سخنرانی - سخنرانی - الصفحة ٢٢٧ - نقد شبهات آيه «انما وليكم الله ورسوله و الذين آمنوا»

بسم الله الرحمن الرحيم

تاریخ : ٢٣ / ٠٧ / ٩١

استاد قزويني:

بحث هاي ما يك بحث هاي علمي است و اگر مطالبي از منابع اهل سنت خوانده مي شود، قصد اهانت به اهل سنت را نداريم.

اگر عزيزان بخواهند اين مطالب را اهانت تلقي كنند، نسبت به بزرگان و علماي خودشان بايد گلايه كنند كه قطعاً همچين گلايه اي را ندارند.

اين شبكه هاي وهابي هر روز بساطي را در شبكه هاي شان پياده مي كنند و هر روز يك بحثي از مباحث نصب خودشان كه نفاق خودشان را به نمايش مي گذارد، مطرح مي كنند.

از كوزه همان تراود كه در اوست.

ما اگر مي گوئيم كه ابن تيميه ارزش و لياقت شيخ الاسلام گفتن را ندارد و آدم منحرف و ضد دين و ضد قرآن و ضد اهل بيت و ضد نبي مكرم بوده است و افكارش، افكار سالمي نبوده است، مي گويند: چون ابن تيميه نسبت به شيعه خوب نبوده است، اين ها از ابن تيميه عقده دارند كه اين حرف ها را مي زنند.

ما عقيده داريم، ذهبي كه به ابن تيميه نامه مي نويسد و مي گويد: پيروان تو همگي مكار و سبك عقل و فرومايه و نفهم هستند، آيا ذهبي هم با ابن تيميه خرده حساب دارد؟

اين مطلب در كتاب السيف الصقيل صفحه ٢١٨ مي باشد.

ابن حجر عسقلاني هم با ابن تيميه خورده حساب دارد كه مي گويد: بعضي از مردم او را مجسم مي دانند و بعضي زنديق و بعضي منافق مي دانند.

حتماً كساني كه ابن تيميه را مجسم و زنديق و منافق مي دانستند، با ابن تيميه خورده حساب داشتند.

اين را در كتاب الدرر الكامنه صفحه ١٥١ دارد.

امام سبكي كه از شخصيت هاي برجسته اهل سنت است مي گويد: ابن تيميه آدمي بدعت گذار است و از فرقه هالكه هم بيرون است و از ٧٣ فرقه هم بيرون است.

ايشان با عبارت هاي تند نسبت به ابن تيميه برخورد مي كند.

آيا ايشان هم خورده حساب دارد؟

حصني دمشقي شافعي هم خورده حسابي داشته است و با شيعيان نشست برخواست داشته كه مي گوديد: ابن تيميه زنديق و جاهل و خبيث الباطن است.

ابن حجر هيثمي وقتي مي گويد:

عبد خذله الله وأضلَّه وأعماه وأصمه وأذلَّه... ضالّ ومُضِّلّ.

الفتاوي الحديثية، ج ١، ص ٨٣ و ٨٤

ابن تيميه كسي است كه خدا او را خوار و گمراه و گمراه گر قرار داده است و كور و كر و لال است.

آيا ايشان هم خورده حساب داشته است؟

بخاري حنفي كه متوفاي ٨٥٥ است مي گويد: هر كس به ابن تيميه شيخ الاسلام بگويد، كافر است.

حتما ايشان هم يك خورده حسابي با ابن تيميه داشته است.

شايد آقايان بگويند كه در كنار اين ها افرادي هم از ابن تيميه مدح كرده اند، شما از نظر قاعده رجالي گفته ايد كه اگر صد نفر يك انسان را توثيق كند و يك نفر مذمت كند، اين مذمت و تضعيف مقدم است:

أن الجارح يطلع علي ما لم يطلع علي المعدل قطعا

محمد بن إسماعيل الأمير الحسني الصنعاني، توضيح الأفكار، ج٢، ص ١٦٤

اين قاعده رجالي است و شيعه و سني اين را قبول دارند.

صد نفر مي گويند كه اين آدم خوبي است و يك نفر هم مي گويد اين آدم خبيث و كافر و مرتد است.

مي گويند: اين آقا به يك مسائلي دسترسي داشته است كه آمده است به اين شكل بيان كرده است. آن آقاياني كه توثيق كرده اند، ظاهر امر را نگاه كرده اند.

اين حربه ها هيچ فائده اي ندارد و اين حنا ها رنگي ندارد.

ان شاء الله اگر بنا شد كه در رابطه با ابن تيميه صحبت كنيم، صفحه به صفحه كتابش را نشان مي دهيم و قضاوت را به عهده شما مي گذاريم كه وقتي اين ها ابن تيميه را مثل يزيد مي گويد: رضوان الله عليه يا از ايشان به شيخ الاسلام تعبير مي كنيد، حتي زن و بچه هاي شان هم به اين ها اعتراض كنند كه با اين عبارت هايي كه در كتاب هايش آورده است، شما باز از ابن تيميه تحسين مي كنيد.

