سخنرانی
(١)
نقد و بررسی ریشه های انفجار و تخریب قبر پیامبر اسلام، انبیاء و اولیای الهی (2)
٤ ص
(٢)
برگی از فضائل شنیدنی مولا امیرالمؤمنین(سلام الله علیه)
٥ ص
(٣)
آیا مسئله «خمس» در اسلام، فقط مخصوص غنائم جنگی است!؟
٦ ص
(٤)
آیا صحابه پیغمبر اکرم، زندگی زاهدانه و ساده ای داشتند!؟
٧ ص
(٥)
بی حیایی، دزدی، چپاول و خباثت درونی و ذاتی وهابی ها!
٨ ص
(٦)
شرایط و ویژگی های طلبه موفق در عصر حاضر
٩ ص
(٧)
مباحث پنجگانه اساسی و ریشه ای پیرامون «فدک»!
١٠ ص
(٨)
حذف و نابودی سنت پیامبر؛ از زمینه های قتل سیدالشهدا(سلام الله علیه)!
١١ ص
(٩)
«معاویة» و شجره ملعونه بنی امیه؛ کینه ای ترین دشمنان اهلبیت!
١٢ ص
(١٠)
«عقلگرایی» و «دینگرایی» در حوزهٔ اسلام
١٣ ص
(١١)
لعن و نفرین «معاویه» در کلام پیامبر(صلی الله علیه و آله)
١٤ ص
(١٢)
اثبات کفر «معاویه»، با روایات صحیح السند!
١٥ ص
(١٣)
وحی در اندیشه امامان معصوم
١٦ ص
(١٤)
«معاویة بن ابوسفیان» پایه گذار سب و لعن امیرالمؤمنین(سلام الله علیه)
١٧ ص
(١٥)
استدلال امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) به «لیلة المبیت»؛ در شورای شش نفره
١٨ ص
(١٦)
افزایش معرفت، دفاع از امامت؛ بهترین میثاق با امام زمان(علیه السلام)
١٩ ص
(١٧)
بررسی جریانهای تکفیری در مصاحبه با رهبر شيعيان ترکيه
٢٠ ص
(١٨)
ولایت ائمه اطهار(علیهم السلام) در منابع اهل سنت
٢١ ص
(١٩)
حدیث قرطاس و نسبت هذیان گویی به پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله)
٢٢ ص
(٢٠)
واقعه عظیم غدیرخم؛ در کلام معصومین (علیهم السلام)
٢٣ ص
(٢١)
جایگاه والای علمی و اخلاقی امام صادق (سلام الله علیه)
٢٤ ص
(٢٢)
تکفیر ؛ جنایت و آدم کشی؛ مهمترین ویژگی فرقه وهابیت
٢٥ ص
(٢٣)
مسئله «ارتداد صحابه» در منابع اهل سنت!
٢٦ ص
(٢٤)
ولایت امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) در کتب و منابع اهل سنت
٢٧ ص
(٢٥)
اهانت مولوی گرگیج به عزاداران شیعه و سنی امام حسین (علیه السلام)
٢٨ ص
(٢٦)
قتل و کشتار اصحاب ردّه توسط ابوبکر، مخالف قرآن و سنت
٢٩ ص
(٢٧)
حدیث قرطاس و شبهه «قوموا عنّی» در کلام پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله)
٣٠ ص
(٢٨)
توسل و استغاثه در فرهنگ شیعه و اهل سنت
٣١ ص
(٢٩)
عکس العمل علمای اهل سنت به توهین مولوی گرگیج به عزارادان حسینی!
٣٢ ص
(٣٠)
لزوم تحقیق و بررسی از مذهب حق در اسلام
٣٣ ص
(٣١)
گروه تروریستی داعش، مجری فتاوای «محمدبن عبدالوهاب»
٣٤ ص
(٣٢)
تکفیر تمام اهل سنت؛ توسط «ابن تیمیه» و «محمدبن عبدالوهاب»!!
٣٥ ص
(٣٣)
مقایسه نور و ظلمت؛ مقایسه امام صادق(سلام الله علیه) با «محمدبن عبدالوهاب»
٣٦ ص
(٣٤)
ارزیابی استاد حسینی قزوینی از کنگره بین المللی تکفیر در قم
٣٧ ص
(٣٥)
سوغات شوم فرقه وهابیت؛ تکفیر و قتل عام شیعه و سنی
٣٨ ص
(٣٦)
حدیث قرطاس و شبهه «قوموا عنّی» در کلام پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله) (2)
٣٩ ص
(٣٧)
جهل به نصوص و آیات قرآنی؛ یکی از عوامل و ریشه های اصلی تکفیر
٤٠ ص
(٣٨)
ولایت امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) با تعابیر مختلف، از زبان پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله)
٤١ ص
(٣٩)
حیات پس از مرگ انبیاء؛ اولیاء و شهداء
٤٢ ص
(٤٠)
دفاع از مذهب تشیع، در پاسخ به سخنان شيخ الأزهر
٤٣ ص
(٤١)
ناگفته های مناظره المستقله
٤٤ ص
(٤٢)
تحریف و سانسور مناظره المستقله توسط شبکه های وهابی(1)
٤٥ ص
(٤٣)
تحریف و سانسور مناظره المستقله توسط شبکه های وهابی(2)
٤٦ ص
(٤٤)
بررسی روایات شیعه در مورد شهادت حضرت زهرا(س)
٤٧ ص
(٤٥)
فضایل بی نظیر حضرت زهرا(سلام الله علیها) و دیدگاه منافقانه «ابن تیمیه»!!
٤٨ ص
(٤٦)
فضایل منحصر به فرد حضرت زهرا (سلام الله علیها) در کتب اهل سنت (1)
٤٩ ص
(٤٧)
فضایل منحصر به فرد حضرت زهرا (سلام الله علیها) در کتب اهل سنت (2)
٥٠ ص
(٤٨)
شخصیت ممتاز حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها)
٥١ ص
(٤٩)
بررسی روایت ابن ابی شیبه در مورد هجوم به منزل حضرت زهرا(س)
٥٢ ص
(٥٠)
«محمد بن عبدالوهاب» از منظر علمای اهل سنت ایران!
٥٣ ص
(٥١)
بررسی روایت طبری و بلاذری در مورد هجوم به منزل حضرت زهرا(س)
٥٤ ص
(٥٢)
بررسی روایت پشیمانی ابوبکر از هجوم به منزل حضرت زهرا(س)
٥٥ ص
(٥٣)
بررسی روایت جوینی در اثبات شهادت حضرت زهرا(س)
٥٦ ص
(٥٤)
بررسی نقل شهرستانی در مورد شهادت حضرت زهرا(س)
٥٧ ص
(٥٥)
افشاگری در مورد کلیپ پخش شده از آیت الله قزوینی توسط وهابیت از مناظرات المستقله
٥٨ ص
(٥٦)
اثبات دروغ بستن وهابیت در استناد به منابع شیعه
٥٩ ص
(٥٧)
دیدگاه «ملا محمد عمر سربازی» و «عبدالرحمن سربازی» در مورد فرقه شوم وهابیت!
٦٠ ص
(٥٨)
آیا فرقه ای به نام «وهابیت» وجود خارجی دارد؟ (1)
٦١ ص
(٥٩)
آیا فرقه ای به نام «وهابیت» وجود خارجی دارد؟ (2)
٦٢ ص
(٦٠)
«وهابیت» و تکفیر فرق مختلف اهل سنت (1)
٦٣ ص
(٦١)
«وهابیت» و تکفیر فرق مختلف اهل سنت (2)
٦٤ ص
(٦٢)
شخصیت و خلقت نورانی حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)
٦٥ ص
(٦٣)
اهانت به صحابه و رهبران مذاهب اسلامی از سوی سران وهابی
٦٦ ص
(٦٤)
شخصیت ایمانی مؤمن قریش، حضرت ابوطالب (سلام الله علیه)
٦٧ ص
(٦٥)
ذکر فضائلی از قمر بنی هاشم و حضرت سیدالشهداء (سلام الله علیهما)
٦٨ ص
(٦٦)
پانزده سؤال بی پاسخ، از کارشناسان هتاک وهابی!
٦٩ ص
(٦٧)
قیام حضرت مهدی (ارواحنا فداه)، با کشتار و خشونت یا رأفت و رحمت؟! (1)
٧٠ ص
(٦٨)
قیام حضرت مهدی (ارواحنا فداه)، با کشتار و خشونت یا رأفت و رحمت؟! (2)
٧١ ص
(٦٩)
قضیه قتل عثمان چه بود و نظر وهابی ها در این زمینه چیست ؟
٧٢ ص
(٧٠)
بررسی قضیه خواستگاری علی(ع) از دختر ابی جهل در کتب عامه و خاصه
٧٣ ص
(٧١)
شبهه انتساب تشیع به عبدالله سبأ
٧٤ ص
(٧٢)
عبد الله سبأ کیست و نظر علمای شیعه و سنی در باره او چیست ؟
٧٥ ص
(٧٣)
عبدالله سبأ از دیدگاه اهل بیت علیهم السلام
٧٦ ص
(٧٤)
عزاداری برای امام حسین(ع) در سیره اهل تسنن و وهابیون
٧٧ ص
(٧٥)
حکم تکفیر از دیدگاه قرآن
٧٨ ص
(٧٦)
حدیث انا مدینه العلم و علی بابها
٧٩ ص
(٧٧)
اشکال سندی بر حدیث (اقتداء به ابوبکر و عمر)
٨٠ ص
(٧٨)
اعلمیت علی (ع) در روایات اهل سنت و مقایسه علم حضرت با دیگران
٨١ ص
(٧٩)
اعلمیت علی (علیه السلام) از زبان صحابه
٨٢ ص
(٨٠)
اعلمیت علی (علیه السلام) از زبان تابعین و علمای بزرگ اهل سنت
٨٣ ص
(٨١)
ابلاغ سوره برائت و آیه تطهیر در افضلیت علی(ع) بر سایر صحابه
٨٤ ص
(٨٢)
فضائل منحصر به فرد علی علیه السلام از کتب اهل سنت
٨٥ ص
(٨٣)
اعلمیت علی (علیه السلام) و جهل خلفاء نسبت به برخی از مسائل
٨٦ ص
(٨٤)
اعلمیت علی (علیه السلام) و جهل ابوبکر و عمر نسبت به برخی از مسائل
٨٧ ص
(٨٥)
اعتراف عمر به جهلش نسبت به برخی از مسائل و اعتراف به اینکه همه مردم از عمر فقیه تر هستند
٨٨ ص
(٨٦)
چرا پیامبر اکرم، «فدک» را فقط به حضرت زهرا بخشید!؟
٨٩ ص
(٨٧)
مباحثی پیرامون شبهاتی بر ماجرای فدک حضرت زهرا (سلام الله علیها)
٩٠ ص
(٨٨)
«صله رحم» و «گرهگشایی از کار مؤمنان»؛ دو اخلاق مهم علوی
٩١ ص
(٨٩)
هیجده عامل مهم بی برکتی در زندگی
٩٢ ص
(٩٠)
آداب معاشرت از دیدگاه امیرالمؤمنین (سلام الله علیه)
٩٣ ص
(٩١)
ارزش و اهمیت خوش اخلاقی از دیدگاه اهلبیت (علیهم السلام)
٩٤ ص
(٩٢)
لزوم توجه جدّی به مسئله «صله رحم»
٩٥ ص
(٩٣)
«مساعدت به مردم»؛ در سیره و سخن امیرالمؤمنین (سلام الله علیه)
٩٦ ص
(٩٤)
«مساعدت به دیگران» و پاداش آن در اخلاق علوی
٩٧ ص
(٩٥)
سیره رفتاری امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) با همسر خویش در منزل
٩٨ ص
(٩٦)
«احسان و کمک به دیگران»؛ از نگاه امیرالمؤمنین (سلام الله علیه)
٩٩ ص
(٩٧)
پاداش خدمت به خلق و کیفر سخت عدم مساعدت دیگران
١٠٠ ص
(٩٨)
موضعگیری امام جواد(سلام الله علیه) در رابطه با انحرافات دینی عصر خویش
١٠١ ص
(٩٩)
ارزش «شاد کردن دل دیگران»؛ از نگاه امیرالمؤمنین (سلام الله علیه)
١٠٢ ص
(١٠٠)
«احسان به دیگران»؛ و آثار آن در دنیا و آخرت
١٠٣ ص
(١٠١)
حکم ناسزا به امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) با استناد به کتب اهل سنت (1)
١٠٤ ص
(١٠٢)
فضائل و جایگاه ویژه حضرت خدیجه کبری(سلام الله علیها)
١٠٥ ص
(١٠٣)
حکم ناسزا به امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) با استناد به کتب اهل سنت(2)
١٠٦ ص
(١٠٤)
تخریب حرم ائمه بقیع، ننگی بر دامان وهابیت!
١٠٧ ص
(١٠٥)
احسان به دیگران و لزوم قدردانی متقابل
١٠٨ ص
(١٠٦)
«دروغ»؛ کلید تمام بدیها!
١٠٩ ص
(١٠٧)
آثار شوم هفتگانه گناه «دروغ»!
١١٠ ص
(١٠٨)
روش پاسخگوئی به برخی شبهات واقعه غدیر
١١١ ص
(١٠٩)
تأکید پیامبر اسلام بر جاودانگی واقعه غدیرخم
١١٢ ص
(١١٠)
لزوم اجتناب از «دروغ»، حتی دروغ کوچک و به شوخی!
١١٣ ص
(١١١)
حضرت مهدی (ارواحنا له الفداه) در آیینه کلام امیرالمؤمنین
١١٤ ص
(١١٢)
ماه مبارک رمضان؛ ماه مناجات با خدا با توسل به اهلبیت(علیهم السلام)
١١٥ ص
(١١٣)
مشروعیت توسل به پیغمبر اکرم و ائمه طاهرین(علیهم السلام)
١١٦ ص
(١١٤)
شبهه وهابیت به «خطبه 110» و «نامه 31» نهج البلاغه
١١٧ ص
(١١٥)
گوشه ای از فضایل بی نظیر امیرالمؤمنین (سلام الله علیه)
١١٨ ص
(١١٦)
مشروعیت «توسل» در منابع شیعه و سنی
١١٩ ص
(١١٧)
جواز توسل به پیغمبر اکرم و ائمه طاهرین در منابع شیعه
١٢٠ ص
(١١٨)
مشروعیت «توسل و استغاثه» از نگاه قرآن و علمای اهل سنت
١٢١ ص
(١١٩)
آثار و عواقب بغض نسبت به امیرالمؤمنین(سلام الله علیه)
١٢٢ ص
(١٢٠)
بررسی حکم بغض نسبت به امیرالمؤمنین در کتب مسلمانان 1
١٢٣ ص
(١٢١)
بررسی حکم بغض نسبت به امیرالمؤمنین در کتب مسلمانان 2
١٢٤ ص
(١٢٢)
روایاتی که دید شما را نسبت به امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) متحوّل می کند!
١٢٥ ص
(١٢٣)
شرح نامه امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) به «عثمان بن حنیف» حاکم بصره
١٢٦ ص
(١٢٤)
ناگفتههایی از جنگ «جمل» و «صفین» و «نهروان» (1)
١٢٧ ص
(١٢٥)
ناگفتههایی از جنگ «جمل» و «صفین» و «نهروان» (2)
١٢٨ ص
(١٢٦)
شرح نامه امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) به «عثمان بن حنیف» حاکم بصره (2)
١٢٩ ص
(١٢٧)
لزوم پاسخگوئی به شبهات معاندین، در عصر مهدوی
١٣٠ ص
(١٢٨)
مشروعیت و جواز دروغ گفتن، در مسئله اصلاح ذات البین
١٣١ ص
(١٢٩)
آیا جنگ جمل به طور اتفاقی و ناخواسته صورت گرفت!؟
١٣٢ ص
(١٣٠)
ماجرای عجیب «سگ های حوأب» در جنگ جمل
١٣٣ ص
(١٣١)
بررسی شبهات مهدویت (1)
١٣٤ ص
(١٣٢)
بررسی شبهات مهدویت (2)
١٣٥ ص
(١٣٣)
بررسی شبهات مهدویت (3)
١٣٦ ص
(١٣٤)
رسالت اصلی دانشگاه های کشور
١٣٧ ص
(١٣٥)
بررسی شبهات مهدویت (5)
١٣٨ ص
(١٣٦)
علل تأکید حضرت زهرا بر استدلال به حدیث غدیر بر ولایت امیرالمؤمنین
١٣٩ ص
(١٣٧)
«قَسَم دروغ» واجب یا حرام!؟
١٤٠ ص
(١٣٨)
بررسی شبهات مهدویت (4)
١٤١ ص
(١٣٩)
ادله عقلي امامت / شجاعت اميرمؤمنان عليه السلام
١٤٢ ص
(١٤٠)
ادله عقلي امامت / انكار رحلت رسول خدا توسط عمر بن خطاب (2)
١٤٣ ص
(١٤١)
ادله عقلي امامت / انكار رحلت رسول خدا توسط عمر بن خطاب (1)
١٤٤ ص
(١٤٢)
تكفير شيعه از طرف وهابيون و بعضي از علماي اهل سنت
١٤٥ ص
(١٤٣)
ارزش و جايگاه وحدت از منظر قرآن و سنت
١٤٦ ص
(١٤٤)
بررسي حديث قرطاس با تمام شقوقاتش
١٤٧ ص
(١٤٥)
وقايعي كه موجب اختلاف در اسلام شد = جيش اسامه و حديث قرطاس و رحلت رسول خدا(ص)
١٤٨ ص
(١٤٦)
ولايت علي عليه السلام به استناد قرآن و سنت (5)
١٤٩ ص
(١٤٧)
روايتي جامع و در افضليت علي (عليه السلام) بر ساير صحابه
١٥٠ ص
(١٤٨)
امامت و ولايت - حدیث غدير (4)
١٥١ ص
(١٤٩)
امامت و ولايت - حديث غدير (1)
١٥٢ ص
(١٥٠)
ولايت علي عليه السلام به استناد قرآن و سنت (3)
١٥٣ ص
(١٥١)
حديث مثل اهل بيت من (علیهم السلام) همانند كشتي نوح (ع) است
١٥٤ ص
(١٥٢)
تكفير شيعه بخاطر توسل و پاسخ جامع به اين شبهه
١٥٥ ص
(١٥٣)
علل تحقيق از مذهب و دليل بر امامت علي (ع) و (3)
١٥٦ ص
(١٥٤)
علل تحقيق از مذهب و دليل بر امامت علي (ع) و (2)
١٥٧ ص
(١٥٥)
استناد شيعه از حديث ثقلين به امامت اهل بيت عليهم السلام
١٥٨ ص
(١٥٦)
اهميت امامت از ديدگاه شيعه و سني
١٥٩ ص
(١٥٧)
ام كلثومي كه عمر به اجبار با او ازدواج كرد دختر حضرت زهرا(سلام الله علیها) نبود
١٦٠ ص
(١٥٨)
جواب شبهه قاتلين امام حسين(ع) شيعيان بودند
١٦١ ص
(١٥٩)
شبهه عزاداري و سياه پوشي و پاسخ به آن
١٦٢ ص
(١٦٠)
لعن يزيد از ديدگاه علماي اهل سنت
١٦٣ ص
(١٦١)
دفاع ابن تيميه از يزيد و عملكردش
١٦٤ ص
(١٦٢)
حديث غدير و شكايت جيش يمن
١٦٥ ص
(١٦٣)
دستور يزيد به كشتن امام حسين (ع) و اتفاقات بعد از شهادت
١٦٦ ص
(١٦٤)
قيام امام حسين (عليه السلام)
١٦٧ ص
(١٦٥)
عزاداري امام حسين (عليه السلام) 03
١٦٨ ص
(١٦٦)
عزاداري امام حسين (عليه السلام) 02
١٦٩ ص
(١٦٧)
عزاداري امام حسين (عليه السلام) 01
١٧٠ ص
(١٦٨)
اقوال علماي اهل سنت در نفاق ابن تيميه
١٧١ ص
(١٦٩)
رويكرد جديد در بحث ولايت – سه سوال از بينندگان وپاسخ به سوال آنها
١٧٢ ص
(١٧٠)
ذهبي و و رد روايت بخاطر شيعه بودن راوي - فضائل شيعه علي (ع) از زبان رسول الله (ص)
١٧٣ ص
(١٧١)
حديث طير – تضعيف ذهبي نسبت به راويان حديث طير
١٧٤ ص
(١٧٢)
انحراف ذهبي از اميرمؤمنان عليه السلام
١٧٥ ص
(١٧٣)
توثيقات وتضعيفات ذهبي واهانت هاي تند او نسبت به علماي مخالف خود
١٧٦ ص
(١٧٤)
ارزش و جايگاه انتظار، واسطه فيض بودن اهل بيت عليهم السلام در روايات
١٧٧ ص
(١٧٥)
نقل و بررسي سند روايت (انا دارالحكمه و علي بابها) از رسول خدا (ص)
١٧٨ ص
(١٧٦)
فلسفه بعثت انبياء در كلام اميرالمومنين عليه السلام
١٧٩ ص
(١٧٧)
شرايط امام و خليفه از ديدگاه علماي اهل سنت (اعلم – اشجع – اعدل)
١٨٠ ص
(١٧٨)
امامت و خلافت - قبح تقديم مفضول بر فاضل از نظر قرآن
١٨١ ص
(١٧٩)
در محكوميت نبش قبر حجربن عدي صحابي نبي اكرم
١٨٢ ص
(١٨٠)
ادله عقلي بر اثبات امامت علي (ع) - اثبات امامت علي (ع) در پنج دقيقه
١٨٣ ص
(١٨١)
برخورد قاطع نبي اكرم (ص) با شرط مسيلمه كذاب
١٨٤ ص
(١٨٢)
روايات اهل سنت در انتصابي بودن امامت
١٨٥ ص
(١٨٣)
بررسي صحت روايت پشيماني ابو بكر از آتش زدن خانه وحي
١٨٦ ص
(١٨٤)
تهديد عمر به آتش زدن خانه وحي و پشيماني ابو بكر از آن
١٨٧ ص
(١٨٥)
جايگاه حضرت زهرا (س) در روايات و اقوال علماي اهل سنت
١٨٨ ص
(١٨٦)
جايگاه اهل بيت در مناظره امام هشتم (ع) در مجلس مأمون
١٨٩ ص
(١٨٧)
خلافت و امامت انتصابي است يا انتخابي؟
١٩٠ ص
(١٨٨)
روايات فضائل حضرت زهرا سلام الله عليها
١٩١ ص
(١٨٩)
جعل روايت «منزلت» براي خلفاء توسط بني اميه
١٩٢ ص
(١٩٠)
منزلت هاي حضرت علي (ع) در حديث منزلت
١٩٣ ص
(١٩١)
