سخنرانی - سخنرانی - الصفحة ٣١٠ - وهابيت و توحيد ٠٨

بسم الله الرحمن الرحيم

تاریخ : ٠٩ / ٠٨ / ٨٩

آقاي محسني

در جلسه گذشته، مباحث توحيد و اقسام توحيد را از شما سؤال كرديم و توحيد عملي و توحيد نظري را توضيح داديد. بحثي را كه امروز مي خواهيم در اينجا مطرح كنيم و براي بينندگان هم سؤال هست، يكي از اقسام توحيد است و آن، توحيد در تشريع و قانون گزاري است. آيا در شريعت، قانون را وضع كردن، مختص خداوند است، يا بشر هم مي تواند آن را وضع بكند؟

استاد حسيني قزويني

همان طوري كه حضرت عالي اشاره فرموديد، اگر بنا شد كه ما موحّد باشيم، بايد در تمام حوزه ها موحّد باشيم؛ هم در مسائل توحيد ذات و هم در توحيد صفات و افعال و آن چنان باشيم كه همه چيز و همه جا را از خداوند ببينيم و جز خداوند، چيزي را نبينيم. همان طوري كه عرض كرديم:

مردان خدا، پرده پندار دريدند يعني همه جا غير خدا هيچ نديدند

جهان، هر چه كه هست، ظلُّ الله است:

أَلَمْ تَرَ إِلَي رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ

سوره فرقان/آيه٤٥

لذا، اگر اين گونه شد، ما در تمام حوزه ها، همه جا بايد با چشم توحيدي و خدابيني نگاه كنيم و از جمله آنها، مسئله توحيد در تشريع و قانون گزاري است.

نكته اول:

در جلسه گذشته هم اشاره كرديم كه بشر، به صورت اجتماعي آفريده شده است و فطرتاً نمي تواند تنهايي زندگي كند و براي رفع نيازهاي خود، ناگزير است تا افراد جامعه، دست به دست هم بدهند و هر بخشي از جامعه، قسمتي از مسئوليت هاي جامعه را بر عهده بگيرد. در زندگي اجتماعي، قطعاً تضادّ و تزاحم قدرت وجود دارد و هر كسي با توجه به حبّ الذات كه دارد، مي خواهد منافع را به طرف خودش بكشد و چه بسا بعضي از صاحبان قدرت هم بخواهند حقوق ديگران را پايمال كنند تا خودشان به آن مقاصد و منافع شان برسند. لذا ناگزير است در زندگي اجتماعي، قانوني باشد تا براي همه، براي شاه و گدا، ارباب و رعيت، مالك و مملوك، رهبر و شهروند، إلزام آور باشد. اين قانون، باعث مي شود تا جامعه، به صورت خيلي زيبا و صحيح، مسير خودش را طيّ كند.

نكته دوم:

خداوند، بشر را آفريده تا به كمالات لايق و شايسته اش برسد و در آن حديث شريف آمده است:

كنت كنزا مخفيا، فأحببت أن أعرف فخلقت الخلق لكي أعرف.

بحار الأنوار للعلامة المجلسي، ج٨٤، ص١٩٩