ما از دوستاني كه با اين ها تماس مي گيرند مي خواهيم كه از اين ها سؤال كنند شما كه اين قدر عاشق ابن تيميه هستيد و او را از خلفاء و پيغمبر هم بالاتر مي دانيد، اين ها به چه دليلي است در حالي كه اين همه بزرگان اهل سنت او را مذمت و تكفير كردند و منحرف دانستند.

در كتاب حصني دمشقي يكي از علماي اهل سنت گفته بود: اگر حصني دمشقي همه كتاب هاي ابن تيميه را خوانده بود و به بعضي از مطالب فاسد و ضد ديني او اطلاع پيدا كرده بود، جنازه ابن تيميه را از قبر بيرون مي آورد و او را آتش مي زد.

مجري:

وهابيت مي گويند: علي كه فقير بوده است و به ايشان زكات تعلق نمي گرفت؛ چون زكات يك حد نصابي دارد كه بايد به آن حد نصاب برسد، چگونه مي شود كه ايشان بخواهند زكات دهند؟ هر چند در جلسه گذشته به اين جواب داده ايد؛ ولي يك اشاره مختصر ديگري هم داشته باشيد.

استاد قزويني:

در رابطه با آيه ٥٥ سوره مائده كه مشهور به آيه ولايت است، با توجه به شأن نزولي كه از منابع متعدد اهل سنت با سندهاي صحيح نقل كرديم، به تعبير بزرگاني مثل مرحوم طبرسي و مرحوم شيخ طوسي كه قوي ترين و محكم ترين دليل بر ولايت اميرالمؤمنين سلام الله عليه است.

آقايان در آيه ١١ سوره نور و آيه ٤٠ سوره توبه دنبال شبهه نيستند و يك روايت ضعيف هم باشد كه آيه وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَي مربوط به ابوبكر است، اگر چه كه خيلي ها گفته باشند كه اين روايت ضعيف است مي گويند: بايد استناد كرد و به عنوان دليل او را مطرح كرد؛ ولي نسبت به اميرالمؤمنين سلام الله عليه ظاهرا ديواري كوتاه تر از ديوار اميرالمؤمنين سلام الله عليه نيست.

با اين انبوهي از رواياتي كه در منابع خودشان است، دنبال اين هستند كه به نوعي راه گريزي براي خودشان داشته باشند.

اين شبهات از مصاديق اين آيه است كه مي فرمايد:

وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَي أَوْلِيَائِهِمْ

سوره انعام ١٢١

و غير از اين چيز ديگري نمي تواند باشد.

مي گويند: اينجا كلمه زكات استعمال شده است و علي آدم فقيري بوده است و پولي نداشته است و شب ها از گرسنگي نمي خوابيده است، از كجا پول آورد كه حضرت مستطيع شد و زكات بر او واجب شد؟

مثلا ٢٠٠ درهمي كه بر اميرالمؤمنين زكات واجب شود، اين را هم براي علي زياد ديدند.

همين قدر بدانيد كه آن روز يَوْمَ تُبْلَي السَّرَائِرُ كه تمام اين باطن ها بيرون ريخته مي شود، آن روز در محضر عدل الهي بايد براي اين حرف هايتان هم جواب دهيد.

ما در پاسخ گفتيم:

اولاً: كلمه زكات يك استعمال شرعي است و در اصطلاح متشرعه استعمال شده است در اين مقدار اخراج شده از اموال كه بعد از نصاب است؛ وگرنه در آيات و غيره همه در لغت به معناي نمو و بركت است و در خود قرآن به معناي صدقه آمده است.

آياتي در مكه نازل شده است و زكات در آن وقت واجب نبوده است مثل آيه اي كه مي فرمايد:

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّي

سوره أعلي آيه ١٤

در اين آيه زكات، در احسان و صدقه و تصدق استعمال شده است.

بزرگان مفسرين هم به همين آيه ٥٥ استدلال كرده اند كه زكات در صدقه مستحبي استعمال شده است كه از جصاص و ديگران نقل كرد ه ايم كه اين آيه دلالت مي كند:

أن صدقة التطوع تسمي زكاة لأن عليا تصدق بخاتمه تطوعا.

أحكام القرآن للجصاص، ج٤، ص١٠٢ و تفسير القرطبي، ج٦، ص٢٢١ و تفسير البيضاوي، ج٢، ص٣٤٠ و تفسير أبي السعود، ج٣، ص٥٢

زكات مستحبي هم زكات است.

مستغني شدن اميرالمؤمنين در حدي كه زكات به او برسد، آيا آقايان اين را در زندگي اميرالمؤمنين زياد مي بينند؟