًا مِمَّنْ أَنْجَيْنا مِنْهُمْ‌- جز اندكى از آنان كه نجاتشان داديم.» اكنون همين گروه اندك هستند و خداوند ايشان را نجات داده حال آن كه ديگران را هلاك كرده است.

وَ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا ما أُتْرِفُوا فِيهِ وَ كانُوا مُجْرِمِينَ‌- ظالمان از پى‌