سخنرانی - سخنرانی - الصفحة ٢١٦ - وصايت امير مؤمنان (ع) در كتب لغت و سخنان شاعران

بسم الله الرحمن الرحيم

تاریخ : ١٩ / ٠٩ / ٩١

استاد قزويني:

شهادت جانسوز و مظلومانه امام سجاد زين العابدين علي بن الحسين يادگار دشت نينوا را به پيشگاه مقدس بقية الله الاعظم ارواحنا فداه و همه علاقه مندان و شيفتگان و دلباختگان اهل بيت عصمت و طهارت به ويژه شما عزيزان بيننده تسليت عرض مي كنم.

خدا را به قلب شكسته اين امام همام سوگند مي دهم پاداش ما را فرج مولاي مان حضرت بقية الله الاعظم قرار بدهد ان شاء الله

مجري:

ما هم ايام شهادت امام زين العابدين را خدمت مولاي مان امام زمان و خدمت شما تسليت عرض مي كنيم. سؤالي كه در اين برنامه مطرح مي كنيم اين است كه آيا واژه و كلمه «وصي» در كتب لغت در باره حضرت امير عليه السلام آمده است؟

استاد قزويني:

يكي از احاديثي كه در خلافت اميرالمؤمنين سلام الله عليه صراحت دارد، بحث حديث وصايت است كه نبي مكرم در روايات متعدد و در مكان هاي مختلف واژه وصي و خليفه را مطرح كرده اند؛ ولي متأسفانه، دست هاي خيانت كاري كه در طول تاريخ با ديگر مقدسات ديني بازي كرده اند، اينجا هم آمده اند بازي كردند كه من در جلسه گذشته مفصل مطرح كردم.

ما بينندگان عزيز و عزيزان اهل سنت و آن دسته از كساني كه پيروي ابن تيميه هستند؛ ولي فكر سالم دارند، را به داوري و قضاوت دعوت مي كنيم.

اگر كلمه «وصي» حقانيت اميرالمؤمنين و خلافت اميرالمؤمنين را اثبات نمي كند، چرا در طول تاريخ با اين احاديث اين چنين بازي مي كنند؟

اين واقعا جاي تأسف دارد.

آن آقاياني كه به علامه طباطبائي، نستجير بالله با كمال بي ادبي به عنوان دزد حرفه اي تعبير مي كنند، كه البته اين آقايان چون قول داده اند و تصميم گرفته اند كه بزرگان و مراجع شيعه جسارت نكنند، ما هم مادامي كه اين ها جسارت نكنند، ما به دوستان گفتيم: شما پاسخ هاي اين ها را اگر مي دهيد، تلاش كنيد كه در پاسخ ها هيچگونه مقابله به مثل نباشد.

در دفاع از ائمه عليهم السلام و در دفاع از مراجع مان، ما كوچك ترين كوتاهي نخواهيم كرد؛ چون قوام دين ما به امامان مان و بعد از آن به مراجع عظام و علماي كرام ما است.

هركسي بخواهد اين خط را بشكند و وارد خطوط قرمز ما شود، چه شيعه باشد و چه سني و چه وهابي، ما طبق دستور ائمه هدي سلام الله عليهم بدون هيچگونه ملاحظه دفاع مي كنيم و آن ها را رسوا مي كنيم.

من همين امروز برنامه اي كه اين آقا داشت كه دوستان تايپ كرده بودند و مشغول مطالعه آن بودم، ديدم كه در همين يك جلسه بالاي ٥٠ مورد به بزرگان و به مرحوم آيت الله العظمي خوئي و آيت الله العظمي سبحاني و مخصوصا به مرحوم علامه طباطبائي اهانت هاي صريح و واژه دزد حرفه اي و تعابيري را كه انسان خجالت مي كشد، بيان كند.

ما گفتيم: اگر شما واقعا اشكال علمي داريد، مثل بچه آدم بگوييد: علامه طباطبائي اين را گفته است و به نظر ما به اين دليل اشكال دارد.

اين واژه هاي زشت را به كار بردن، دليل بر اين است كه دست شما از دليل و برهان خالي است.

شما در آن حدي نيستيد بلكه خيلي از اين پايين تر هستيد كه بخواهيد نسبت به علامه طباطبائي عبارتش را نقل كنيد؛ خودشان هم مي گويند: كه من اين را نفهميدم كه چه مي گويد.

