سخنرانی - سخنرانی - الصفحة ٢٤٣ - اهميت و ضرورت امامت از نظر اهل سنت

بسم الله الرحمن الرحيم

تاریخ : ١٥ / ٠٥ / ٩١

مجري:

امشب شب ١٧ ماه رمضان و شب جنگ بدر و آن اتفاق عجيبي كه براي اميرالمؤمنين عليه السلام با ملائكه حضرت جبرائيل و اسرافيل كه با هزاران ملك آمدند و به حضرت سلام دادند است.

نظر علماي اهل سنت نسبت به اهميت امامت چيست؟

استاد قزويني:

ما در جلسات گذشته در رابطه با بحث مربوط به واژه ها صحبت كرديم و واژه امام و خليفه را توضيح داديم و گفتيم اين ها چه معنايي دارد.

يكي از بحث هاي اساسي كه مطرح است و غالبا در اين شبكه هاي نفاق و نواصب مطرح نمي شود و اين قضايا را به گوش عزيزان اهل سنت نمي رسانند و فقط هجمه هاي به شيعه به گوش مردم مي رسانند و اهانت و جسارت به شيعه در رابطه با اين كه شيعه ها امامت را از اصول دين مي دانند و منكر امامت را كافر مي دانند و امامت از واجبات است و اين مطالب را به مردم بيان مي كنند.

من تقاضا دارم هم عزيزان شيعه بحث هاي ما را پيگيري كنند و اين نكات را ياداشت كنند و در بحث يا گفتگو و مناظره با وهابي ها نكاتي را كه من امشب عرض مي كنم نكاتي كليدي است.

بعد هم يك سري نتيجه گيري هايي براي اين كه بحث علمي خيلي خشك نباشد و بعضي از نكاتي ديگري را بيان مي كنيم گرچه بعضي هايش شايد تكراري باشد و در آينده هم باز اين مطالب را خواهيم گفت؛ چون بعضي از مباحث است كه به قدري بايد گفته شود كه براي بينندگان عزيز ملكه شود؛ همان طور كه در قرآن شما مي بينيد در چندين جا قضيه حضرت آدم و حضرت هواء و درگيري آن ها با شيطان را خدا مطرح مي كند و قضيه موسي و فرعون را چندين جا مطرح مي كند؛ چون اين ها بحث هاي كليدي است براي اين كه مردم از اين ها عبرت بگيرند.

اهميت امامت نزد فريقين:

جناب آقاي ماوردي كه از علماي بزرگ اهل سنت است و از اعيان قرن پنجم هجري و متوفاي ٤٥٠ است و معاصر مرحوم سيد مرتضي و شيخ طوسي و شيخ مفيد است.

ايشان مي گويد:

فَلَيْسَ دِينٌ زَالَ سُلْطَانُهُ إلَّا بُدِّلَتْ أَحْكَامُهُ ، وَطُمِسَتْ أَعْلَامُهُ.

أدب الدنيا والدين، ج ١، ص ١٦٤

اساس يك دين مربوط به آن حاكمي است كه در جامعه حكومت مي كند و اگر چنانچه آن حاكم ديني از بين برود احكام آن دين تغيير پيدا مي كند و نشانه هاي آن دين از بين مي رود.

تا آنجا كه مي گويد:

وَجَبَ إقَامَةُ إمَامٍ يَكُونُ سُلْطَانَ الْوَقْتِ وَزَعِيمَ الْأُمَّةِ لِيَكُونَ الدِّينُ مَحْرُوسًا بِسُلْطَانِهِ.

أدب الدنيا والدين، ج ١، ص ١٦٤

لازم است كه به پا داشتن يك امامي و حاكمي و خليفه كه سلطان وقت و رهبر امت است اين حاكم اسلامي با آن حكومتش دين را از خطرات حفظ مي كند و سلطنت و حكومت او هم بايد جاري بر سنن دين و احكام ديني باشد.

خود ابن تيميه حراني مي گويد:

يجب أن يعرف أن ولاية أمر الناس من أعظم واجبات الدين بل لا قيام للدين إلا بها.

السياسة الشرعية، ج ١، ص ١٣٦

لازم است كه همه بدانند ولايت امر مردم يكي از بزرگ ترين واجبات ديني است؛ بلكه به پا داشتن دين مردم حتي دنياي مردم وابسته به آن امام است و آن حاكم اسلامي است.