وزارت علي (ع) در حديث منزلت
١٩٤ ص
(١٩٢)
جايگاه اخوت در حديث منزلت
١٩٥ ص
(١٩٣)
علت تنزيل و تشبيه علي (ع) به هارون (ع) در حديث منزلت
١٩٦ ص
(١٩٤)
ترس راوايان از بني اميه در نقل حديث منزلت
١٩٧ ص
(١٩٥)
پاسخ به يك شبهه در حديث منزلت
١٩٨ ص
(١٩٦)
پاسخ به سؤالات بينندگان
١٩٩ ص
(١٩٧)
دلالت حديث منزلت بر جانشيني امير مؤمنان (ع)
٢٠٠ ص
(١٩٨)
دلالت حديث «منزلت» بر خلافت امير مؤمنان (ع)
٢٠١ ص
(١٩٩)
اعتبار حديث منزلت از نظر اهل سنت
٢٠٢ ص
(٢٠٠)
حديث منزلت به روايت عمر بن خطاب
٢٠٣ ص
(٢٠١)
صدور حديث منزلت در خانه ام سلمه، زمان ولادت حسنين و سد الابواب
٢٠٤ ص
(٢٠٢)
مباحث مهدويت در قرآن و روايات
٢٠٥ ص
(٢٠٣)
نسبت هذيان به پيامبر (ص) و انكار رحلت آن حضرت (3)
٢٠٦ ص
(٢٠٤)
حديث «قرطاس»، نسبت هذيان و انكار رحلت پيامبر (2)
٢٠٧ ص
(٢٠٥)
اهداف رسول خدا (ص) در نوشتن حديث «قرطاس» (1)
٢٠٨ ص
(٢٠٦)
حديث منزلت در قضيه «سد الابواب»
٢٠٩ ص
(٢٠٧)
حديث «منزلت» بعد از فتح خيبر
٢١٠ ص
(٢٠٨)
حديث «منزلت» در صحيحين
٢١١ ص
(٢٠٩)
پيامبران گذشته وصي داشته اند
٢١٢ ص
(٢١٠)
ويژه برنامه شهادت امام حسن مجتبي (ع)
٢١٣ ص
(٢١١)
نقل حديث وصايت از زبان صحابه و تابعان
٢١٤ ص
(٢١٢)
انكار «حديث وصايت» از سوي عائشه
٢١٥ ص
(٢١٣)
وصايت امير مؤمنان (ع) در كتب لغت و سخنان شاعران
٢١٦ ص
(٢١٤)
حديث «وصايت» از زبان اهل بيت در كتب اهل سنت
٢١٧ ص
(٢١٥)
بررسي روايات «وصايت» امير مؤمنان (علیه السلام)
٢١٨ ص
(٢١٦)
پاسخ به شبهات عزاداري «نوحه خواني و سياه پوشي»
٢١٩ ص
(٢١٧)
بررسي سند حديث وصايت
٢٢٠ ص
(٢١٨)
پاسخ هاي خانم دكتر شريفي و خانم تراكمه به حيدري
٢٢١ ص
(٢١٩)
پاسخ به شبهات «جمله اللهم وال من والاه» در حديث غدير
٢٢٢ ص
(٢٢٠)
بررسي سفرهاي علي (ع) به يمن (قضاوت و جمع آوري زكاة)
٢٢٣ ص
(٢٢١)
پاسخ به شبهه «شكايت جيش يمن در غدير»
٢٢٤ ص
(٢٢٢)
كثرت راويان و تعدد طرق، دليل بر صحت حديث غدير
٢٢٥ ص
(٢٢٣)
پاسخ به شبهات آيه «ولايت»
٢٢٦ ص
(٢٢٤)
نقد شبهات آيه «انما وليكم الله ورسوله و الذين آمنوا»
٢٢٧ ص
(٢٢٥)
نزول آيه «ولايت» در باره امامت علي (ع) به اعتراف اهل سنت
٢٢٨ ص
(٢٢٦)
پاسخ به شبهات آيه «اكمال»
٢٢٩ ص
(٢٢٧)
چرا ولايت علي در غدير بيان شد، چرا رسول خدا از ابلاغ آن مي ترسيد؟
٢٣٠ ص
(٢٢٨)
لزوم مخالفت با شيعه از ديدگاه وهابيت، حتي با ترك سنت
٢٣١ ص
(٢٢٩)
چرا نام امام علي عليه السلام در قرآن نيامده است؟
٢٣٢ ص
(٢٣٠)
از ديدگاه اهل سنت امامت از اصول دين است
٢٣٣ ص
(٢٣١)
لزوم تحقيق در مذهب از ديدگاه وهابيت
٢٣٤ ص
(٢٣٢)
لزوم تحقيق در مسائل مذهبي و اعتقادي
٢٣٥ ص
(٢٣٣)
چرا شبكه هاي وهابي از بيننده خود از قرآن امتحان مي گيرند
٢٣٦ ص
(٢٣٤)
امامت از اصول دين در نزد شيعه و اهل سنت
٢٣٧ ص
(٢٣٥)
دلائل عدم حضور علماي وهابي در مناظره
٢٣٨ ص
(٢٣٦)
بغض امير مؤمنان (علیه السلام) نشانه حرامزادگي
٢٣٩ ص
(٢٣٧)
بررسي روايات «ولايت، ثقلين، غدير» در منابع اهل سنت
٢٤٠ ص
(٢٣٨)
بررسي آيات ولايت امير مؤمنان (ع) در منابع اهل سنت
٢٤١ ص
(٢٣٩)
برتري امير مؤمنان (ع) بر صحابه از ديدگاه روايات
٢٤٢ ص
(٢٤٠)
اهميت و ضرورت امامت از نظر اهل سنت
٢٤٣ ص
(٢٤١)
بررسي معناي «ولي» از نظر لغت و استعمال آن در كلام صحابه
٢٤٤ ص
(٢٤٢)
فضائل حضرت خديجه سلام الله عليها
٢٤٥ ص
(٢٤٣)
بررسي معناي لغوي و اصطلاحي «امامت» و «خلافت»
٢٤٦ ص
(٢٤٤)
نقش سنت و شأن نزول در فهم آيات قرآن
٢٤٧ ص
(٢٤٥)
حضرت علي عليه السلام اعلم از ديگر صحابه و داناي به غيب
٢٤٨ ص
(٢٤٦)
تحليل تعبيرهاي كتاب الله وسني، كتاب الله وعترتي
٢٤٩ ص
(٢٤٧)
تحليل روايت افتراق امت اسلام بر 72 فرقه
٢٥٠ ص
(٢٤٨)
مطالبه فدك توسط حضرت زهرا (س) و شهادت اميرمؤمنان و حسنين عليهم السلام
٢٥١ ص
(٢٤٩)
مطالبه فدك توسط حضرت زهرا (س)
٢٥٢ ص
(٢٥٠)
فدك ، ملك شخصي فاطمه زهرا (س) و غصب آن توسط ابوبكر
٢٥٣ ص
(٢٥١)
ترس راويان از بني اميه در نقل روايت غدير
٢٥٤ ص
(٢٥٢)
استناد امير مؤمنان عليه السلام به حديث غدير
٢٥٥ ص
(٢٥٣)
غدير ـ بيعت عمر بن الخطاب با اميرمؤمنان عليه السلام
٢٥٦ ص
(٢٥٤)
شكايت اصحاب از اميرمؤمنان عليه السلام در قضيه جيش يمن و تأثير آن بر حديث غدير
٢٥٧ ص
(٢٥٥)
حديث غدير؛ هدف از بيان جمله «اللهم وال من والاه»
٢٥٨ ص
(٢٥٦)
دلالت حديث غدير بر ولايت اميرمؤمنان عليه السلام
٢٥٩ ص
(٢٥٧)
سب و بغض صحابه يكي از موانع تقريب؟!!
٢٦٠ ص
(٢٥٨)
حكم تكفير از ديدگاه روايات اهل سنت
٢٦١ ص
(٢٥٩)
مفتيان وهابيت و تكفير شيعه ، نظر علماي شيعه درباره اهل سنت
٢٦٢ ص
(٢٦٠)
فتاواي وهابيت در تكفير شيعه و تعريف ناصبي از ديدگاه شيعه
٢٦٣ ص
(٢٦١)
كفر منكر امامت (امامت علي و خلفاء) از نظر شيعه و اهل سنت
٢٦٤ ص
(٢٦٢)
خلافت عثمان و خلافت شورايي
٢٦٥ ص
(٢٦٣)
ايمان حضرت أبو طالب (عليه السلام)
٢٦٦ ص
(٢٦٤)
خلافت خليفه دوم
٢٦٧ ص
(٢٦٥)
امام جواد (عليه السلام)
٢٦٨ ص
(٢٦٦)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) 09
٢٦٩ ص
(٢٦٧)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) 08
٢٧٠ ص
(٢٦٨)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) 07
٢٧١ ص
(٢٦٩)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) 06
٢٧٢ ص
(٢٧٠)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) 05
٢٧٣ ص
(٢٧١)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) 04
٢٧٤ ص
(٢٧٢)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) 03
٢٧٥ ص
(٢٧٣)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) 02
٢٧٦ ص
(٢٧٤)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) 01
٢٧٧ ص
(٢٧٥)
پاسخ به شبهات خلافت
٢٧٨ ص
(٢٧٦)
پاسخ به شبهات مهدويت
٢٧٩ ص
(٢٧٧)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها)
٢٨٠ ص
(٢٧٨)
پاسخ به شبهه ازدواج حضرت علي (عليه السلام) با دختر أبو جهل
٢٨١ ص
(٢٧٩)
پاسخ به شبهات غلوّ 05
٢٨٢ ص
(٢٨٠)
پاسخ به شبهات غلوّ 04
٢٨٣ ص
(٢٨١)
پاسخ به شبهات غلوّ 03
٢٨٤ ص
(٢٨٢)
پاسخ به شبهات غلوّ 02
٢٨٥ ص
(٢٨٣)
پاسخ به شبهات غلوّ 01
٢٨٦ ص
(٢٨٤)
شبهات آيه ولايت؛ چرا الفاظ به صورت جمع آمده؟
٢٨٧ ص
(٢٨٥)
پاسخ به شبهات عيد نوروز
٢٨٨ ص
(٢٨٦)
اعتقاد به رجعت از منظر قرآن، شيعه و أهل سنت
٢٨٩ ص
(٢٨٧)
وحدت اسلامي 02
٢٩٠ ص
(٢٨٨)
وحدت اسلامي 01
٢٩١ ص
(٢٨٩)
ميلاد پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) و امام صادق (عليه السلام)
٢٩٢ ص
(٢٩٠)
مهدويت
٢٩٣ ص
(٢٩١)
بررسي حديث ثقلين 02
٢٩٤ ص
(٢٩٢)
بررسي حديث ثقلين 01
٢٩٥ ص
(٢٩٣)
تحريف در صحيح بخاري و صحيح مسلم
٢٩٦ ص
(٢٩٤)
پاسخ به شبهات
٢٩٧ ص
(٢٩٥)
سريال مختارنامه و عبد الله بن زبير 02
٢٩٨ ص
(٢٩٦)
سريال مختارنامه و عبد الله بن زبير 01
٢٩٩ ص
(٢٩٧)
پخش بلوتوث عليه شيعه در استان هاي سني نشين، با هدف ايجاد تفرقه 02
٣٠٠ ص
(٢٩٨)
پاسخ به شبهات وهابيت
٣٠١ ص
(٢٩٩)
پخش بلوتوث عليه شيعه در استان هاي سني نشين، با هدف ايجاد تفرقه 01
٣٠٢ ص
(٣٠٠)
پاسخ به شبهات غدير 05
٣٠٣ ص
(٣٠١)
پاسخ به شبهات غدير 04
٣٠٤ ص
(٣٠٢)
پاسخ به شبهات غدير 03
٣٠٥ ص
(٣٠٣)
پاسخ به شبهات غدير 02
٣٠٦ ص
(٣٠٤)
پاسخ به شبهات غدير 01
٣٠٧ ص
(٣٠٥)
ويژه برنامه سالروز ازدواج حضرت علي و حضرت فاطمه زهرا (عليهما السلام)
٣٠٨ ص
(٣٠٦)
وهابيت و توحيد 09
٣٠٩ ص
(٣٠٧)
وهابيت و توحيد 08
٣١٠ ص
(٣٠٨)
وهابيت و توحيد 07
٣١١ ص
(٣٠٩)
وهابيت و توحيد 06
٣١٢ ص
(٣١٠)
وهابيت و توحيد 05
٣١٣ ص
(٣١١)
ويژه برنامه دهه كرامت
٣١٤ ص
(٣١٢)
وهابيت و توحيد 04
٣١٥ ص
(٣١٣)
وهابيت و توحيد 03
٣١٦ ص
(٣١٤)
وهابيت و توحيد 02
٣١٧ ص
(٣١٥)
تخريب قبور ائمه بقيع (عليهم السلام)
٣١٨ ص
(٣١٦)
نگاهي به كارنامه سياه وهابيت
٣١٩ ص
(٣١٧)
عصمت ائمه اطهار (عليهم السلام) 04
٣٢٠ ص
(٣١٨)
عصمت ائمه اطهار (عليهم السلام) 03
٣٢١ ص
(٣١٩)
عصمت ائمه اطهار (عليهم السلام) 02
٣٢٢ ص
(٣٢٠)
عصمت ائمه اطهار (عليهم السلام) 01
٣٢٣ ص
(٣٢١)
تهاجم عليه شيعه، هشدارها و راهكارها 12 - شب شهادت حضرت علي (عليه السلام)
٣٢٤ ص
(٣٢٢)
تهاجم عليه شيعه، هشدارها و راهكارها 11
٣٢٥ ص
(٣٢٣)
امير المؤمنين (عليه السلام)
٣٢٦ ص
(٣٢٤)
رحلت حضرت خديجه كبري (سلام الله عليها)
٣٢٧ ص
(٣٢٥)
خلافت و ولايت أمير المؤمنين (عليه السلام) 03
٣٢٨ ص
(٣٢٦)
خلافت و ولايت أمير المؤمنين (عليه السلام) 02
٣٢٩ ص
(٣٢٧)
خلافت و ولايت أمير المؤمنين (عليه السلام) 01
٣٣٠ ص
(٣٢٨)
مهدويت 03
٣٣١ ص
(٣٢٩)
تهاجم عليه شيعه، هشدار ها و راهكار ها 6
٣٣٢ ص
(٣٣٠)
تهاجم عليه شيعه،هشدار ها وراهكار ها 5
٣٣٣ ص
(٣٣١)
ولادت امام حسين (علیه السلام)
٣٣٤ ص
(٣٣٢)
تهاجم عليه شيعه،هشدار ها و راهكار ها 4
٣٣٥ ص
(٣٣٣)
مهدويت 02
٣٣٦ ص
(٣٣٤)
مهدويت 01
٣٣٧ ص
(٣٣٥)
سالروز درگذشت حضرت ابو طالب (علیه السلام)
٣٣٨ ص
(٣٣٦)
تهاجم عليه شيعه،هشدار ها و راهكار ها 3
٣٣٩ ص
(٣٣٧)
انحراف جامعه اسلامي بعد از پيامبر أكرم (صلي الله عليه و آله)
٣٤٠ ص
(٣٣٨)
تهاجم عليه شيعه،هشدار ها و راهكار ها 2
٣٤١ ص
(٣٣٩)
تهاجم عليه شيعه؛ هشدارها و راهكارها 1
٣٤٢ ص
(٣٤٠)
مراسم افتتاح شبكه جهاني ولايت
٣٤٣ ص
(٣٤١)
ولادت حضرت علي (عليه السلام)
٣٤٤ ص
(٣٤٢)
ولايت مداري 2
٣٤٥ ص
(٣٤٣)
ولايت مداري 1
٣٤٦ ص
(٣٤٤)
پاسخ به شبهات پيرامون حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) 2
٣٤٧ ص
(٣٤٥)
پاسخ به شبهات پيرامون حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) 1
٣٤٨ ص
(٣٤٦)
پاسخ به سخنان شيخ الأزهر
٣٤٩ ص
(٣٤٧)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها)
٣٥٠ ص
(٣٤٨)
ديدار تعدادي از علماء أهل سنت افغانستان با استاد حسيني قزويني در قم
٣٥١ ص
(٣٤٩)
وحدت از ديدگاه قرآن و سنت ـ پخش از شبكه 1
٣٥٢ ص
(٣٥٠)
پاسخ به شبهات شهادت حضرت زهراء (سلام الله عليها)
٣٥٣ ص
(٣٥١)
پاسخ به سخنان العُرِيْفي، امام جمعه رياض 3
٣٥٤ ص
(٣٥٢)
پاسخ به سخنان العُرِيْفي، امام جمعه رياض 2
٣٥٥ ص
(٣٥٣)
پاسخ به سخنان العُرِيْفي، امام جمعه رياض 1
٣٥٦ ص
(٣٥٤)
شهادت امام حسين (عليه السلام) - شبكه 3
٣٥٧ ص
(٣٥٥)
پاسخ به شبهات غدير
٣٥٨ ص
(٣٥٦)
شهادت امام باقر (عليه السلام)
٣٥٩ ص
(٣٥٧)
پاسخ به شبهات غدير
٣٦٠ ص
(٣٥٨)
همايش ختم صحيح بخاري در زاهدان ـ غصب فدك
٣٦١ ص
(٣٥٩)
هفتمين همايش بين المللي غدير ـ پرسش و پاسخ شب سوم
٣٦٢ ص
(٣٦٠)
هفتمين همايش بين المللي غدير ـ سخنراني روز سوم
٣٦٣ ص
(٣٦١)
هفتمين همايش بين المللي غديرـ پرسش و پاسخ شب دوم
٣٦٤ ص
(٣٦٢)
هفتمين همايش بين المللي غدير ـ سخنراني روز دوم
٣٦٥ ص
(٣٦٣)
هفتمين همايش بين المللي غدير ـ پرسش و پاسخ شب اول
٣٦٦ ص
(٣٦٤)
هفتمين همايش بين المللي غدير ـ سخنراني روز اول
٣٦٧ ص
(٣٦٥)
همايش ختم صحيح بخاري در زاهدان 3
٣٦٨ ص
(٣٦٦)
روش شناسي در پاسخ گويي به شبهات
٣٦٩ ص
(٣٦٧)
همايش ختم صحيح بخاري در زاهدان 2
٣٧٠ ص
(٣٦٨)
روش شناسي در پاسخ گويي به شبهات
٣٧١ ص
(٣٦٩)
همايش ختم صحيح بخاري در زاهدان 1
٣٧٢ ص
(٣٧٠)
بررسي شيوه هاي تبليغي وهابيت عليه شيعه
٣٧٣ ص
(٣٧١)
همايش حقيقت با موضوعيت نقد وهابيت
٣٧٤ ص
(٣٧٢)
تهاجم عليه شيعه؛ هشدارها و راهكارها 1
٣٧٥ ص
(٣٧٣)
تهاجم عليه شيعه؛ هشدارها و راهكارها 2
٣٧٦ ص
(٣٧٤)
شهادت امام صادق (عليه السلام)
٣٧٧ ص
(٣٧٥)
شهادت امام صادق (عليه السلام)
٣٧٨ ص
(٣٧٦)
شهيد مطهري (ره)؛ تهاجم فرهنگي و راهكارها
٣٧٩ ص
(٣٧٧)
پاسخ به سخنان مولوي گرگيج امام جمعه اهل سنت
٣٨٠ ص
(٣٧٨)
وهابيت بر سر دو راهي
٣٨١ ص
(٣٧٩)
امامت و خلافت؛ انتصاب يا انتخاب
٣٨٢ ص
(٣٨٠)
تكفير علماي شيعه توسط شيخ عادل الكلباني امام جمعه مسجد الحرام 2
٣٨٣ ص
(٣٨١)
پاسخ به شبهات قتل عثمان
٣٨٤ ص
(٣٨٢)
تكفير علماي شيعه توسط شيخ عادل الكلباني امام جمعه مسجد الحرام 1
٣٨٥ ص
(٣٨٣)
تكفير شيعه توسط آقاي عادل الكلباني - ماجراي قتل عثمان
٣٨٦ ص
(٣٨٤)
افسانه عبد الله بن سبأ 3
٣٨٧ ص
(٣٨٥)
پاسخ به شبهات شبكه ماهواره اي المستقلة
٣٨٨ ص
(٣٨٦)
افسانه عبد الله بن سبأ 2
٣٨٩ ص
(٣٨٧)
بررسي دلايل اهل سنت مبني بر خلافت ابوبكر
٣٩٠ ص
(٣٨٨)
افسانه عبد الله بن سبأ 1
٣٩١ ص
(٣٨٩)
پاسخ به شبهات مربوط به مذاهب اهل سنت
٣٩٢ ص
(٣٩٠)
تاريخ پيدايش وهابيت و برخورد جامعه اهل سنت با اين پديده
٣٩٣ ص
(٣٩١)
بناء قبور
٣٩٤ ص
(٣٩٢)
توحيد و خداشناسي در وهابيت
٣٩٥ ص
(٣٩٣)
ولايت از منظر قرآن 4
٣٩٦ ص
(٣٩٤)
پاسخ به شبهات مربوط به مذاهب اهل سنت
٣٩٧ ص
(٣٩٥)
ولايت از منظر قرآن 3
٣٩٨ ص
(٣٩٦)
ولايت از منظر قرآن 2
٣٩٩ ص
(٣٩٧)
ولايت از منظر قرآن 1
٤٠٠ ص
(٣٩٨)
پاسخ به شبهات حديث غدير 2
٤٠١ ص
(٣٩٩)
پاسخ به شبهات حديث غدير 1
٤٠٢ ص
(٤٠٠)
پاسخ به شبهات وهابيت
٤٠٣ ص
(٤٠١)
معرفي فعالان ضد شيعه 2
٤٠٤ ص
(٤٠٢)
معرفي فعالان ضد شيعه 1
٤٠٥ ص
(٤٠٣)
پاسخ به شبهات مربوط به مذاهب اهل سنت
٤٠٦ ص
(٤٠٤)
پاسخ به شبهات مربوط به مذاهب اهل سنت
٤٠٧ ص
(٤٠٥)
پاسخ به شبهات آقاي قرضاوي، مهدويت در اهل سنت
٤٠٨ ص
(٤٠٦)
رؤساي مذاهب أهل سنت - أحمد بن حنبل
٤٠٩ ص
(٤٠٧)
پاسخ به شبهه ازدواج در محرم و صفر
٤١٠ ص
(٤٠٨)
رؤساي مذاهب أهل سنت - محمد بن إدريس شافعي
٤١١ ص
(٤٠٩)
پاسخ به شبهات آقاي قرضاوي 08 ـ مهدويت در اهل سنت 01
٤١٢ ص
(٤١٠)
رؤساي مذاهب أهل سنت
٤١٣ ص
(٤١١)
پاسخ به شبهات غدير 3
٤١٤ ص
(٤١٢)
پاسخ به شبهات غدير 2
٤١٥ ص
(٤١٣)
شبهات عزاداري
٤١٦ ص
(٤١٤)
پاسخ به شبهات غدير 03
٤١٧ ص
(٤١٥)
پاسخ به شبهات غدير
٤١٨ ص
(٤١٦)
پاسخ به شبهات غدير 1
٤١٩ ص
(٤١٧)
پاسخ به شبهات آقاي قرضاوي
٤٢٠ ص
(٤١٨)
رؤساي مذاهب أهل سنت
٤٢١ ص
(٤١٩)
پاسخ به شبهات آقاي قرضاوي 06
٤٢٢ ص
(٤٢٠)
رؤساي مذاهب اهل سنت
٤٢٣ ص
(٤٢١)
پاسخ به شبهات آقاي قرضاوي 05
٤٢٤ ص
(٤٢٢)
رؤساي مذاهب أهل سنت 02
٤٢٥ ص
(٤٢٣)
پاسخ به شبهات آقاي قرضاوي 04
٤٢٦ ص
(٤٢٤)
پاسخ به شبهات آقاي قرضاوي 03
٤٢٧ ص
(٤٢٥)
پاسخ به شبهات آقاي قرضاوي 02
٤٢٨ ص
(٤٢٦)
پاسخ به شبهات آقاي قرضاوي 01
٤٢٩ ص
(٤٢٧)
پاسخ به شبهات آقاي قرضاوي
٤٣٠ ص
(٤٢٨)
تخريب قبور بقيع
٤٣١ ص
(٤٢٩)
پيدايش مذاهب 02
٤٣٢ ص
(٤٣٠)
پيدايش مذاهب 01
٤٣٣ ص
(٤٣١)
مصاحبه شبكه سلام با دكتر عصام العماد 04 ـ مقايسه ميان تبليغ شيعه و اهل سنت و وهابيت
٤٣٤ ص
(٤٣٢)
مصاحبه شبكه سلام با دكتر عصام العماد 03 ـ شاخصه هاي اخلاقي و معنوي مكتب تشيع
٤٣٥ ص
(٤٣٣)
مصاحبه شبكه سلام با دكتر عصام العماد 02 ـ ويژگي هاي مذهب شيعه
٤٣٦ ص
(٤٣٤)
مصاحبه شبكه سلام با دكتر عصام العماد 01 ـ علت انتخاب مذهب شيعه
٤٣٧ ص
(٤٣٥)
قرآن و سنت 03
٤٣٨ ص
(٤٣٦)
سخنراني ملا محمد شريف زاهدي در مورد تشرّف به مذهب تشيع
٤٣٩ ص
(٤٣٧)
قرآن و سنت 01
٤٤٠ ص
(٤٣٨)
حضرت أبو طالب (عليه السلام) 02
٤٤١ ص
(٤٣٩)
اهميت امامت و ولايت از منظر قرآن و سنت ـ خانه معلم تهران 02
