سخنرانی - سخنرانی - الصفحة ٥١٨ - علت دفن شبانه حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها)

بسم الله الرحمن الرحيم

تاریخ : ٨٥/٠٤/٢٥

. . .

حاكم اسلامي ـ خليفه اول ـ كه خود را از هر جهت، يك فرد شايسته براي جانشيني پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) مي داند، از نظر مسايل سياسي إقتضاء مي كند كه اگر او واقعا خليفه به حق پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) است، بايد نماز ميّت دختر پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) را بخواند و مراسم دفن و كفن او، توسط بالاترين مقام سياسي و اجتماعي جامعه انجام شود. لذا حضرت صديقه طاهره (سلام الله عليها) با اين وصيتش، اين حربه را از دست اينها گرفت و وصيت كرد مرا شبانه و به صورت مخفيانه دفن كنيد. در صحيح بخاري و صحيح مسلم به صراحت آمده است كه حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) وصيت كرد او را شبانه دفن كنند. حتي به أبوبكر هم اعلام نكردند كه در مراسم دفن حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) شركت كند.

فلما توفيت دفنها زوجها علي ليلا و لم يؤذن بها أبا بكر و صلي عليها.

صحيح البخاري، ج٥، ص٨٢ ـ صحيح مسلم، ج٥، ص١٥٤

آنچه كه بر أمير المؤمنين (عليه السلام) در مراسم دفن حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) گذشت، خيلي دردآور است. ولي اشاره كنم كه أمير المؤمنين (عليه السلام) در نهج البلاغه، خطبه ٢٠٢، چيزي را فرو نگذاشته است و آنچه كه بر خود گذشته را آورده است:

و من كلام له عليه السلام عند دفن سيدة النساء فاطمة (عليها السلام):

السلام عليك يا رسول الله عني و عن إبنتك النازلة في جوارك و السريعة اللحاق بك، قل يا رسول الله عن صفيتك صبري و رق عنها تجلدي، إلا أن لي في التأسي بعظيم فرقتك و فادح مصيبتك موضع تعز، فلقد وسدتك في ملحودة قبرك و فاضت بين نحري و صدري نفسك، إنا لله و إنا إليه راجعون، فلقد استرجعت الوديعة و أخذت الرهينة، أما حزني فسرمد و أما ليلي فمسهد إلي أن يختار الله لي دارك التي أنت بها مقيم و ستنبئك ابنتك بتضافر أمتك علي هضمها فأحفها السؤال و إستخبرها الحال، هذا و لم يطل العهد و لم يخل منك الذكر و السلام عليكما سلام مودع لا قال و لا سئم، فإن أنصرف فلا عن ملالة وإن أقم فلا عن سوء ظن بما وعد الله الصابرين.

سلام بر تو اي رسول خدا (صلّي اللّه عليه و آله)، سلامي از طرف من و دخترت كه هم اكنون در جوارت فرود آمده و شتابان به شما رسيده است . اي پيامبر خدا! صبر و بردباري من با از دست دادن فاطمه (عليها السّلام) كم شده و توان خويشت نداري ندارم؛ امّا براي من كه سختي جدايي تو را ديده و سنگيني مصيبت تو را كشيدم، شكيبايي ممكن است. اين من بودم كه با دست خود تو را در ميان قبر نهادم و هنگام رحلت، جان گرامي تو ميان سينه و گردنم پرواز كرد «پس همه ما از خداييم و به خدا باز مي گرديم». پس امانتي كه به من سپرده بودي، برگردانده شد و به صاحبش رسيد. از اين پس اندوه من جاودانه و شب هايم، شب زنده داري است؛ تا آن روز كه خدا خانه زندگي تو را براي من برگزيند. به زودي دخترت تو را آگاه خواهد ساخت كه امّت تو چگونه در ستم كاري بر او اجتماع كردند. از فاطمه (عليها السّلام) بپرس و احوال اندوهناك ما را از او خبر گير، كه هنوز روزگاري سپري نشده و ياد تو فراموش نگشته است. سلام من به هر دوي شما، سلام وداع كننده اي كه از روي خشنودي يا خسته دلي سلام نمي كند. اگر از خدمت تو باز مي گردم از روي خستگي نيست و اگر در كنار قبرت مي نشينم از بدگماني بدانچه خدا صابران را وعده داده نمي باشد.

مرحوم كليني (ره) در الكافي و مرحوم شيخ مفيد (ره) در الأمالي و شيخ طوسي (ره) در الأمالي اين خطبه را آورده اند.

الكافي للكليني، ج١، ص٤٥٩ ـ الأمالي للشيخ المفيد، ص٢٨١ ـ الأمالي للشيخ الطوسي، ص١٠٩

در روايات آمده است كه در اواخر خلافت أمير المؤمنين (عليه السلام)، روزي إبن عباس براي أمير المؤمنين (عليه السلام)، حنا تهيه مي كند. أمير المؤمنين (عليه السلام) مي فرمايد:

إبن عباس! مگر نمي داني كه ما هنوز از غصه و مصيبت زهراء، داغداريم و از هنوز از مصيبت او بيرون نيامده ايم تا بخواهيم حنا استفاده كنيم.

يعني حدود ٢٨ سال از قضيه شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) گذشته است، ولي هنوز آقا أمير المؤمنين (عليه السلام) مصيبت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) را فراموش نكرده است.