شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٨ - مقدمه مولانا

١٣٧٩- ١٣٧٥/ ١ و نظير همين معنى است سروده سعدى:

(گلستان، ص ٩٥) (و نگاه كنيد به: شرح بيتهاى ١٣٧٩- ١٣٧٥/ ١)

ب ١٨- ١٣ نور باقى: استعارت از نعمتهاى اخروى.

جوهاى خون: استعارت از نعمتهاى دنيا.

شير خون شدن: استعارت از نعمت به عذاب مبدّل گشتن. (نگاه كنيد به: شرح بيت ٢/ ٢) اختلاط: آميختن، روشن نبودن. و اين معنى مأخوذ است از روايتى كه امام صادق (ع) از رسول ٦ نقل كند كه «كارها سه گونه است: كارى كه رستگارى آن آشكار است آن را بيار و كارى كه گمراهى آن پديدار است خود را از آن به كنار دار، و كارى كه در آميخته است از آن بپرداز و كار آن را به خدا رها ساز!» (سفينة البحار، ج ١، ص ٦٨٤) صدر: مرتبه اعلى. بالا.

آب چشم: اشك. مجلسى را از علل الشرايع از ابن مسعود از رسول ٦ روايت است كه «چون آدم پروردگارش را نافرمانى كرد منادى از عرش او را ندا داد: آدم، از جوار من بيرون رو! كه آن كس كه مرا نافرمانى كند در جوار من نماند. آدم بگريست و فرشتگان‌