اين آقايان كه به ما اعتراض مي كنند كه شما امامت را از واجبات يا از اصول مي دانيد، اين حرف ابن تيميه است كه امام و پيغمبر و همه چيز وهابي ها است.

شما كه لا لايي بلدي، چرا خودت خوابت نمي برد.

ما از وهابي ها سؤال مي كنيم اگر واقعاً دين بدون امام برپا نمي شود چرا پيغمبر اكرم اين را مهمل گذاشت رفت و به آن اهميت نداد و كسي را معرفي نكرد؟

پيغمبر اكرم اين قدر بي توجه بوده است؟

بعد مي گويد:

فإن بني آدم لا تتم مصلحتهم إلا بالاجتماع لحاجة بعضهم إلي بعض.

السياسة الشرعية، ج ١، ص ١٣٦

آن بحثي كه ما هم در بحث كلامي داريم در فلسفه وجود امام و فلسفه ضرورت امام بر اين كه اگر جامعه اسلامي و انساني اگر بخواهد مصالح شان حفظ شود، بايد زندگي اجتماعي داشته باشند.

اگر بخواهد يك خانواده به بيابان برود و از جامعه ببرد، نياز به قصاب دارد و نياز به خياط دارد و نياز به پزشك دارد و نياز به نانوا دارد و خودش نمي تواند همه اين ها را برطرف كند.

براي همين ناچار است كه در جامعه زندگي كنند و هر كدام از اين نيازمندي ها را يك عده متقبل شوند.

بعد مي گويد:

ولا بد لهم عند الاجتماع من رأس.

السياسة الشرعية، ج١، ص ١٣٦

وقتي كه مردم يك زندگي اجتماعي تشكيل دادند بايد يك رئيس و امام و رهبري داشته باشند.

بعد مي گويد: پيغمبر اكرم فرمود:

إذا خرج ثلاثة في سفر فليؤمروا أحدهم .

السياسة الشرعية، ج ١، ص ١٣٦

اگر سه نفر مي خواهند به مسافرت بروند يكي از آن ها را به عنوان رئيس بايد انتخاب كنند.

پيغمبر مي فرمايد: شما سه نفري اگر خواستيد سفر برويد، يك نفر بايد رهبر باشد؛ ولي يك جامعه اسلامي احتياجي به امت ندارد.

پيغمبر اكرم همين طور امت را رها كرد و رفت و امت را به حال خود واگذاشت و به تعبير شهرستاني: براي هيچ امري از امورد ديني و دنيايي شمشيري به اندازه امامت زده نشده است.

اين همه اختلافات و اين همه درگيري ها و در همان سقيفه به سر و كله هم كوبيدند كه مفصل عرض خواهيم كرد و بعد از آن قضيه عثمان و بعد از آن قضيه جنگ جمل و صفين و غيره تمام اين ها به خاطر اين است كه پيغمبر اكرم غم امت را نخورده اند و كاري هم به امت نداشتند كه امت چه كار مي خواهد كند فقط فرمود:

فلا أُرَاهُ يَخْلُصُ منهم إلا مِثْلُ هَمَلِ النَّعَمِ.

صحيح البخاري، ج ٥، ص ٢٤٠٧

در فرداي قيامت كنار حوض همه اصحاب من را مي ريزند در آتش جهنم.

خود ابن تيميه در اينجا با كمال صراحت مي گويد: قيام دين به امام است و سلامت هر اجتماع و تضمين مصالح اجتماعي وابستگي دارد به اين كه يك نفر رئيس و امام و حاكم باشد؛ حتي سه نفر هم بخواهند بروند مسافرت بايد يك نفرشان رئيس باشد.

مجري:

نظر علماي اهل سنت را نسبت به ضرورت و وجوب امامت را بيان كنيد؟

استاد قزويني:

از همين عبارت هايي كه ما داشتيم تقريباً استشمام مي شد.

عبارتي كه بعضي از بزرگان اهل سنت دارند تكه هايش را نقل مي كنم شايد يك تلنگري باشد براي بعضي از وجدان هاي خفته كه بيدار شوند؛ گرچه الحمد لله ما داريم مي بينيم كه عزيزان اهل سنت ما در اين هشت جلسه اخير روي خط مي آيند و اگر يك مطلبي براي شان مبهم است توضيح مي دهيم، با كمال شجاعت و با صراحت تام اعلام مي كنند مسئله براي ما روشن شد و قضيه براي ما ثابت شد يا بعضي ها تشكر مي كنند كه اين منابع در اختيار اين مردم قرار مي گيرد.