شما نمي توانيد متوجه شويد كه علامه طباطبائي چه گفته است.

البته ما بزرگان خود را معصوم نمي دانيم، ما فقط ١٤ نور پاك را معصوم مي دانيم.

حوزه هاي علميه ما با نقد و مناقشه بزرگان سپري مي شود؛ ولي خيلي مؤدبانه اين كار را انجام مي دهند.

خدا حفظ كند حضرت آيت الله العظمي سبحاني را، ايشان همواره از امام راحل و از اساتيد شان نقل مي كردند و اگر مي خواستند از يكي از اساتيد نقلي كنند، اول از او تجليل مي كردند و احترام مي گذاشتند و از جايگاه علمي ايشان صحبت مي كردند و بعد مي گفتند: به نظر ما اين صحبت ايشان قابل نظر و تأمل دارد:

وفيه نظر

با اين تعابير اشكال مي كردند.

خدا بيامرزد مرحوم كلباسي را، ايشان در ٣٠ سال كتاب سماء المقال را نوشت و بنده هم توفيق داشتم كه ٣ سال شبانه روزم را گذاشتم براي تحقيق اين كتاب كه كتاب برگزيده سال شد.

من تعابير خيلي قشنگي نسبت به بزرگان از اين مرد ديدم و برايم درس عجيبي بود.

ايشان وقتي نسبت به بعضي از بزرگان مي خواست نقدي داشته باشد؛ مثلا به شيخ طوسي و علامه حلي و صاحب جواهر تجليل مي كرد و مي گفت:

هذا من زلة القلم لا من زلة القدم

اين لغزش قلم اين بزرگوار بوده است و پاي ايشان محكم بوده است.

يك تعابيري مثل اين كه قلم شريف ايشان لغزش خورده است.

استاد ما آيت الله شاه آبادي هميشه توصيه مي كرد، يكي از چيزهايي كه هميشه توفيق را از انسان سلب مي كند، با بزرگان بي ادبانه برخورد كردن و با تندي برخورد كردن است.

اين مرد بزرگ حق حيات علمي و حيات معنوي به گردن من دارد.

خدا ان شاء الله روح شان كه شاد است، شادتر و مقام شان عالي است، عالي تر بگرداند.

مرحوم شيخ طوسي نسبت به استاد بزرگوارش شيخ مفيد اشكال مي كند و سيد مرتضي به ايشان اشكال مي كند و شيخ طوسي به سيد مرتضي و نوه دختري مرحوم شيخ طوسي مرحوم ابن ادريس به او اشكال مي كند و ابن زهره به او اشكال مي كند و محقق به شيخ طوسي و علامه حلي به استادش محقق اشكال مي كند.

وضع ادبيات شيعه با نقد و مناقشه مؤدبانه و محترمانه همراه است.

اين كه شما شروع مي كني به فحاشي كردن و توهين كردن، از كوزه همان برون تراود كه در اوست.

اگر ٤ حرف درست هم بزني، همان مخاطب وهابي هم از شما اين را به هيچ وجه قبول نمي كند.

اگر آقايان دنبال دزد مي گردند، ببينند كه روايات وصايت را كه طبري نقل مي كند در تاريخ خود، چرا در تفسيرش با كذا و كذا آمده است؟

ابن كثير اين را نقل نمي كند.

هيكل اين را در يك چاپ مي آورد و در چاپ ديگر حذف مي كند.

اگر ما بگوييم اين ها دزدان حرفه اي بودند و به قول دانشمند معاصر جهان اسلام [هاشمي در باره ملازاده، تعبير دانشمند معاصر جهان اسلام را به كار برده در حالي كه ملازاده هاشمي را دزدان دريايي خطاب كرده] شما دزدان دريايي بودند. اين تعابير، تعابير صحيحي نيست.

شما حرف تان را بزنيد و بگوييد: ايشان اين طور گفته است و ما حرف مان اين است.

بيننده ها عقل و شعور و فهم دارند و قضاوت مي كنند.

اين ها مادامي كه جسارت نكنند، ما هم پاسخ جسارت هاي اين ها را با تندي نمي گوييم. ما اعلام كرديم كه ما يك هفته به احترام جناب آقاي مولوي مراد زهي آتش بس مي كنيم.