سخنرانی - سخنرانی - الصفحة ٣٩١ - افسانه عبد الله بن سبأ ١

بسم الله الرحمن الرحيم

تاریخ : ١٣ / ٠١ / ٨٨

استاد حسيني قزويني

قبل از شروع بحث، چند نكته را به عنوان مقدمه اشاره مي كنم:

در اين دو سه هفته اخير، عزيزان، سوالات زيادي در شبكه سلام داشتند، چه از طريق تلفن و چه از طريق ايميل و پيامك و غيره. برخي، در ماهواره هاي مستهجن، به نام دفاع از قرآن و اسلام، مطالبي را عليه مذهب شيعه و مذهب نوراني اهل بيت (عليهم السلام) مطرح مي كنند و موجب رنجش عزيزان شيعه مي شود و قلب اين عزيزان جريحه دار مي شود و بعضا به آن شبكه، تلفن مي زنند و چه بسا، بعضا هم حرف هاي نادرستي مي زنند.

من در اينجا از همه عزيزان شيعه و جوانان، تقاضا مي كنم و دست شان را مي بوسم، بگذاريد اينها به شيعه و اهل بيت (عليهم السلام) فحاشي و جسارت كنند. اگر به ما و مراجع عظام تقليد و بزرگان ما، ركيك ترين سخنان شان را مطرح مي كنند. از كوزه همان برون تراود كه در اوست.

اينها با اين فحاشي ها و اهانت هايي كه به مراجع ما و ائمه (عليهم السلام) و به شيعه و زيارتگاه هاي ما مي كنند، در حقيقت، بهترين خدمت را به فرهنگ شيعه مي كنند. چون امروز، تمام بينندگان - شيعه و سني -، فرهنگ بالائي دارند و اين را مي دانند كه كساني كه متوجه نيستند و متوسل به فحش و ناسزا و اهانت مي شوند، نشان گر اين است كه دست شان از هرگونه حرف حسابي و دليل و برهان، خالي است. اگر اينها دليلي يا سخني براي گفتن داشته باشند، به هيچ وجه متوسل به فحش و ناسزا و اهانت روي نمي آورند. اگر اينها هزاران فحش هم به ما بدهند، ما به هيچ وجه يك فحش هم در جواب اينها نمي دهيم.

بنده معتقدم كه بگذاريد جوانان ما به اين برنامه ها گوش كنند و ببينند اينهايي كه به شيعه، اينچنين هجمه مي كنند و فرهنگ شيعه را زير سوال مي برند، با چه عبارات ركيك و با چه جملات وقيح كه نشان گر ادب آنهاست و تربيت شده كدام مكتب هستند. اگر ما هم بخواهيم مقابله به مثل بكنيم، قطعا ضررش به مكتب و مذهب ما برمي گردد.

جالب اين است كه يك آقايي كه در همان شبكه مستجهن در روزهاي يكشنبه، به عنوان دفاع از قرآن و دعوت به قرآن، برنامه دارد و حتي قرآن را هم متوجه نيست و نمي فهمد، در همين شب دوشنبه، ديدم ايشان براي اين كه به توسل شيعه به ائمه (عليهم السلام) اشكال كند و از ديدگاه قرآن، مسئله اي را مطرح كند، آيه ١١٧ سوره مائده را مطرح كرد كه حضرت عيسي (عليه السلام) مي گويد:

وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَ أَنْتَ عَلَي كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ

وقتي من مُردم و رفتم، ديگر از اعمال مردم خبر ندارم.

اين آقا در تفسير اين آيه، بيش از ده جمله غلط و تفسير ضد قرآني داشت. اين جمله ايشان، خلاف نظر قرآن است. قرآن صراحت دارد حضرت عيسي (عليه السلام) نمرده است:

وَ مَا قَتَلُوهُ وَ مَا صَلَبُوهُ وَ لَكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ

سوره نساء/آيه١٥٧

ايشان زنده است و مردم تصور كرده اند كه او مرده است و قضيه وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا در جواب خداي عالم است كه مي گويد:

وَ إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَي إبن مَرْيَمَ أَأَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّيَ إِلَهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ

سوره مائده/آيه١١٦

فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ

اي عيسي! آيا تو گفتي كه مرا و مادرم را به عنوان خدا، پرستش كنيد؟ حضرت عيسي (عليه السلام) فرمود: مادامي كه من در ميان اينها بودم، مواظب بودم كه اينها عقائد انحرافي نداشته باشم.