سخنرانی - سخنرانی - الصفحة ٥٤٠ - انتقاد حضرت علي (عليه السلام) از خلفاء

بسم الله الرحمن الرحيم

اگر چنان چه آقا امير المؤمنين (عليه السلام) منصوص الخلافه بود از طرف نبي مكرم (صلي الله عليه و آله)، چرا بعد از آن حضرت و در دوران خلافت خلفاء، استدلال بر حقانيت خودشان نكردند و اعلام نكردند كه خليفه من هستم و حق مرا شما غصب كرده ايد؟

استاد حسيني قزويني

در طول تاريخ وهابي ها و به ويژه إبن تيميه در منهاج السنة، جلد ٧، صفحه ٤٧ تا ٥١ همين مسأله را مطرح مي كند و جالب اين است كه مي گويد كه أهل بيت پيامبر و صحابه، از اين نص كاملاً بي خبر بوده اند.

آقاي فضل بن روزبهان، وهابي تند و متعصب عليه شيعه هم در كتاب إبطال الباطل مفصل اين مسأله را آورده است.

جديد ترين چيزي كه بنده ديدم، كتابي است كه در مكه مكرمه از انتشارات دانشگاه ام القراء، به نام أخطاء يجب أن تصحح في التاريخ كه نويسندگان آن دكتر جمال عبد الهادي محمد سعود استاد يار دانشگاه ام القراء در دانشكده شريعت است و هم چنين خانم دكتر وفا محمد رفعت جمعه كه ايشان هم استاد يار دانشكده شريعت در قسمت تاريخ جامعه است. البته يك عبارت خيلي بي ادبانه اي دارند كه با ادبيات يك استاد دانشگاه تطبيق نمي كند. من براي اين كه عزيزان بيننده خوب توجه كنند، عين عبارت شان را مي خوانم و بعد جوابش را عرض و قضاوت را به عهده بينندگان واگذار مي كنيم.

ايشان در صفحه ٩٤ مي گويد:

ثمّ لو كان مع علي بن أبي طالب نصّ، فلِمَ لا يحتج به علي الصحابة علي إثبات إمارته عليهم و إمامته لهم؟

اگر چنان چه نصّي از پيامبر بر خلافت علي بود، چرا علي بر اين نص بر اثبات امامت خودش بر ديگر صحابه احتجاج نكرد؟

و بعد يك عبارت دور از ادبيات يك فرهنگي مي آورد و مي گويد:

فإن لم يقدر علي تنفيذ ما معه من النص فهو عاجز و العاجز لا يصلح للإمارة و إن كان يقدر و لم يفعله فهو خائن.

اگر علي قدرت نداشت آن دستور پيامبر را تنفيذ بكند و عاجز بود، عاجز شايسته امامت نيست و اگر قدرت داشت، ولي نكرد، پس او خائن بود.

و الخائن و الفاسق مسلوب معزول عن الإمارة و إن لم يعلم بوجود النص فهو جاهل ثمّ عرفه و علمه من بعده.

اگر پيامبر حديثي بر خلافت او بيان كرده بود، ولي به گوش علي نرسيده بود و بعد از اين قضيه آگاه شده بود،

هذا محال و افتراء و جهل و ضلال.