٤٤٢ ص
(٤٤٠)
اهميت امامت و ولايت از منظر قرآن و سنت ـ خانه معلم تهران 01
٤٤٣ ص
(٤٤١)
مصاحبه آقاي واعظ زاده خراساني در مجله حوزه
٤٤٤ ص
(٤٤٢)
شبهات حول ولايت ائمه (عليهم السلام)
٤٤٥ ص
(٤٤٣)
فتوحات بني اميه
٤٤٦ ص
(٤٤٤)
مصاحبه آقاي واعظ زاده خراساني در مجله حوزه
٤٤٧ ص
(٤٤٥)
مصاحبه با خبرگزاري ايكنا در استان سيستان و بلوچستان
٤٤٨ ص
(٤٤٦)
سخنراني در همايش فرهنگيان استان در خانه معلم زاهدان
٤٤٩ ص
(٤٤٧)
سخنراني در همايش حكمت مطهر در استان سيستان و بلوچستان
٤٥٠ ص
(٤٤٨)
ديدار با نخبگان استان سيستان و بلوچستان
٤٥١ ص
(٤٤٩)
همايش شبهه شناسي حوزه علميه امام جعفر صادق (ع) زاهدان
٤٥٢ ص
(٤٥٠)
مصاحبه آقاي واعظ زاده خراساني در مجله حوزه
٤٥٣ ص
(٤٥١)
مصاحبه آقاي واعظ زاده خراساني 2
٤٥٤ ص
(٤٥٢)
مصاحبه آقاي واعظ زاده خراساني 1
٤٥٥ ص
(٤٥٣)
نقش نبي مكرم (ص) در اعتلاي فرهنگ جامعه بشريت 2
٤٥٦ ص
(٤٥٤)
نقش نبي مكرم (ص) در إعتلاي فرهنگ جامعه بشريت 1
٤٥٧ ص
(٤٥٥)
غلو در مذهب اهل سنت
٤٥٨ ص
(٤٥٦)
تبليغات و تهاجم وهابيت در داخل كشور
٤٥٩ ص
(٤٥٧)
بهترين روش برخورد با تهاجم وهابيت
٤٦٠ ص
(٤٥٨)
علل پيدايش فرق اسلامي و جديدترين تهاجم بر ضد شيعه
٤٦١ ص
(٤٥٩)
اهانت به همسران رسول خدا (صلي الله عليه و آله)
٤٦٢ ص
(٤٦٠)
تحريف قرآن
٤٦٣ ص
(٤٦١)
تحريف قرآن
٤٦٤ ص
(٤٦٢)
مسأله رجعت
٤٦٥ ص
(٤٦٣)
خطبه غدير از منظر اهل سنت در جمع دانشجويان دانشگاه امير كبير
٤٦٦ ص
(٤٦٤)
پاسخ به شبهه اختلاف در ميان فرق شيعه
٤٦٧ ص
(٤٦٥)
پاسخ به شبهه تكفير مسلمانان توسط شيعيان
٤٦٨ ص
(٤٦٦)
إرتداد أصحاب پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله)
٤٦٩ ص
(٤٦٧)
پاسخ به شبهات غدير 01
٤٧٠ ص
(٤٦٨)
بررسي حديث ثقلين 02
٤٧١ ص
(٤٦٩)
اصحاب رده 01
٤٧٢ ص
(٤٧٠)
بررسي حديث ثقلين 01
٤٧٣ ص
(٤٧١)
سقيفه، سر آغاز تمام اختلافات 03
٤٧٤ ص
(٤٧٢)
سقيفه، سر آغاز تمام اختلافات 02
٤٧٥ ص
(٤٧٣)
پاسخ به شبهات غدير 02
٤٧٦ ص
(٤٧٤)
سقيفه، سر آغاز تمام اختلافات 01
٤٧٧ ص
(٤٧٥)
عمر بن الخطاب و انكار رحلت پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله)
٤٧٨ ص
(٤٧٦)
بررسي حديث قرطاس 04
٤٧٩ ص
(٤٧٧)
بررسي حديث قرطاس 03
٤٨٠ ص
(٤٧٨)
بررسي حديث قرطاس 02
٤٨١ ص
(٤٧٩)
بررسي حديث قرطاس 01
٤٨٢ ص
(٤٨٠)
تخلف از جيش اسامه ، نخستين اختلاف در بين مسلمين
٤٨٣ ص
(٤٨١)
نقش پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) در ايجاد وحدت بين مسلمانان
٤٨٤ ص
(٤٨٢)
توسل از ديدگاه قرآن، سنت و سيره صحابه 04
٤٨٥ ص
(٤٨٣)
توسل از ديدگاه قرآن، سنت و سيره صحابه 03
٤٨٦ ص
(٤٨٤)
توسل از ديدگاه قرآن، سنت و سيره صحابه 02
٤٨٧ ص
(٤٨٥)
توسل از ديدگاه قرآن، سنت و سيره صحابه 01
٤٨٨ ص
(٤٨٦)
فتواي علماء وهابيت در رابطه با تخريب قبور
٤٨٩ ص
(٤٨٧)
عصمت پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) 03
٤٩٠ ص
(٤٨٨)
عصمت پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) 02
٤٩١ ص
(٤٨٩)
پاسخ به شبهات نشريات دانشگاه امير كبير 02
٤٩٢ ص
(٤٩٠)
پاسخ به شبهات نشريات دانشگاه امير كبير 01
٤٩٣ ص
(٤٩١)
تشرّف ملا محمد شريف زاهدي به مذهب تشيع 02
٤٩٤ ص
(٤٩٢)
نقد و بررسي آراء ابن تيميه
٤٩٥ ص
(٤٩٣)
تشرف ملا محمد شريف زاهدي به مذهب تشيع 01
٤٩٦ ص
(٤٩٤)
شناخت شخصيت معاويه
٤٩٧ ص
(٤٩٥)
خير البريه
٤٩٨ ص
(٤٩٦)
فتواي مفتيان و علماء وهابيت مبني بر وجوب تخريب بارگاه ائمه (عليهم السلام) و أولياء خدا 02
٤٩٩ ص
(٤٩٧)
فتواي مفتيان و علماء وهابيت مبني بر وجوب تخريب بارگاه ائمه (عليهم السلام) و أولياء خدا 01
٥٠٠ ص
(٤٩٨)
امام حسين (عليه السلام) و إبن تيميه 02
٥٠١ ص
(٤٩٩)
امام حسين (عليه السلام) و إبن تيميه 01
٥٠٢ ص
(٥٠٠)
شناخت شخصيت أمير المؤمنين (عليه السلام) 02
٥٠٣ ص
(٥٠١)
شناخت شخصيت أمير المؤمنين (عليه السلام) 01
٥٠٤ ص
(٥٠٢)
پاسخ به سوالات پيرامون حضرت خديجه (سلام الله عليها)
٥٠٥ ص
(٥٠٣)
وظيفه شيعيان در برابر تهاجم ها
٥٠٦ ص
(٥٠٤)
زندگينامه ابن تيميه
٥٠٧ ص
(٥٠٥)
اوصيا و جانشينان پيامبران (عليهم السلام)
٥٠٨ ص
(٥٠٦)
شناخت و بررسي عقائد وهابيت
٥٠٩ ص
(٥٠٧)
پاسخ به سؤالات
٥١٠ ص
(٥٠٨)
پاسخ به شبهات پيرامون حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها)
٥١١ ص
(٥٠٩)
پاسخ به شبهات پيرامون أمير المؤمنين (عليه السلام)
٥١٢ ص
(٥١٠)
پاسخ به شبهاتي پيرامون تحريف قرآن، ازدواج موقت
٥١٣ ص
(٥١١)
ديدگاه شيعه و سني درباره حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها)
٥١٤ ص
(٥١٢)
وهابيت از منظر عقل و شرع ـ تاريخچه وهابيت 01
٥١٥ ص
(٥١٣)
وهابيت از منظر عقل و شرع ـ تاريخچه وهابيت 02
٥١٦ ص
(٥١٤)
نقش خليفه اول در به شهادت رساندن حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها)
٥١٧ ص
(٥١٥)
علت دفن شبانه حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها)
٥١٨ ص
(٥١٦)
امامت ائمه (عليهم السلام) در قرآن
٥١٩ ص
(٥١٧)
حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها) و بيعت با ابوبكر
٥٢٠ ص
(٥١٨)
اهميت بحث در مورد وهابيت و هجمه وهابيت عليه شيعه
٥٢١ ص
(٥١٩)
وحدت
٥٢٢ ص
(٥٢٠)
توسل
٥٢٣ ص
(٥٢١)
كارنامه عملي وهابيت 01
٥٢٤ ص
(٥٢٢)
كارنامه عملي وهابيت 02
٥٢٥ ص
(٥٢٣)
تكفير شيعيان توسط وهابيت
٥٢٦ ص
(٥٢٤)
شناخت وهابيت
٥٢٧ ص
(٥٢٥)
عصر ظهور وهابيت
٥٢٨ ص
(٥٢٦)
بررسي حديث دوات و قلم 02
٥٢٩ ص
(٥٢٧)
بررسي حديث دوات و قلم 01
٥٣٠ ص
(٥٢٨)
پاسخ به شبهات پيرامون امامت و خلافت 02
٥٣١ ص
(٥٢٩)
پاسخ به شبهات پيرامون امامت و خلافت 01
٥٣٢ ص
(٥٣٠)
پاسخ به شبهه انفكاك امامت و خلافت
٥٣٣ ص
(٥٣١)
صحبتهاي آيت الله ميلاني در نقد مقاله هفته نامه افق
٥٣٤ ص
(٥٣٢)
گفتگو با آيت الله اشتهاردي درباره كتاب كشکول زمان
٥٣٥ ص
(٥٣٣)
بررسي تاريخي شبهات ضد شيعه 02
٥٣٦ ص
(٥٣٤)
بررسي تاريخي شبهات ضد شيعه 01
٥٣٧ ص
(٥٣٥)
شهادت حضرت علي (عليه السلام)
٥٣٨ ص
(٥٣٦)
چرا حضرت علي (عليه السلام) قيام نكرد؟
٥٣٩ ص
(٥٣٧)
انتقاد حضرت علي (عليه السلام) از خلفاء
٥٤٠ ص
(٥٣٨)
مهدويت 03
٥٤١ ص
(٥٣٩)
مهدويت 02
٥٤٢ ص
(٥٤٠)
مهدويت 01
٥٤٣ ص
(٥٤١)
اميرالمومنين (عليه السلام) - مولود كعبه
٥٤٤ ص
(٥٤٢)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها)
٥٤٥ ص
(٥٤٣)
ولادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها)
٥٤٦ ص
(٥٤٤)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها)
٥٤٧ ص
(٥٤٥)
شهادت حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها)
٥٤٨ ص
(٥٤٦)
رؤساي مذاهب أهل سنت 01
٥٤٩ ص
(٥٤٧)
امام صادق (عليه السلام)
٥٥٠ ص
(٥٤٨)
قرآن و سنت 02
٥٥١ ص
(٥٤٩)
حضرت أبو طالب (عليه السلام) 01
٥٥٢ ص
(٥٥٠)
تحليل مناظره جلسه قبل مولوي مراد زهي و استاد حسيني قزويني
٥٥٣ ص
(٥٥١)
پاسخ به شبهات پيرامون عزاداري براي امام حسين (عليه السلام) 03
٥٥٤ ص
(٥٥٢)
عزاداري براي امام حسين (عليه السلام)
٥٥٥ ص
(٥٥٣)
عزاداري براي امام حسين (عليه السلام)
٥٥٦ ص
(٥٥٤)
أصحاب ردّه 02
٥٥٧ ص
(٥٥٥)
هجوم به خانه حضرت فاطمه زهراء (سلام الله عليها)
٥٥٨ ص
(٥٥٦)
افسانه خواستگاري حضرت علي (عليه السلام) از دختر أبو جهل
٥٥٩ ص
(٥٥٧)
رحلت رسول اكرم (صلي الله عليه و آله)
٥٦٠ ص
(٥٥٨)
مناظره استاد حسيني قزويني با آقاي ملازاده - امامت و خلافت
٥٦١ ص
(٥٥٩)
پاسخ به سوالات پيرامون امام حسن مجتبي (عليه السلام)
٥٦٢ ص
(٥٦٠)
پاسخ به شبهات توسل
٥٦٣ ص
(٥٦١)
تكفير از منظر قرآن
٥٦٤ ص
(٥٦٢)
بدعت از نظر قرآن
٥٦٥ ص
(٥٦٣)
حقايقي پنهان از ازدواج ام كلثوم با عمر
٥٦٦ ص
(٥٦٤)
جهل ابوبکر به آيات قرآن (جهل او نسبت به کلمه «ابّاً») (عبس/31)
٥٦٧ ص
(٥٦٥)
دلالت ليلة المبيت بر افضليت علي عليه السلام بر ديگران (بقره 207)
٥٦٨ ص
(٥٦٦)
با محوريت حديث ثقلين (2) اقوال علماي اهل سنت در دلالت حديث
٥٦٩ ص
(٥٦٧)
تکفير مسلمانان توسط وهابيت
٥٧٠ ص
(٥٦٨)
تکفير اهل سنت توسط وهابيت
٥٧١ ص
(٥٦٩)
نقشههاي دشمنان اسلام براي از بين عزاداري سيد الشهداء عليه السلام
٥٧٢ ص
(٥٧٠)
توسل از ديدگاه علماي اهل سنت
٥٧٣ ص
(٥٧١)
عرضه اعمال زندگان بر رسول اکرم ﴿ص﴾
٥٧٤ ص
(٥٧٢)
مناظرات امام رضا علیه السلام در باب امامت و توحید
٥٧٥ ص
(٥٧٣)
استدلال وهابیت به آیات قرآن برای انکار توسل و پاسخ آن
٥٧٦ ص
(٥٧٤)
دیدگاه علمای اهل سنت درباره منکرین توسل به رسول خدا (ص)
٥٧٧ ص
(٥٧٥)
دیدگاه علمای اهل سنت در باره ابن تیمیه
٥٧٨ ص
(٥٧٦)
بررسی آیه مباهله از دیدگاه اهل سنت و وهابیت
٥٧٩ ص
(٥٧٧)
با محوريت حديث ثقلين (3) بررسي ناقلين حديث
٥٨٠ ص
(٥٧٨)
اعلميت علي(علیه السلام) - يکي از شرايط خليفه و امام، آگاهي او از شريعت اسلام است
٥٨١ ص
(٥٧٩)
آرزوي عمر اي کاش از سه چيز از پيامبر اکرم (ص) سوال ميکردم
٥٨٢ ص
(٥٨٠)
وهابيت و توحيد 01 - توحید از دیدگاه ابن تیمیه
٥٨٣ ص
(٥٨١)
دیدگاه وهابیت پیرامون عزاداری
٥٨٤ ص
(٥٨٢)
وقایع بعد از رحلت پیامبر صلی الله علیه وآله
٥٨٥ ص
(٥٨٣)
دلایل کنار گذاشتن امیرالمومنین علی علیه السلام
٥٨٦ ص
(٥٨٤)
حدیث ولایت با تعابیر مختلف در منابع اهل سنت
٥٨٧ ص
(٥٨٥)
(من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة جاهلية) در کتب اهل سنت
٥٨٨ ص
(٥٨٦)
بررسي روايت «کتاب الله و سنتي» در منابع اهل سنت
٥٨٩ ص
(٥٨٧)
انکار امامت و مرگ جاهلیت (2)
٥٩٠ ص
(٥٨٨)
توسل و شلاق خوردن یک ایرانی در مسجد النبی به خاطر یا علی گفتن
٥٩١ ص
(٥٨٩)
داستان کشتن عثمان و دیدگاه وهابی ها در باره آن
٥٩٢ ص
(٥٩٠)
خواستگاری از دختر ابوجهل / ازدواج موقت
٥٩٣ ص
(٥٩١)
عبدالله بن سبأ (3)
٥٩٤ ص
(٥٩٢)
عبدالله بن سبأ (2)
٥٩٥ ص
(٥٩٣)
عبدالله بن سبأ (1)
٥٩٦ ص
(٥٩٤)
وهابیت و رضاع کبیر
٥٩٧ ص
(٥٩٥)
بیوگرافی ابن تیمیه، بینانگذار فکری وهابی
٥٩٨ ص
(٥٩٦)
ریشههای فکری وهابیت
٥٩٩ ص
(٥٩٧)
ریشههای وهابیت در تاریخ
٦٠٠ ص
(٥٩٨)
دیدگاه علمای اهل سنت در باره ابن تیمیه (1)
٦٠١ ص
(٥٩٩)
دیدگاه حصنی دمشقی در باره ابن تیمیه
٦٠٢ ص
(٦٠٠)
بررسی حدیث اللهم ادر الحق مع علی حیث ما دار
٦٠٣ ص
(٦٠١)
پاسخ به نقدهای دکتر احمد الطیب نسبت به مذهب شیعه
٦٠٤ ص
(٦٠٢)
وحدت ازدیدگاه قران واهل بیت
٦٠٥ ص
(٦٠٣)
تکفیر مسلمانان توسط وهابیت به خاطر توسل
٦٠٦ ص
(٦٠٤)
تکفیر مسلمانان توسط وهابیت به خاطر توسل
٦٠٧ ص
(٦٠٥)
وهابیت از دیدگاه علمای اهل سنت
٦٠٨ ص
(٦٠٦)
آیه مباهله (1)
٦٠٩ ص
(٦٠٧)
ویژه شهادت امام محمد باقر (علیه السلام)
٦١٠ ص
(٦٠٨)
آیه مباهله (2)
٦١١ ص
(٦٠٩)
بررسی حدیث علی مع الحق در کتب اهل سنت
٦١٢ ص
(٦١٠)
فضائل حضرت خدیجه در کتب اهل سنت
٦١٣ ص
(٦١١)
روایاتی درباره وصایت حضرت علی و بررسی سند آنها
٦١٤ ص
(٦١٢)
بررسی شبهات حدیث «عمار یدور مع الحق»
٦١٥ ص
(٦١٣)
فدک
٦١٦ ص
(٦١٤)
حدیث وصایت
٦١٧ ص
(٦١٥)
مظلومیت و شهادت حضرت علی از زبان پیامبر در کتب اهل سنت
٦١٨ ص
(٦١٦)
ویژه شهادت امام جواد (علیه السلام)
٦١٩ ص
(٦١٧)
اعتراف علماي اهل سنت و عايشه به فضيلت علي(ع)
٦٢٠ ص
(٦١٨)
نهي شديد صحابه و علي (ع) به عايشه در برپايي جنگ جمل
٦٢١ ص
(٦١٩)
در اثبات بوجود آمدن تشيع در زمان و زبان رسول خدا(ص)
٦٢٢ ص
(٦٢٠)
ویژه برنامهی تخریب نمازخانه پونک
٦٢٣ ص
(٦٢١)
حدیث وصایت و تحریفات پیرامون آن-1
٦٢٤ ص
(٦٢٢)
حدیث وصایت و تحریفات پیرامون آن -2
٦٢٥ ص
(٦٢٣)
وحشت وهابيون از گسترش تشيع
٦٢٦ ص
(٦٢٤)
استغاثه صحابه به رسول خدا (ص) در جنگها
٦٢٧ ص
(٦٢٥)
بررسی واقعه منا و جنایات آل سعود در تاریخ
٦٢٨ ص
(٦٢٦)
شیوه های مطالبه فدک توسط حضرت زهرا (سلام الله علیها)
٦٢٩ ص
(٦٢٧)
پاسخ به شبهه «ابن کثیر» در خصوص «مسئله فدک»
٦٣٠ ص
(٦٢٨)
اثبات «غصب فدک» از منابع اهل سنت!
٦٣١ ص
(٦٢٩)
غضب حضرت زهرا (سلام الله علیها) و عدم قبول شاهدانش در داستان فدک!
٦٣٢ ص
(٦٣٠)
شهادت بزرگان اهل سنت؛ بر داخل نبودن زنان پیغمبر، در آیه تطهیر!
٦٣٣ ص
(٦٣١)
چرائی عدم قبول شهادت امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) در داستان فدک!
٦٣٤ ص
(٦٣٢)
حدیث «علی مع الحق» ، شاهدی بر صداقت امیرالمؤمنین در قضیه «فدک»
٦٣٥ ص
(٦٣٣)
ولادت، امامت و مقام حضرت مهدی (ارواحنا فداه) در قرآن و در دیدگاه علمای اهل سنت
٦٣٦ ص
(٦٣٤)
چرا پیامبر اکرم، «فدک» را فقط به حضرت زهرا بخشید!؟
٦٣٧ ص
(٦٣٥)
مسئله ارتداد صحابه در منابع اهل سنت؛ و سؤالات متنوع بینندگان برنامه
٦٣٨ ص
(٦٣٦)
«ابن تیمیه» و فتوا به قتل شیعه! داستان قتل عام «اصحاب ردّه» توسط ابوبکر!
٦٣٩ ص
(٦٣٧)
* شبهه «ابن کثیر» در مورد آیه ذوی القربی و بخشش فدک به حضرت زهرا (سلام الله علیها)
٦٤٠ ص
(٦٣٨)
* گفتگوی صریح و بی پرده حضرت زهرا (سلام الله علیها) با ابوبکر، پیرامون فدک!
٦٤١ ص
(٦٣٩)
آیا کلمه «ولی»، به معنای خلافت و رهبری مسلمین است!؟
٦٤٢ ص
(٦٤٠)
داستان ولادت امیرالمومنین (سلام الله علیه) در خانه کعبه، در کتب اهل سنت
٦٤٣ ص
(٦٤١)
دیدگاه بزرگان اهل سنت، پیرامون شخصیت حضرت امام هادی (سلام الله علیه)
٦٤٤ ص
(٦٤٢)
تصریح امیرالمؤمنین به «امامت» «وصایت» و غصب خلافت خویش! در «نهج البلاغه»!
٦٤٥ ص
(٦٤٣)
استناد امیرالمؤمنین به حدیث غدیر، بر امامت و خلافت خویش!
٦٤٦ ص
(٦٤٤)
استدلال امیرالمؤمنین (علیه السلام) بر امامت و خلافت خویش در شورای شش نفره (1)
٦٤٧ ص
(٦٤٥)
استدلال امیرالمؤمنین(سلام الله علیه) به خلافت و امامت خویش در زمان عثمان!
٦٤٨ ص
(٦٤٦)
استدلال امیرالمؤمنین (علیه السلام) بر امامت و خلافت خویش در شورای شش نفره (2)
٦٤٩ ص
(٦٤٧)
استدلال امیرالمؤمنین (علیه السلام) بر امامت و خلافت خویش در شورای شش نفره (3)
٦٥٠ ص
(٦٤٨)
در ایام نیمه شعبان، در شبکه های وهابی چه گذشت؟
٦٥١ ص
(٦٤٩)
شجاعت امیرالمؤمنین (سلام الله علیه) در منابع شیعه و اهل سنت (1)
٦٥٢ ص
(٦٥٠)
شجاعت امیرالمؤمنین (سلام الله علیه) در منابع شیعه و اهل سنت (2)
٦٥٣ ص
(٦٥١)
چرا فضائل امیرالمؤمنین، در منابع و کتب اهل سنت کمتر نقل شده است!؟
٦٥٤ ص
(٦٥٢)
نقد و بررسی ریشه های انفجار و تخریب قبر پیامبر اسلام، انبیاء و اولیای الهی (3)
٦٥٥ ص
(٦٥٣)
نقد و بررسی ریشه های انفجار و تخریب قبر پیامبر اسلام، انبیاء و اولیای الهی (1)
٦٥٦ ص
(٦٥٤)
نقد و بررسی ریشه های انفجار و تخریب قبر پیامبر اسلام، انبیاء و اولیای الهی (4)
٦٥٧ ص
(٦٥٥)
نقد و بررسی ریشه های انفجار و تخریب قبر پیامبر اسلام، انبیاء و اولیای الهی (5)
٦٥٨ ص
(٦٥٦)
سیره بزرگان اهل سنت در برخورد با حرم امامان معصوم (علیهم السلام)
٦٥٩ ص
(٦٥٧)
دیدگاه ائمه معصومین (علیهم السلام)، پیرامون صحابه پیغمبر!
٦٦٠ ص
(٦٥٨)
شخصیت بزرگوار امام رضا (سلام الله علیه) از دیدگاه علمای اهل سنت
٦٦١ ص
(٦٥٩)
استدلال امیرالمؤمنین به مسئله خمس برای امامت و خلافت خویش
٦٦٢ ص
 
