سخنرانی - سخنرانی - الصفحة ٢٦٣ - فتاواي وهابيت در تكفير شيعه و تعريف ناصبي از ديدگاه شيعه

بسم الله الرحمن الرحيم

تاریخ : ٠٧ / ١٢ / ٩٠ 

مجري:

با سلام صلوات بر محمد و آل محمد، و خدمت شما بينندگان عزيز ممنونيم كه ما را مهمان گرم خانوادهاي خودتان قرار داده ايد و اميدوارم از برنامه هايي كه تاكنون خدمت شما تقديم شده است استفاده كرده باشيد و انتخاب شما اين شبكه را بين اين همه شبكه ماهواره ي كه وجود دارد نشانه توجه شما به مسائل ديني است،

مباحثي كه تقديم مي شود، مباحث علمي و زنده به نام «حبل المتين» مي باشد، اين برنامه قصدش اين است كه لايه هاي پنهان تاريخ اسلام را مورد بررسي قرار بدهد و عمده مطالبي كه تقديم مي شود از كتب اهل سنت مي باشد تا دوستان راحت تر بتوانند مورد بررسي قرار بدهند؛ لذا ممكن است اين مباحث با تندي مطرح بشود؛ ممكن است براي بعضي از دوستان ناگوار باشد. ترسي نداريم كه مباحث علمي را مطرح بكنيم؛ تا در اين عصر كه عصر رسانه و اطلاعات است مردم با مطالب آشنا شود ؛اما اين باعث نمي شود كه خداي نكرده به كسي توهين صورت بگيرد به عزيزان و ساير مذاهب و از شما عزيز كه تماس بر قرار مي كنيد با اين برنامه خواهشمنديم كه اين گونه باشيد؛ تا يك برنامه خوب و مفيد تقديم عزيزان بكنيم كه اين همان دستور مواليان ما است .

مباحثي كه مطرح بود، درباره وحدت و موانع آن بود و اميدواريم بتوانيم اين مباحث را در طي يك و دو جلسه بتوانيم آن را جمع بكنيم.

وهابيت و مخصوصاً رؤساي اين ايده، ابن تيميه و محمد بن عبد الوهاب بحث را به جايي كشاندند كه اگر كسي شيعه را كافر نداند، كافر مي شود، و بايد كشته شود؛ لذا جناب استاد مباحث مطرح شده را پاسخ دادند. از طرفي در شبكه هاي وهابي مطرح مي شود كه مي گويند: ما كسي را تكفير نمي كنيم و ما نمي دانيم كه قسم حضرت عباس را قبول كنيم و يا دم خروس را و از طرفي در عالم مي بينم كه هر جا شيعه هست كشتار نيز وجود دارد.

اين مطالبي كه مطرح شد با اين انفجار كه اينها انجام مي دهند و اين از كليپ هاي كه شما پخش كرديد به خوبي معلوم مي گردد و دل هر بيننده را به درد مي آورد و ما را متأثر مي سازد و اين كارها ثمره فتواي اين مفتي ها مي باشد؛ لذا حاج آقا ما از شما خواهشمنديم كه در مورد فتواهايي كه در مورد تكفير تشيع مي دهند، كمي توضيح دهيد تا مطالب براي همه ما روشن شود.

استاد قزويني :

همانطوركه آقاي محسني اشاره كرد، آقايان از يك طرف مي گويند، ما تكفير نمي كنيم و براي اين كارشان به قطعنامه طائف تمسك مي كند (كه ما بارها اين مطالبرا بيان كرديم)؛ اما از طرفي كتاب هاي شان پر از تكفير شيعيان است. اين را بايد بيننده گان بدانند كه:

من حفر بئرا لاخيه اوقع الله فيه.

يعني هر كسي چاهي براي كسي بكند، خودش در قعر همان چاه مي افتد.

يا مي گويند:

چاه مكن بهري كسي اول خودت دوم كسي.

اينها هفتصد يا هشتصد سال حكم به تكفير مسلمانها دادند و به بهانه هاي كفر و شرك مسلمانها را در مناطق مختلف جهان؛ مثل عراق، افغانستان و حتي شيعيان خود عربستان و... قتل عام كردند. سر انجام عربستان سعودي خودش گرفتار اين حكم تكفير شد؛ لذا آمدند اجلاسيه طائف را برگزار كردند .

بنده به عزيزان عرض مي كنم : نمي خواهند جاي دور بيروند، ألآن اينترنت و شبكه هاي ماهواره اي در اختيار اكثر مردم مي باشد. كافي است مراجعه كنند خواهد ديد، كه اينها؛ چطور چهار صد ميلون شيعه كه همه لااله الا الله ،محمد رسول الله مي گويند را تكفير مي كنند و آيا اينها مسلمان نيستند كه اين گونه تكفير مي شوند. و اگر شيعه بحثي در مورد توسل و امثال آن دارد، شما چه مي گوييد: كه سي هزار نفر را در جنك جمل و صد هزار نفر را در صفين با حربه اجتهاد كشتيد. و آيا اين اجتهاد نمي تواند توسل شيعه را كه برخواسته از متن قرآن، منطبق با سنت نبوي و سيره صحابه است درست بكند؟ و يا نه؛ چون اجتهاد از جانب شيعه مي باشد، كفر و شرك به حساب مي آيد.

