بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤١٣ - اوصاف قاضى از نگاه على

تكليف همچنان باقى است بعضى عقيده دارند كه در اين گونه قيام‌هاى مصلحانه، وقتى هزينه‌ها از حد معينى گذشت، ديگر جلوتر رفتن جايز نيست، تكليف از گردن مبارزان ساقط مى‌شود، و مى‌توانند كار را همانجا متوقف كنند. شما چه عقيده‌اى در اين باره داريد؟

استاد: تكليف برخورد با فساد هيچ وقت ساقط نمى‌شود، قرآن مى‌فرمايد:

خداى متعال بنى اسرائيل را از زبان عيسى و داود نفرين كرد، چون در مقابل منكر نايستادند. نتيجه مى‌گيريم كه سكوت در مقابل فساد در هر شرايطى حرام است. شما مى‌پرسيد تا كجا بايد هزينه بپردازيم؟ قرآن وقتى مى‌گويد:

«إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ»[١].

مصداق اين آيه مربوط به مبارزه با فساد است. نمى‌گويد چقدر مال، چقدر جان. بنابراين حدى در اينجا وجود ندارد. علاوه بر اين اميرمؤمنان ٧ در توضيح اين آيات مى‌فرمايد: وقتى حادثه‌اى براى دين خدا پيش آمد، اموالتان را وارد معركه كنيد تا حادثه رفع شود. اگر مال نتوانست كارى از پيش ببرد از جانتان مايه بگذاريد.

همه وظيفه دارند آيا اين اختصاص به حضرات معصومين : ندارد؟

استاد: ممكن است شبهه كنند كه بله، اين كارها مختص كسى چون سيدالشهدا ٧ است، نه مردم عادى، پاسخ اين اشكال را بايد اين طور داد كه:

[١] - توبه( ٩): ١١١.