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص
٤٨٦ ص
٤٨٧ ص
٤٨٨ ص
٤٨٩ ص
٤٩٠ ص
٤٩١ ص
٤٩٢ ص
٤٩٣ ص
٤٩٤ ص
٤٩٥ ص
٤٩٦ ص
٤٩٧ ص
٤٩٨ ص
٤٩٩ ص
٥٠٠ ص
٥٠١ ص
٥٠٢ ص
٥٠٣ ص
٥٠٤ ص
٥٠٥ ص
٥٠٦ ص
٥٠٧ ص
٥٠٨ ص
٥٠٩ ص
٥١٠ ص
٥١١ ص
٥١٢ ص
٥١٣ ص
٥١٤ ص
٥١٥ ص
٥١٦ ص
٥١٧ ص
٥١٨ ص
٥١٩ ص
٥٢٠ ص
٥٢١ ص
٥٢٢ ص
٥٢٣ ص
٥٢٤ ص
٥٢٥ ص
٥٢٦ ص
٥٢٧ ص
٥٢٨ ص
٥٢٩ ص
٥٣٠ ص
٥٣١ ص
٥٣٢ ص
٥٣٣ ص
٥٣٤ ص
٥٣٥ ص
٥٣٦ ص
٥٣٧ ص
٥٣٨ ص
٥٣٩ ص
٥٤٠ ص
٥٤١ ص
٥٤٢ ص
٥٤٣ ص
٥٤٤ ص
٥٤٥ ص
٥٤٦ ص
٥٤٧ ص
٥٤٨ ص
٥٤٩ ص
٥٥٠ ص
٥٥١ ص
٥٥٢ ص
٥٥٣ ص
٥٥٤ ص
٥٥٥ ص
٥٥٦ ص
٥٥٧ ص
٥٥٨ ص
٥٥٩ ص
٥٦٠ ص
٥٦١ ص
٥٦٢ ص
٥٦٣ ص
٥٦٤ ص
٥٦٥ ص
٥٦٦ ص
٥٦٧ ص
٥٦٨ ص
٥٦٩ ص
٥٧٠ ص
٥٧١ ص
٥٧٢ ص
٥٧٣ ص
٥٧٤ ص
٥٧٥ ص
٥٧٦ ص
٥٧٧ ص
٥٧٨ ص
٥٧٩ ص
٥٨٠ ص
٥٨١ ص
٥٨٢ ص
٥٨٣ ص
٥٨٤ ص
٥٨٥ ص
٥٨٦ ص
٥٨٧ ص
٥٨٨ ص
٥٨٩ ص
٥٩٠ ص
٥٩١ ص
٥٩٢ ص
٥٩٣ ص
٥٩٤ ص
٥٩٥ ص
٥٩٦ ص
٥٩٧ ص
٥٩٨ ص
٥٩٩ ص
٦٠٠ ص
٦٠١ ص
٦٠٢ ص
٦٠٣ ص
٦٠٤ ص
٦٠٥ ص
٦٠٦ ص
٦٠٧ ص
٦٠٨ ص
٦٠٩ ص
٦١٠ ص
٦١١ ص
٦١٢ ص
٦١٣ ص
٦١٤ ص
٦١٥ ص
٦١٦ ص
٦١٧ ص
٦١٨ ص
٦١٩ ص
٦٢٠ ص
٦٢١ ص
٦٢٢ ص
٦٢٣ ص
٦٢٤ ص
٦٢٥ ص
٦٢٦ ص
٦٢٧ ص
٦٢٨ ص
٦٢٩ ص
٦٣٠ ص
٦٣١ ص
٦٣٢ ص
٦٣٣ ص
٦٣٤ ص
٦٣٥ ص
٦٣٦ ص
٦٣٧ ص
٦٣٨ ص
٦٣٩ ص
٦٤٠ ص
٦٤١ ص
٦٤٢ ص
٦٤٣ ص
٦٤٤ ص
٦٤٥ ص
٦٤٦ ص
٦٤٧ ص
٦٤٨ ص
٦٤٩ ص
٦٥٠ ص
٦٥١ ص
٦٥٢ ص
٦٥٣ ص
٦٥٤ ص
٦٥٥ ص
٦٥٦ ص
٦٥٧ ص
٦٥٨ ص
٦٥٩ ص
٦٦٠ ص
٦٦١ ص
٦٦٢ ص

