شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٩٨ - حلوا خريدن شيخ احمد خضرويه جهت غريمان به الهام حق تعالى

قِنديل شكستن: قنديل چيزى بود كه در آن چراغ مى‌نهادند و مى‌افروختند و معمولًا قنديل را به سقف آويزان مى‌كردند. كور براى يافتن راه عصا را به اين سو و آن سو مى‌گرداند و بود كه به قنديل يا به آوندى گرانبها خورد و آن را بشكند. آنان كه ندانسته و به گمان خواهند به حقيقت برسند بسا كه مرتكب لغزشها شوند.

كرّان: نگاه كنيد به: شرح بيت ٣٣٦٠/ ١، و نيز: داستان كرى كه از آسيا مى‌آمد. (مقالات شمس، ج ٢، ص ٦٨؛ مآخذ قصص و تمثيلات مثنوى، ص ٤٨) موسى: اشارت است به آيه‌هاى ٦٥- ٨٢، سوره كهف و داستان ملاقات موسى (ع) با مردى كه از سوى خدا علمى آموخته بود. موسى با او همراه شد. مرد كارهايى كرد و موسى بر او عيب مى‌گرفت و سرانجام سِرِّ آن كارها بر وى معلوم گرديد.

زرد رو: شرمگين، خجل.

بالا شتافتن: كنايت از آسمانها را ديدن، سرّ كارها را نگريستن، ديدى فراخ داشتن.

تَعَصُّب: مخالفت، دشمنى.

موش آسيا: احتمالًا اين تركيب با توجه به بيت ناصر خسرو سروده شده است.

(ديوان ناصر خسرو، تقوى، ص ٢٤) كوردلانى كه با موسى (ع) به مقابلت بر مى‌خيزند، مقهور او خواهند شد.

ب ٤٤٢- ٤٣٧ قال: در عربى فعل است به معنى گفت (او). در اينجا به معنى حاصل مصدر است. گفتار، قيل و قال.