بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٦٩ - اهل بيت

«ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْ‌ءٍ»[١].

«ما چيزى را در كتاب [تكوين از نظر ثبت جريانات هستى و برنامه‌هاى آفرينش‌] فروگذار نكرده‌ايم».

و در حجة الوداع كه روزهاى آخر عمرش را مى‌گذرانيد پروردگار آيه شريفه:

«الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ»[٢].

«امروز دين شما را كامل كردم».

را فرستاد و نعمت خود را تمام كرد، موضوع امامت از اتمام دين است كه دين به وسيله آن كامل مى‌گردد.

حضرت رسول ٦ قبل از اين كه از جهان رخت بربندد، معالم دين را براى مردم روشن كرد و راه آنها را واضح و روشن بازگذاشت، و مسلمانان به طرق حق راهنمايى شدند.

رسول اكرم ٦ على بن ابيطالب ٧ را براى مسلمانان پيشوا و راهنما قرار داد، و هر چه امت به آن نياز داشتند براى آنان بيان كرد.

هر كس گمان كند كه خداى متعال دين خود را تكميل نكرده، كتاب خدا را انكار نموده، و هر كس كتاب خدا را انكار كند كافر است.

آيا اين مردم قدر امام را مى‌دانند، و موقعيت امامت را در ميان امت مى‌دانند، تا در مورد انتخاب امام اختيار داشته‌باشند.

امامت به اندازه‌اى مقامش بلند، جايگاهش رفيع و عميق است كه عقول مردم حقيقت وكُنْه آن را درك نمى‌كنند، و با رأى و نظريات خود نمى‌توانند اهميت آن را درك كنند و يا با اختيار و انتخاب خود امامى را برگزينند، امامت مقامى است كه‌

[١] -/ انعام( ٦): ٣٨.

[٢] - مائده( ٥): ٣.