سخنرانی - سخنرانی - الصفحة ٤٩٧ - شناخت شخصيت معاويه

شناخت شخصيت معاويه

کد مطلب: ٥٦٩١ تاریخ انتشار: ١٥ فروردين ١٣٨٦ تعداد بازدید: ٢٨٩٩ سخنراني ها » شبکه سلام شناخت شخصيت معاويه
شبکه سلام ٨٦/٠١/١٥


بسم الله الرحمن الرحيم

تاریخ : ٨٦/٠١/١٥ 

   آقاي هدايتي

معاويه از ديدگاه رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) و امير المومنين (عليه السلام) در منابع أهل سنت چگونه است؟

 

 

 

استاد حسيني قزويني

در بحث گذشته در رابطه با معاويه بحث كرديم و اشاره كرديم هيچ روايتي در مدح و فضيلت او نداريم. لذا بخاري ـ با آن همه عنايتي كه نسبت به دودمان بني أميه و خلفاء داشت و تلاش كرد هر حديثي كه مقدور بود، نسبت به مهاجرين و انصار را بياورد و نسبت به امير المومنين (عليه السلام)، نهايت كم لطفي را داشته ـ وقتي به معاويه مي رسد، از فضائل و مناقب او چيزي ندارد و بابي را با عنوان باب ذكر معاوية ـ صحيح البخاري، جلد٤، صفحه٢١٩ ـ مي نويسد. ابن حجر در فتح الباري شرح صحيح البخاري مي نويسد:

آقاي بخاري در همه جا آورده است فضائل علي و عمر و عمار و غيره، ولي وقتي به معاويه مي رسد، به جاي فضائل، مي گويد ذكر معاويه:

فأشار بهذا إلي ما إختلقوه لمعاوية من الفضائل مما لا أصل له و قد ورد في فضائل معاوية أحاديث كثيرة لكن ليس فيها ما يصح من طريق الإسناد.