بيننده گان عزيز! اين سايت لجنه دائمي فتواي عربستان است ببينيد در مورد شيعه، چه فتوا مي دهند:

اقوال العلماء في رافضية الامامية اثناعشرية إن الامامية اثناعشرية من فرق الضلال

يعني :فرق اماميه اثناعشريه از فرقه هايي است كه تمام انحرافات در آن وجود دارد.

ولهذا حكم جمهور العلماء بكفرهم وزندقتهم.

ما از ينها سوال مي كنيم كه با چه دليل اين مطالب را اينها در مورد شيعه بيان مي كنند .

تا آنجا اينها جلو مي روند كه در جواب سؤال ذيل كه از ذبيحه شيعيان كرده اند:

هل يحل لنا أن نأكل منها علماً بأنهم يدعون عليا والحسن والحسين وسائر ساداتهم في الشدة والرخاء ؟

لجنه فتواء با رياست بن باز، عبدالله قيان، عبد الله قعود و عبد الرزاق عفيفي در جواب مي گويند:

الجواب / إن كان الأمر كما ذكر السائل من أن الجماعة الذين لديه من الجعفرية يدعون عليا والحسن والحسين وسادتهم فهم مشركون مرتدون عن الإسلام والعياذ بالله لا يحل الأكل من ذبائحهم لأنها ميتة ولو ذكروا عليها اسم الله .

وبالله التوفيق وصلي الله علي نبينا محمد وآله وصحبه وسلم

يعني: اينها كه چنين مي گويند، مشرك و از اسلام خارج مي باشند و نمي شود از ذبيحه آنها خورد؛ چون ذبيحه اينها ميته است و لو اسم خدا را برآنها ذكر كنند.

دوستاني كه مايل هستند اين فتوا و ديگر فتواي لجنه دائمي را در آدرسهاي ذيل ببينند:

http://www.haqeeqa.net/Subject.aspx?id=٥٩٩

ما از اينها سؤال مي كنيم كه دليل اينها براي چنين مطالب چه مي باشد. و آيا آيه ٣٥ سوره مائده كه مي فرمايد:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ. (المائده/ ٣٥)

مجوز براي توسل نيست و اگر يا علي گفتن شرك است؛ پس در مورد آيه ٩٧ سوره يوسف كه مي گويد:

قَالُوا يَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ (يوسف/٩٧)

چه مي گويد؟ و آيا فرزندان حضرت يعقوب مشرك بودند و پدرشان شرك آنها را ثابت كرد و يا نه فرمود: سوف يستغفرلكم. و اگر غير خدا را خواستن شرك است؛ پس در مورد آيه ٦٤ سوره نساء چه مي گويد كه مي فرمايد:

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا (النساء/٦٤)

و يا در مورد قضيه بلال بن حارث صحابي چه مي گويد كه مي گويد:

يا رسول الله قد هلك الناس فاستسقي امتك .

يعني اي پيامبر امتت از قحطي هلاك شدند به داد امت برس، و وقتي اين قضيه را مي آيد به عمر بن خطاب مي گويد؛ چرا جناب خليفه نمي گويد كه تو مشركي هستي؟

ما از جناب بن باز سؤال مي كنيم كه آيا حكم به تكفير صحابه و جناب عمر هم مي دهد و يانه و اصلاً در حديث داريم كه خود جناب عمر مي گويد:

اللهم إنا كنا نتوسل إليك بنبينا صلي الله عليه وسلم فتسقينا وإنا نتوسل إليك بعم نبينا فاسقنا.

صحيح البخاري - البخاري، ج ٢، ص١٦

اينها مي گويند پيامبر صلي الله عليه وآله زنده بود ما در جواب مي گويبم: شهداء شيعه زنده مي باشند و امام حسن و امام حسين و ساير أئمه عليهم السلام همگي شهيد شده اند و از طرفي، وقتي در حيات پيامبر صلي الله عليه وآله مي شود به ايشان توسل جست، به چه دليل شما مي گوييد بعد از وفاتش نمي شود به حضرت توسل جست؟ و يك امر مشروعي كه جايز بوده ديگر جايز نيست؟ و اگر مي گوييد: مطلق خواندن غير خدا شرك است؛ پس شما بايد شرك جناب ابو بكر و عمر را نيز ثابت بكنيد، اگر مي گويد: بايد در قيد حيات باشد، ما مي گويم كه شهداء زنده هستند. و تمام بندگان نزد خداوند مي باشند:

وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ (البقره/ ١١٥)

البته آن خدايي كه شما مي گوييد كه بالاي عرش قرار دارد و از حال بندگانش بي خبر مي باشد و موقع طلوع فجر مي آيد سري به بندگانش مي زند، دوباره به عرش بر مي گردد و استراحت مي كند ما چنين خدايي را قبول نداريم؛ چون چنين خدايي را نه قرآن گفته است و نه پيامبر قبول دارد و اگر شما ما را به اين كار تكفير مي كنيد ما به اين تكفير افتخار مي كنيم.

آقاي بن جبرين رسماً فتواء مي دهد كه شيعه :

لا يحل ذبح الرافضي ولا أكل ذبيحته ، فإن الرافضة غالباً مشركون حيث يدعون علي بن أبي طالب دائماً في الشدة والرخاء حتي في عرفات والطواف والسعي ، ويدعون أبناءه وأئمتهم كما سمعنا مراراً ، وهذا شرك أكبر وردة عن الإسلام يستحقون القتل عليها

يعني شعيان به خاطر توسل به علي و حسن و حسين و ائمه، داري شرك بزرك هستند و مرتد شدند از اسلام و استحقاق كشتن را دارند.