و با اين كار اشاره دارد كه نسبت به معاويه، فضائلي را جعل كرده و ساخته اند كه هيچ اصل و ريشه اي ندارد و احاديث زيادي كه در فضائل او آمده، اسنادشان صحيح نيست.

فتح الباري شرح صحيح البخاري لإبن حجر العسقلاني، ج٧، ص٨١

رواياتي در مذمّت معاويه در منابع أهل سنت

اما اين كه آيا در مذمت معاويه حديثي از پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) داريم يا خير؟

ما فقط تاريخ را بازخواني مي كنيم و هيچ اظهار نظري نمي كنيم. در رابطه با معاويه، مطالب زيادي نقل شده، به طوري كه أهل سنت راه فراري براي اين مذمت ها نديدند و شروع كردند به توجيه كردن.

روايت اول:

در رابطه با معاويه و أبو سفيان از براء بن عازب نقل شده:

أقبل أبو سفيان و معه معاوية، فقال رسول الله صلي الله عليه و سلم: أللهم العن التابع و المتبوع! أللهم عليك بالأقيعس! فقال إبن البراء لأبيه: من الأقيعس؟ قال: معاوية.

وقعة صفين لإبن مزاحم المنقري، تحقيق و شرح عبد السلام محمد هارون، ص٢١٧

روايت دوم:

با اين كه طبري مطالبي كه در مذمت صحابه است را نقل نمي كند و در خيلي جاها مي گويد چون جامعه، تحمل آن را ندارد، من آنها را نقل نمي كنم، ولي مي گويد:

قول الرسول عليه السلام و قد رآه مقبلا علي حمار و معاوية يقود به و يزيد إبنه يسوق به لعن الله القائد و الراكب و السائق.

رسول الله (صلي الله عليه و سلم) ديد كه أبو سفيان سوار بر ألاغ شده و معاويه جلوي او و يزيد بن أبو سفيان هم پشت سر او راه مي روند و حضرت فرمود: خداوند لعنت كند بر سواره و كسي كه جلوتر أفسار به دست است و كسي كه پشت سر او حركت مي كند.

تاريخ الطبري، ج٨، ص١٨٥ ـ شرح نهج البلاغه لإبن أبي الحديد، ج١٥، ص١٧٥

من گمان مي كنم آقايان أهل سنت هيچ راهي براي إنكار اين حديث ندارند. جز اين كه گفتند اين حديث ساختگي است. براي اين كه لعن معاويه از زبان پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) را توجيه كنند، گفتند: پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) فرموده است:

أللهم إنما أنا بشر، فأيما رجل من المسلمين سببته أو لعنته أو جلدته، فاجعلها له زكاة و رحمة.

خدايا! من بنده هستم و هر كسي از مسلمانان را كه فحش دادم يا لعن كردم يا حدّ جاري كردم، آن را براي او زكات و رحمه قرار بده.

صحيح مسلم، ج٨، ص٢٥

إن شاء ا... اين را هم جواب خواهيم كه اين روايت، ظلم در حق نبي مكرم (صلي الله عليه و آله) است كه نبي مكرم (صلي الله عليه و آله) همين طوري كسي را لعن مي كرد و فحش مي داد و اينها خواستند ساحت معاويه را از لعن پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) پاك كنند و اين چنين رواياتي را ساختند.

من يادم هست دو سال پيش در مكه مكرمه در منزل دكتر غامدي ـ يكي از اساتيد بزرگ دانشگاه أم القري ـ مهمان بودم و اين بحث مطرح شد و يكي از دانشجويان گفت كه پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) اين چنين فرموده است و من به او گفتم: آيا مي دانيد با اين تعبير، چه جنايتي را توجيه مي كنيد؟ گفت: مثلا چه جنايتي؟ گفتم: پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) را به عنوان لعّان و سبّاب معرفي مي كنيد. با اين كه پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) فرمود:

قسم به كسي كه جان من در دست اوست! از زبان من جز حق خارج نمي شود.

اگر بنا بر اين باشد، پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) فرمود:

لعن الله الراشي و المرتشي و الماشي بينهما.

خدا لعنت كند رشوه دهنده و رشوه گيرنده و واسطه را.

پس بايد رشوه گرفتن از بهترين اعمال باشد. چون پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) فرموده است:

خدايا! من بنده هستم و هر كسي از مسلمانان را كه من فحش دادم يا لعن كردم يا حد جاري كردم، آن را براي او زكات و رحمه قرار بده.

پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) زناكار را لعنت كرده و ـ نستجير بالله ـ زنا بايد رحمت باشد. پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) لعن هاي زيادي دارد و بايد تمام اينها، مشمول اين روايت باشد.

روايت سوم:

روايتي در أنساب الأشراف بلاذري آمده كه از عبد الله بن عمر نقل مي كند:

نزد رسول الله (صلي الله عليه و سلم) بوديم و حضرت فرمود: الآن فردي از اين كوچه مي آيد كه:

يموت علي غير ملتي

بر غير دين من از دنيا خواهد رفت

فطلع معاويه و قال النبي هو هذا.

و ديدم كه معاويه از آن كوچه بيرون آمد و حضرت فرمود: اين همان شخص است كه گفتم.

أنساب الأشراف لبلاذري، ج٥، ص١٣٤، چاپ دار الفكر بيروت ـ تاريخ الطبري، ج٨، ص١٨٦ ـ وقعة صفين لإبن مزاحم المنقري، تحقيق و شرح عبد السلام محمد هارون، ص٢٢٠

روايت چهارم:

روايتي كه معركه آراء است و سر و صداي زيادي كرده و بزرگان أهل سنت مطالب زيادي درباره آن گفته اند، نفريني است كه پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) در حق معاويه و عمرو بن عاص مي فرمايد. اين دو، أشعاري ترانه اي مي خواندند و نسبت به شهداي أحد، مطالب زشتي را مي گفتند و أبو برزه مي گويد:

من با رسول الله (صلي الله عليه و سلم) بودم و وقتي صداي ترانه آمد. حضرت به من گفت: ببين اين صداي كيست؟ من رفتم و ديدم معاويه و عمرو بن عاص بودند كه با هم شعر مي گفتند. به رسول الله (صلي الله عليه و سلم) خبر دادم و فرمود:

أللهم اركسهما في الفتنة ركسا و دعهما إلي النار دعّا.

خدايا! اين دو را با سر در درون فتنه قرار بده و به شدت وارد آتش جهنم كن.

المعجم الكبير للطبراني، ج١١، ص٣٢ ـ مسند أبي يعلي، ج١٣، ص٤٢٩ ـ كتاب المجروحين لإبن حبان، ج٣، ص١٠١ ـ وقعة صفين لإبن مزاحم المنقري، تحقيق و شرح عبد السلام محمد هارون، ص٢١٩ ـ سير أعلام النبلاء للذهبي، ج٣، ص١٣٢ و ج٦، ص١٣١ ـ المصنف لإبن أبي شيبة الكوفي، ج٨، ص٦٩٥ ـ مسند احمد بن حنبل، ج٤، ص٤٢١ ـ مجمع الزوائد للهيثمي، ج٨، ص١٢١ ـ مسند بزار، ج٩، ص٣٠٣ و ٣١٠ و المعجم الأوسط للطبراني، ج٧، ص١٣٣ ـ القول المسدد في مسند أحمد لأبن حجر العسقلاني، ص٩٧ ـ ميزان الإعتدال للذهبي، ج٤، ص٤٢٤ ـ النصائح الكافية لمحمد بن عقيل، ص١٢٥

در بعضي از منابع، براي احترام به صحابه، به جاي نام معاويه و عمرو بن عاص، كلمه فلان و فلان آمده است.

اين، لعن نيست و نفريني است از سوي نبي مكرم (صلي الله عليه و آله) و شكي نيست كه نفرين نبي مكرم (صلي الله عليه و آله) عملي خواهد شد.

در كتاب القول المسدد به نقل از سيوطي ـ از استوانه هاي علمي أهل سنت ـ اين روايت را نقل مي كند و مي گويد:

بعضي از علماي ما كه تلاش كردند بگويند اين روايت ضعيف است. خير، اين روايت صحيح است و شواهدي از روايات إبن عباس در معجم كبير طبراني داريم.

القول المسدد في مسند أحمد لأبن حجر العسقلاني، ص٩٦

من به همين روايات إكتفاء مي كنم.

من تأسف مي خورم با وجود اين همه رواياتي كه آمده، اينها انكار مي كنند و يا روايات را توجيه مي كنند يا بعضي از روايات دروغ و جعلي را جمع كرده اند و أخيراً كتابي در ايران منتشر شده به نام معاويه را بهتر بشناسيم و از اول تا آخر اين كتاب، يك سري مطالب دروغ و جعلي و خلاف واقع آورده اند. من رسما به مؤلف اين كتاب ـ آقاي گنجي كه از علماء أهل سنت است ـ اعلام مي كنم كه آماده هستم در اين زمينه چندين جلسه بحث و مناظره داشته باشيم تا ثابت كنيم فرمايشات ايشان به دور از حقيقت است و تحريف تاريخ است.

ما نسبت به فحش و لعن نسبت به معاويه إجتناب داريم و اگر كسي هم بخواهد لعن كند، از نبي مكرم (صلي الله عليه و آله) تبعيت كرده است:

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ

سوره أحزاب/آيه٢١

* * * * * * *

آقاي هدايتي

آيا از أمير المؤمنين (عليه السلام) در رابطه با معاويه، مطالبي آمده است؟ آيا در رابطه با أصل و نسب معاويه هم مطلبي گفته شده است. در اين مورد توضيح بفرمائيد.

 

استاد حسيني قزويني

اگر كسي به نهج البلاغه مراجعه كند، مي بيند كه مملوّ از إنتقادات صريح و واضح و روشني از آقا أمير المؤمنين (عليه السلام) نسبت به معاويه آمده است. يكي از صريح ترين تعابيري كه أمير المؤمنين (عليه السلام) نسبت به معاويه دارد، در نامه شماره ١٧ نهج البلاغه است. وقتي معاويه به أمير المؤمنين (عليه السلام) مي نويسد:

من كاتب وحي و صحابه رسول الله (صلي الله عليه و سلم) بودم و ...

أمير المؤمنين (عليه السلام) هم در جواب مي نويسد:

. . . اگر تو اين چنين هستي، بدان كه:

و لكن ليس أمية كهاشم و لا حرب كعبد المطلب و لا أبو سفيان كأبي طالب و لا المهاجر كالطليق و لا الصريح كاللصيق و لا المحق كالمبطل و لا المؤمن كالمدغل و لبئس الخلف خلف يتبع سلفا هوي في نار جهنم . . .

جدّ بزرگ تو أميه مانند جدّ بزرگ من هاشم نيست، جدّ تو حرب مانند جدّ من مُطلب نيست، پدر تو أبوسفيان مانند پدر من أبوطالب نيست، من كه جزء مهاجرين هستم مانند تو كه جزء آزادشدگان روز فتح مكه هستي و مستحق قتل بوديد و رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) بر شما منت گذاشت و شما را آزاد كرد نيستم، من كه نسبم صريح و خالص النسب است مانند تو نيستم كه لصيق و زنازاده و منتسب به غير پدرت هستي . . .

الإمامة و السياسة لإبن قتيبة الدينوري، تحقيق الزيني، ج١، ص١٠٤ ـ ربيع الأبرار للزمخشري، ج٣، ص٤٧٠ ـ مروج الذهب للمسعودي، ج٢، ص٦١ ـ وقعة صفين لإبن مزاحم المنقري، ص٤٧١ ـ كتاب الفتوح لأحمد بن أعثم الكوفي، ج٣، ص١٥٥ ـ المناقب للموفق الخوارزمي، ص٢٥٦ ـ شرح نهج البلاغة لإبن أبي الحديد المعتزلي، ج١٥، ص١١٧ ـ منهاج البراعة للخوئي، ج١٨، ص٢٣٩

آقاي دكتر صبحي صالح ـ از نويسندگان أهل سنت ـ در نهج البلاغه، شماره ٣٤١٨ مي گويد:

اللصيق: الدعي الملصق بغير أبيه.

زنازاده و كسي كه به غير پدرش چسبانده شده است.

البته اين تعبير أمير المؤمنين (عليه السلام) از زبان امام حسن (عليه السلام) هم آمده است كه سبط إبن الجوزي در تذكرة الخواص، ص١١٦ آورده است و از قول امام حسن (عليه السلام) آورده است:

 

و قد علمت الفراش الذي ولدت فيه.

مي داني كه تو در بستر نامباركي به دنيا آمدي.

آقاي سبط إبن الجوزي در ادامه مي گويد:

إن معاوية كان يقال إنه من أربعة من قريش: عمارة بن الوليد بن المغيرة المخزومي، مسافر بن أبي عمرو، أبي سفيان، العباس بن عبد المطلب.

مادر معاويه با ٤ نفر از قريش همبستر شد:

عمارة بن وليد بن مغيرة مخزومي، مسافر بن أبي عمرو، أبو سفيان و عباس بن عبد المطلب.

آقاي زمخشري ـ از علماء بزرگ و استوانه هاي علمي أهل سنت كه شخصيتي شناخته شده است ـ مي گويد:

و كان معاوية يعزي إلي أربعة إلي مسافر بن أبي عمرو و إلي عمارة بن الوليد و إلي العباس بن عبد المطلب و إلي الصباح مغني أسود كان لعمارة.

معاويه به ٤ نفر نسبت داده شده است:

مسافر بن أبي عمرو، عمارة بن وليد، عباس بن عبد المطلب و صباح ـ آوازه خوان سياه پوست عماره ـ .

ربيع الأبرار للزمخشري (چاپ جديد، موسسه أعلمي بيروت)، ج٤، ص٢٧٦، باب٦٦، شماره ٧

در مناظره اي كه بين زياد بن عقيل و معاويه بود، آقاي بلاذري همين مطالب را نقل مي كند. هم چنين إبن أبي الحديد نقل مي كند:

معاويه نسبت به مادر زياد بن أبيه سخني گفت و زياد بن أبيه به او گفت:

و أما تعييرك لي بسمية، فإن كنت إبن سمية فأنت إبن جماعة.

... اگر من پسر سميه هستم، تو فرزند يك گروه هستي.

شرح نهج البلاغه لإبن أبي الحديد، ج١٦، ص١٨٣

اين نكته گفتني است كه قبل از ظهور اسلام، غالب قبائل، غير از قبيله بني هاشم ـ كه هم از نظر تقوا و متانت و هم از نظر بزرگواري، زبان زد عام و خاص بودند ـ ازدواج هاي گروهي در ميان عرب جاهلي رسم بود و چند نفر جمع مي شدند و زني را به همسري انتخاب مي كردند و وقتي فرزندي به دنيا مي آمد، قيافه شناس مي آوردند و او تشخيص مي داد كه اين فرزند به كدام يك از اين افراد شباهت دارد تا به او منتسب شود. چون دختران را زنده به گور مي كردند، زن در ميان قبائل عرب كم بود و حدود ١٠ نوع ازدواج در ميان عرب جاهلي ثبت كرده اند كه يكي از آنها ازدواج گروهي بود. لذا امير المومنين (عليه السلام) به معاويه مي فرمايد:

و لا الصريح كاللصيق.

نَسَب من مشخص است و نَسب تو ناپاك است.

* * * * * * *

آقاي هدايتي

نظر علماء بزرگ أهل سنت نسبت به معاويه چگونه است؟ با توجه به روايات منابع أهل سنت، شهادت عمار ياسر به دست معاويه، نشان دهنده اين است كه معاويه أهل آتش جهنم است. در اين موضوع هم توضيحي بفرمائيد.

 

استاد حسيني قزويني

علامه اميني (ره) در الغدير آراء بزرگان و علماء أهل سنت در مورد معاويه را مستند آورده است.

عبد الله بن احمد بن حنبل مي گويد از پدرم سوال كردم:

سألت أبي عن علي و معاوية؟ فقال: إعلم أن عليا كان كثير الأعداء، ففتش له أعداؤه عيبا فلم يجدوا، فجاؤوا إلي رجل قد حاربه و قاتله، فأطروه كيدا منهم لعلي.

نظرت در مورد علي و معاويه چيست؟ گفت: علي دشمنان زيادي داشت و هر چه تلاش كردند عيبي براي علي بيابند، نتوانستند و آمدند سوي معاويه اي كه با علي جنگ داشت، جمع شدند و براي اين كه بغض شان نسبت به علي را نشان بدهند، فضائلي را براي معاويه جعل كردند.

المنتظم لإبن الجوزي، ج، ص٣٧٢ ـ تاريخ الخلفاء للسيوطي، ص٢٠٧ ـ الصوائق المحرقة لإبن حجر الهيثمي، ص١٢٧ ـ تحفة الأحوذي للمباركفوري، ج١٠، ص٢٣١ ـ النصائح الكافية لمحمد بن عقيل، ص١٩٩

آقاي إبن حجر عسقلاني اين روايت را آورده است و در ذيل آن مي گويد:

فأشار بهذا إلي ما اختلقوه لمعاوية من الفضائل مما لا أصل له و قد ورد في فضائل معاوية أحاديث كثيرة، لكن ليس فيها ما يصح من طريق الإسناد.

اين روايت نشان مي دهد أحاديثي كه درباره معاويه جعل كرده اند، هيچ كدام اصلي ندارد و صحيح نيستند.

فتح الباري لإبن حجر العسقلاني، ج٧، ص٨١

آقاي مناوي مي گويد:

أجمع فقهاء الحجاز و العراق من فريقي الحديث و الرأي منهم مالك و الشافعي و أبو حنيفة و الأوزاعي و الجمهور الأعظم من المتكلمين و المسلمين أن عليا مصيب في قتاله لأهل صفين، كما هو مصيب في أهل الجمل و أن الذين قاتلوه بغاة ظالمون.

جميع فقهاء حجاز و عراق از أهل حديث و أهل رأي و مالك و شافعي و أبوحنيفه و أوزاعي و جمع كثيري از بزرگان متكلمين و مسلمانان بر اين عقيده هستند كه علي در جنگ با معاويه و در جنگ صفين و جمل، به حق بود و كساني كه با علي جنگيدند، ستمگر و ظالم بودند.

فيض القدير شرح الجامع الصغير للمناوي، ج٦، ص٤٧٤ ـ النصائح الكافية لمحمد بن عقيل، ص٤٧ ـ تفسير القرطبي، ج١٦، ص٣١٨ ـ سير أعلام النبلاء للذهبي، ج١، حاشيه ص٤٢٠

در رابطه با قضيه عمار هم به انديشمندان و جوانان أهل سنت مي گويم كه اگر هيچ دليلي براي بطلان معاويه و أهل جهنم بودن او نداشته باشيم، همين روايت عمار كفايت مي كند:

إن عمار مع الحق و الحق مع عمار، يدور عمار مع الحق أينما دار.

عمار با حق است و حق با عمار است و هر كجا كه حق باشد، عمار به دور آن مي چرخد.

الطبقات الكبري لمحمد بن سعد، ج٣، ص٢٦٢ ـ تاريخ مدينة دمشق لإبن عساكر، ج٤٣، ص٤٧٦ ـ كنز العمال للمتقي الهندي، ج١٣، ص٥٣٩

جالب اين كه در صحيح بخاري آمده است:

تقتله الفئة الباغية، عمار يدعوهم إلي الله و يدعونه إلي النار.

عمار را گروه ستمگر و ظالم مي كشند. عمار آنها را به طرف خدا دعوت مي كند و آن گروه ستمگر، عمار را به طرف آتش دعوت مي كنند.

صحيح البخاري، ج٣، ص٢٠٧، كتاب الجهاد و السير، باب مسح الغبار عن الناس في السبيل ـ صحيح مسلم، ج٨، ص١٨٦، كتاب الفتن و أشراط الساعة، باب لا تقوم الساعة حتي يمر الرجل بقبر الرجل

در اين روايت، گروه ستمگر آمده است، نه فرد ستمگر و تمام آن گروه، اهل آتش هستند، نه فقط كسي كه عمار را كشته است.

آقاي حاكم نيشابوري هم مي گويد:

إن قاتل عمار و سالبه في النار.

قاتل عمار و كسي كه لباس او را مي كند، داخل آتش هستند.

فإنه صحيح علي شرط الشيخين و لم يخرجاه.

اين روايت صحيح است با شرط صحيح بخاري و صحيح مسلم؛ ولي آنها اين روايت را در كتب خود نياورده اند.

المستدرك علي الصحيحين الحاكم النيشابوري، ج٣، ص٣٨٧

جالب اين كه:

لما قتل عمار بن ياسر، دخل عمرو بن حزم علي عمرو بن العاص، فقال: قتل عمار و قد قال رسول الله صلي الله عليه و سلم: تقتله الفئة الباغية! فقام عمرو بن العاص فزعا يرجع حتي دخل علي معاوية، فقال له معاوية: ما شأنك؟ قال: قتل عمار! فقال معاوية: قد قتل عمار، فماذا؟! قال عمرو: سمعت رسول الله صلي الله عليه و سلم يقول: تقتله الفئة الباغية! فقال له معاوية: دحضت في بولك! أو نحن قتلناه؟! إنما قتله علي و أصحابه جاؤوا به حتي ألقوه بين رماحنا أو قال بين سيوفنا.

وقتي عمار كشته شد، عمرو بن عاص نزد معاويه رفت و گفت: عمار كشته شده است؟! معاويه گفت: كشته شده كه شده، مگر چه شده است؟ عمرو بن عاص گفت: مگر اين روايت رسول الله (صلي الله عليه و سلم) را نشنيده اي كه فرمود: عمار را گروه ستمگر مي كشند؟! معاويه گفت: تو همواره در نجاست خود غوطه ور بودي! مگر عمار را ما كشته ايم؟! عمار را علي و اصحابش كشته اند كه او را از خانه اش بيرون كشيده و جلوي شمشير ما قرار دادند.

مسند أحمد بن حنبل، ج٤، ص١٩٩ ـ المستدرك علي الصحيحين الحاكم النيشابوري، ج٢، ص١٥٦ السنن الكبري للبيهقي، ج٨، ص١٨٩ ـ مجمع الزوائد للهيثمي، ج٧، ص٢٤٢ ـ مسند أبي يعلي، ج١٣، ص١٢٤ ـ تاريخ مدينة دمشق لإبن عساكر، ج٤٣، ص٤٣١ ـ سير أعلام النبلاء للذهبي، ج١، ص٤٢٠ ـ تاريخ الإسلام للذهبي، ج٣، ص٥٧٩ ـ السيرة الحلبية، ج٢، ص٢٦٤ ـ البداية و النهاية لإبن كثير، ج٦، ص٢٤٠ ـ الإمامة و السياسة لإبن قتيبة الدينوري، تحقيق الزيني، ج١، ص١١٠

جالب اين كه وقتي اين سخن به گوش حضرت علي (عليه السلام) رسيد، حضرت علي (عليه السلام) فرمود:

لو كنت أنا قتلت عماراً لأني أخرجته، لكان رسول الله قتل حمزة و جميع من قتل في حربه، لأنه هو المخرج لهم.

اگر من عمار را كشته ام و او را از خانه بيرون آوردم، پس قاتل حمزه و تمام كساني كه در جنگ كشته شدند، رسول الله بود كه آنها را از خانه شان بيرون آورد.

المعيار و الموازنة لأبو جعفر الإسكافي، ص٩٧

جالب اين است كه بعضي از بزرگان شان مانند آقاي قرطبي كه حمايت خيلي جانانه اي از معاويه دارد، مي گويد:

و هذا الحديث من أثبت الأحاديث و أصحها و لما لم يقدر معاوية علي إنكاره قال: إنما قتله من أخرجه، فأجابه علي بأن رسول الله صلي الله عليه و سلم إذن قتل حمزة حين أخرجه.

فيض القدير شرح الجامع الصغير للمناوي، ج٦، ص٤٧٤

اگر ما هيچ دليلي بر بطلان معاويه نداشته باشيم، همين روايات كفايت مي كند. دست از حمايت معاويه برداريد و در روز قيامت، پرونده تان را نزد رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) و أمير المؤمنين (عليه السلام) سنگين نكنيد.

* * * * * * *

آقاي هدايتي

فهرستي از جرائم معاويه را بيان بفرمائيد.

 

استاد حسيني قزويني

آقاي محمود أبو ريّه ـ از بزرگان أهل سنت ـ در كتاب شيخ المضيرة أبو هريرة اين موارد را جمع بندي كرده است. يكي از مستبصرين هم اخيراً كتابي در اين زمينه نوشته است و مفصلاً جرايم معاويه را ثبت كرده است. چند مورد را من اشاره مي كنم:

اولاً:

در مسند احمد آمده است كه معاويه شراب مي خورد:

عبد الله بن بريدة قال: دخلت أنا و أبي علي معاوية، فأجلسنا علي الفرش، ثم أتينا بالطعام فأكلنا، ثم أتينا بالشراب، فشرب معاوية، ثم ناول أبي . . .

مسند احمد بن حنبل، ج٥، ص٣٤٧ ـ مجمع الزوائد للهيثمي، ج٥، ص٤٢ ـ تاريخ مدينة دمشق لإبن عساكر، ج٢٧، ص١٢٧

ثانياً:

معاويه لباس طلا بافت و حرير مي پوشيد.

سنن أبي داود، ج٢، ص٢٧٦

ثالثاً:

وقتي أمير المؤمنين (عليه السلام) از دنيا رفت، معاويه إظهار شادماني كرد و گفت:

الحمد لله الذي أمات عليا.

البداية و النهاية لإبن كثير، ج٨، ص٣٣١ ـ تاريخ مدينة دمشق لإبن عساكر، ج٢٩، ص٢٨٧

رابعاً:

براي امام حسن (عليه السلام)، سمّ فرستاد و فرزند پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) را مسموم و شهيد كردند.

الإستيعاب لإبن عبد البر، ج١، ص٣٩٠ ـ تاريخ مدينة دمشق لإبن عساكر، ج١٣، ص٢٨٣ ـ تهذيب الكمال للمزي، ج٦، ص٢٥٢ ـ سير أعلام النبلاء للذهبي، ج٣، ص٢٧٤ ـ البداية و النهاية لإبن كثير، ج٨، ص٤٧

خامساً:

وقتي خبر شهادت امام حسن (عليه السلام) به معاويه رسيد، از خوشحالي سجده كرد:

و لما بلغ معاوية موت الحسن خرّ ساجدا لله.

العقد الفريد، ج٢، ص٢٩٨ ـ وفيات الأعيان و أنباء أبناء الزمان لإبن خلكان، ج٢، ص٦٦

سادساً:

بسياري از صحابه پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) مانند عمرو بن حَمِق خزاعي و حجر بن عدي و مالك أشتر را كشت.

تاريخ الطبري، ج٤، ص٧٢ و ١٨٧ ـ الكامل في التاريخ لإبن الأثير، ج٣، ص٣٥٣ و ٤٨٢ ـ تاريخ اليعقوبي، ج٢، ص٢٣٠

سابعاً:

محمد بن أبوبكر را به دستور معاويه كشتند:

و او را در پوستين الاغ انداختند و آتش زدند.

فلما بلغ ذلك عائشة جزعت عليه جزعاً شديداً و قنتت عليه في دبر الصلاة تدعو علي معاوية و عمرو.

وقتي اين خبر به عايشه رسيد، شديداً ناراحت شد و بعد از آن در قنوت نمازهايش معاويه و عمرو بن عاص را لعنت مي كرد.

تاريخ الطبري، ج٤، ص٧٩ ـ الكامل في التاريخ لإبن الأثير، ج٣، ص٣٥٧ ـ البداية و النهاية لإبن كثير، ج٧، ص٣٤٩

ثامنا:

يكي ديگر از گناهان نابخشودني معاويه، شكستن صلح با امام حسن (عليه السلام) است. يكي از موارد صلح اين بود كه معاويه بعد از خود، كسي را به عنوان خليفه معين نكند. ولي يزيد بن معاويه را ـ كه شارب الخمر و بي دين و مذهب بودن او مشهور است ـ به عنوان خليفه معين كرد. من گمان نمي كنم هيچ سني و شيعه اي در اين شك داشته باشد.

اينها خلاصه اي از جرائمي است كه در كتاب هاي أهل سنت نسبت به معاويه نقل شده است.

* * * * * * *

سوالات بينندگان

سوال:

اين كتاب هايي كه شما از منابع أهل سنت آدرس مي دهيد، اكثراً كتاب هاي دست سوم و نه چندان معتبر هستند. شما بايد به كتاب هاي صحيح بخاري و صحيح مسلم يا سنن أهل سنت إستناد كنيد. خود رسول الله (صلي الله عليه و سلم) مي فرمايد:

ليس النبي لعّان و طعّان

خود امام علي شما در نهج البلاغه يك لعن هم ندارد. حتي در صحيفه سجاديه و ساير بزرگان شيعه وجود ندارد و آنها لعّان نبودند. كسي كه خصوصيات پيامبرگونه داشته باشد، لعّان و طعّان نيست. اين روايات لعن رسول الله (صلي الله عليه و سلم)، با خصوصيات نبوّت ايشان هم خواني ندارد. اين لعن ها در صحيح بخاري و صحيح مسلم هم آمده است، ولي شخص به خصوصي را لعن نكرده است. لعن دروغگو و راشي و مرتشي را آورده است. شما يك روايت صحيح در ميان محدثين بزرگ أهل سنت مانند بخاري و مسلم نمي آوريد كه رسول الله (صلي الله عليه و سلم) شخصيت خاصي لعن را كرده باشد. چرا چاپ كتابي در رابطه با معاويه، مايه ننگ است؟ چرا نمي گذاريد كتاب هاي علماء أهل سنت چاپ شود؟ من الغدير را مطالعه كرده ام و ٩٩٪ روايات آن كذب محض است.

جواب:

شما كه مي گوييد پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) لعن نمي كرده است و نبي رحمت بود، در كتاب موسوعة أطراف الحديث النبوي كه در حقيقت فهرستي از حدود ١٥٠ كتاب أهل سنت است، در جلد٦، صفحه٥٩٤، حدود ٣٠٠ روايت آورده است:

لعن رسول الله ...

از اين ٣٠٠ مورد، بر فرض ٢٥٠ موردش دروغ است، آيا ٥٠ مورد صحيح است كه پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) لعن كرده است يا نه؟

در مورد چاپ كتاب هاي علماء أهل سنت، كتاب هاي زيادي را علماء أهل سنت چاپ كرده اند و من هم غالب كتاب هاي آنها را دارم. اين آقايان بيايند در رابطه با خلفاء هر چيزي را كه مي خواهند، چاپ كنند و ما مخالفت نيستيم. ولي اگر كتابي بنويسند كه عقائد شيعه را زير سوال ببرند و إلقاء شبهه كنند و در رابطه با حديث غديري كه واضح ترين حديث است، ١٨ شبهه وارد كنند و عين شبهات بي اساس وهابيت را بنويسند و مطالب إبن تيميه و دكتر قِفاري و قرضاوي را در اين كتاب به زبان فارسي و سليس نقل كنند، ما اين را بر خلاف قانون اساسي و نظام جمهوري اسلامي ايران مي دانيم و از مسئولين وزارت ارشاد هم گلايه مي كنيم كه چرا كتاب هايي كه عقائد شيعه را زير سوال مي برد، چاپ مي شود. ولي آقايان أهل سنت مي توانند عقائد خودشان را در كتاب هاي شان بنويسند.

اما در رابطه با اين كه ايشان مي گويد پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) كسي را به شخصه لعن نكرده است، با اين كه ايشان مي گويد من حديث شناس هستم، آقاي إبن أثير الجزري در كتاب أسد الغابة في معرفة الصحابة ـ كه از كتاب هاي معتبر و درجه اول رجال صحابه أهل سنت ـ در جلد ٢، صفحه ٣٤ و آقاي إبن حجر عسقلاني در كتاب الإصابة في تمييز الصحابة، جلد ٢، صفحه ٩٢ صراحتا مي گويند كه نبي مكرم (صلي الله عليه و آله)، حَكَم بن أبي العاص و تمام كساني كه در صلب او بوده اند را لعن كرده است.

آقاي حاكم نيشابوري روايتي را نقل مي كند:

لما بايع معاوية لإبنه يزيد، قال مروان: سنة أبي بكر و عمر، فقال عبد الرحمن بن أبي بكر: سنة هرقل و قيصر، أنزل الله فيك: «و الذي قال لوالديه أف لكما» الآية قال: فبلغ عائشة رضي الله عنها، فقالت: كذب و الله! ما هو به و لكن رسول الله صلي الله عليه و آله لعن أبا مروان و مروان في صلبه. فمروان فضض من لعنة الله عز وجل.

هذا حديث صحيح علي شرط الشيخين و لم يخرجاه.

وقتي معاويه به مدينه آمد و خواست براي پسرش يزيد بيعت بگيرد، مروان گفت: اين سنت أبوبكر و عمر است. عبد الرحمن بن أبي بكر ـ پسر خليفه اول ـ گفت: اين سنت هرقل هاي مسيحي و قيصرهاي ايراني است. مروان گفت: اين آيه در رابطه با تو نازل شده است:

فَلَا تَقُلْ لَهُمَا أُفٍّ وَ لَا تَنْهَرْهُمَا وَ قُلْ لَهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا

سوره إسراء/آيه٢٣

عايشه شنيد و آمد گفت: مروان دروغ مي گويد. وقتي مروان در صلب پدرش بود، رسول الله (صلي الله عليه و سلم) پدر مروان را لعنت كرد، مروان تكه اي از لعنت خدا است.

المستدرك علي الصحيحين الحاكم النيشابوري، ج٤، ص٤٨١ ـ فتح الباري لإبن حجر العسقلاني، ج٨، ص٤٣٣ ـ عمدة القاري للعيني، ج١٩، ص١٦٩ ـ السنن الكبري للنسائي، ج٦، ص٤٥٩ ـ تفسير إبن كثير، ج٤، ص١٧٢ ـ الدر المنثور للسيوطي، ج٦، ص٤١ ـ تفسير الآلوسي، ج٢٦، ص٤ ـ ينابيع المودة لذوي القربي للقندوزي، ج٢، ص٤٦٩ ـ فتح القدير للشوكاني، ج٥، ص٢١ ـ السيرة الحلبية، ج١، ص٥١٠

آقاي فخر رازي در تفسير اين آيه:

وَإ ِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ وَ مَا جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآَنِ وَ نُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْيَانًا كَبِيرًا

سوره إسراء/آيه٦٠

مي گويد:

قال إبن عباس رضي الله عنه: الشجرة بنو أمية يعني الحكم بن أبي العاص ... و مما يؤكد هذا التأويل قول عائشة لمروان: لعن الله أباك و أنت في صلبه، فأنت بعض من لعنه الله.

تفسير الرازي، ج٢٠، ص٢٣٧

اين يك مورد به عنوان نمونه بود كه آوردم. ده ها مورد وجود دارد كه نبي مكرم (صلي الله عليه و آله) نسبت به افراد مشخصي لعن داشته است. از اين بيننده تقاضا داريم برود تاريخ را مطالعه كند و ببيند علت و انگيزه اين كه أهل سنت، قنوت را در نماز هاي شان حذف كرده اند، چيست؟ با اين كه پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) هميشه قنوت مي گرفت. چون پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) در قنوتش تعدادي از دودمان بني أميه را لعن مي كرد و أهل سنت هم قنوت را حذف كردند تا ذكر قنوت پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) هم به تبع آن حذف شود. اين بيننده كه مي گويد من حديث شناس هستم، بايد بدون تعصب به اين مسائل نگاه كند. اگر ما يك روايتي را از كتاب وقعة صفين آورديم، قضيه كشته شدن عمار توسط گروه ستمگر را از خود صحيح بخاري آورديم. اگر اين بيننده براي اين روايت صحيح بخاري توجيه دارد، بيان كند. بر فرض ما از ساير حرف هاي خودمان مي گذريم، ولي آيا شما نسبت به اين حديث مي توانيد توجيه يا دليل بياوريد؟

ايشان كه مي گويد من الغدير را مطالعه كرده ام و ٩٩٪ روايات آن كذب محض است، اي كاش ايشان چند مورد از آن موارد را بيان مي كرد تا كذب محض بودن را روشن كند. كتاب الغدير حدود ٣٠ سال است كه چاپ شده است و تاكنون آقايان أهل سنت، هيچ كتابي در ردّ كتاب الغدير ننوشته اند. اگر نوشته اند، بگويند.

* * * * * * *

سوال:

أهل سنت و جماعت، معاويه را خالُ المؤمنين ـ دائي مؤمنين ـ و كاتب وحي مي دانند. پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) به سفارش عموي خود، معاويه را كاتب مراسلات قرار دادند. آيا اين واقعيت دارد؟

جواب:

معاويه، كاتب وحي؟!

در رابطه با اين كه كاتب وحي بود يا نه، در جلسات گذشته گفتيم كه بزرگان أهل سنت مانند ذهبي و إبن قتيبه دينوري و إبن عبد ربّه گفته اند:

كاتب وحي بودن معاويه، دروغ است.

سير أعلام النبلاء للذهبي، ج٣، ص١٣٢ ـ العقد الفريد لإبن عبد ربه، ج٤، ص١٦٠ ـ المعارف لإبن قتيبة الدينورية، ص٣٠

آقاي عبد الرحيم خطيب ـ از نويسندگان أهل سنت معاصر ايران ـ در كتاب شيخين، صفحه ١٥٩ مي گويد:

بر خلاف آنچه كه شنيده مي شود، معاويه از كاتبين وحي نبوده است؛ بلكه برخي أوقات نامه هاي عادي براي رسول خدا مي نوشت و همين أمر، منشأ اشتباه بود كه او نيز از كاتبين وحي بوده است.

كاتب وحي بودن هم هيچ فضيلتي نيست. ديده ايم كه عبد الله بن أبي سَرْح كاتب وحي بود و شيعه و سني هم بر اين معتقد است و عاقبت هم مرتدّ و از دين خارج شد و جزء كساني است كه پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) خون او را هدر اعلام كرد.

معاويه، خالُ المؤمنين؟!

يكي از بحث هاي دردآور، اين است كه آقايان أهل سنت به معاويه مي گويند:

دائي مؤمنين

كسي كه اين را گفته، من شبهه ندارم كه خواسته است يك دهن كجي به أمير المؤمنين (عليه السلام) داشته باشد. اگر آقاي معاويه، برادرِ أم حبيبه ـ همسر پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) و دخترِ أبو سفيان ـ است، آقاي محمد بن أبي بكر هم برادر أم المؤمنين عايشه است. آيا آقايان أهل سنت حاضرند به محمد بن أبي بكر بگويند: خال المؤمنين؟ يا اين كه چون محمد بن أبي بكر با أمير المؤمنين (عليه السلام) بوده، نه تنها دايي مؤمنين نيست، بلكه حرف هاي زشتي هم به او مي گويند؟

از همه اينها بالاتر، آيا نسبت به جناب أبوبكر و عمر كه پدر زن پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) بودند، آيا حاضرند بگويند: جدّ المؤمنين؟

آيا آقايان أهل سنت حاضرند به پدر صفيه كه يك يهودي بود، بگويند: جدّ المؤمنين؟

چطور شد كه در ميان اين همه برادران أمهات المؤمنين، فقط اين قرعه به نام معاويه افتاد؟ معاويه اي كه ٨ سال تمام با پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) جنگيد و حتي وقتي در سال فتح مكه، معاويه در بيرون از مكه بود و پدرش أبو سفيان مسلمان شد، معاويه در شعري مذمت آميز به پدرش نوشت:

تو با مسلمان شدنت، ننگ براي ما آوردي. اينها همان هايي هستند كه برادران و عموها و ... مرا كشتند.

اين مايه تأسف است كه اين آقايان، كساني را كه بنيان گذار شجره ملعونه دودمان بني أميه و بني مروان بودند و اين قضايا را درست كردند، خال المؤمنين مي نامند.

* * * * * * *

سوال:

آيا پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) بعد از خودشان جانشين تعيين كردند؟ اگر جواب، خير است، آيا كار پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) صحيح و درست بود يا نادرست؟ اگر درست بود، پس چرا عمر و أبوبكر و أبو عبيده جراح در سقيفه بني ساعده جمع شدند و به تعيين جانشين پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) مشغول شدند؟ اگر تعيين جانشين خوب است، چرا مي گويند پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) كسي را انتخاب نكرد؟ اگر بد است، چرا أبوبكر و عمر اين كار را كردند؟ چطور شد كه به ذهن آنها رسيد جانشين تعيين بكنند، ولي پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) كه رحمت براي عالمين بود و داراي مقام عصمت و طهارت برخوردار بود، به ذهن ايشان نرسيد؟

جواب:

إن شاء الله در فرصتي مناسب، خواهيم گفت كه نبي مكرم (صلي الله عليه و آله) به دفعات متعدد به خلافت أمير المؤمنين (عليه السلام) سخن گفته است. در اولين جلسه إعلان رسالت در مكه بعد از نزول اين آيه:

وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ

سوره شعراء/آيه٢١٤

دست بر شانه حضرت علي (عليه السلام) زد و فرمود:

هذا أخي و وصيي و خليفتي

و تا آخرين لحظات عمرشان در حديث غدير و در مريضي آخرين روزهاي عمرشان، خلافت حضرت علي (عليه السلام) را به كرّات گوش زد كردند و معرفي كردند. هم چنين خواهيم گفت كه چطور شد صحابه با اين كار پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) مخالفت كردند؟ اين صحابه در طول اين ٢٣ سال، با پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) چه كار كردند؟ آيا همه اينها فرشته بودند و هر چه پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) مي فرمود، اينها سمعاً و طاعةً مي پذيرفتند؟ آيا اين آقايان فراموش كردند در همين حجة الوداع كه پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) فرمود از إحرام خارج شويد و عمره را تمام كنيد و دوبار براي تمتع، إحرام ببنديد، صحابه در برابر پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) ايستادند؟ در صحيح مسلم آمده است كه خود عايشه أم المؤمنين مي گويد:

فدخل علي و هو غضبان! فقلت: من أغضبك يا رسول الله؟ أدخله الله النار! قال: أو ما شعرت أني أمرت الناس بأمر فإذا هم يترددون؟!

رسول الله (صلي الله عليه و سلم) وارد منزل من شد در حالي كه غضبناك بود. گفتم: يا رسول الله! چه كسي تو را به غضب آورده است؟ خداوند او را وارد آتش جهنم كند! حضرت فرمود: آيا نمي فهمي كه من مردم را أمر مي كنم، ولي آنها حرف مرا به خودم برمي گردانند و ردّ مي كنند و قبول نمي كنند؟!

صحيح مسلم، ج٤، ص٣٤

در مسند احمد هم اين چنين آمده است:

حتي دخل علي عائشة غضبان، فرأت الغضب في وجهه، فقالت: من أغضبك؟ أغضبه الله! قال: و ما لي لا أغضب؟ و أنا آمر بالأمر فلا أتبع.

مسند احمد، ج٤، ص٢٨٦

اين قضايا يك مورد يا دو مورد نيست. إن شاء الله در آينده مفصلاً در اين مورد صحبت خواهيم كرد.

* * * * * * *

سوال:

وظيفه ما در مقابل كساني كه به ١٤ معصوم (عليهم السلام) توهين مي كنند، چيست؟

جواب:

چون در نظام جمهوري اسلامي ايران هستيم، اگر كسي جسارتي به أئمه (عليهم السلام) بكند، بايد حتما گزارش داده شود و پرونده تشكيل داده شود و قاضي هم حكم صادر كند. اگر كسي ـ نستجير بالله ـ به أئمه (عليهم السلام) فحش و ناسزا بگويد و از روي عصبانيت و جهل نباشد، همه فقهاء فتوا داده اند كه بايد از أئمه (عليهم السلام) دفاع كرد. البته به شرط آن كه براي خودش ضرري مترتّب نشود. كسي كه نسبت به أهل بيت (عليهم السلام) ناسزا بگويد، ناصبي است و خونش هدر است و منكر آيه مودت است.

* * * * * * *

سوال:

كساني كه فقط اسم مسلمان را دارند و تمام كارهاي بد را در خارج از كشور انجام مي دهند و وقتي گرفتاري مالي پيدا مي كنند، اگر ما به اينها كمك نكرديم، آيا گناه كرده ايم؟

جواب:

در روايت آمده است:

من أصبح لا يهتم بأمور المسلمين فليس بمسلم.

كسي كه نسبت به امور مسلمانان اهتمام نورزد، مسلمان نيست.

الكافي للكليني، ج٢، ص١٦٣

هر كس كه گوينده لا إله إلا الله و محمد رسول الله باشد، چه شيعه باشد و چه سني، اگر گرفتاري دارد، بر همه عزيزان واجب است مشكلات او را برطرف كنند. حتي چه بسا كمك به يك يهودي يا مسيحي يا سني، باعث تحوّل در او شود و أثر بگذارد و او هم سنت حسنه كمك به ديگران را عمل كند يا نسبت به مكتب أهل بيت (عليهم السلام) تمايل بيشتري پيدا كند. اما اگر كسي ناصبي باشد و نسبت به أهل بيت (عليهم السلام)، ناسزا بگويد، ما نواصب را نجس و دشمن أهل بيت (عليهم السلام) و بدتر از يهود مي دانيم و نبايد به آنها كمك كرد.

* * * * * * *

سوال:

شما قبلا گفتيد كه عمر گفته است: قبلت النار. اين حديثي كه شما نقل كرديد، از چه سندي است؟

آقاي هدايتي:

البته من نگفتم قبلت النار؛ بلكه گفتم: النار و لا العار. اين تعبير در منابع شيعه، مكرّر وجود دارد. اما در منابع أهل سنت نگاه مي كنيم كه آيا وجود دارد يا خير و در جلسات آينده اعلام مي كنيم.

جواب:

اين تعبير را كه از شخص خليفه دوم آمده باشد، من نشنيده ام. ولي تعبير: النار و لا العار در مصادر أهل سنت زياد آمده است.

البته در نهج البلاغه، در خطبه ١٩٢، أمير المؤمنين (عليه السلام) در خطاب به بعضي از مخالفين مي فرمايد:

ما تتعلقون من الإسلام إلا بإسمه و لا تعرفون من الإيمان إلا رسمه، تقولون النار و لا العار ...

* * * * * * *

* * * * * * *

* * * * * * *

«««و السلام عليكم و رحمة الله و بركاته»»»