سخنرانی - سخنرانی - الصفحة ٢٠٨ - اهداف رسول خدا (ص) در نوشتن حديث «قرطاس» (١)

بسم الله الرحمن الرحيم

تاریخ : ٢١ / ١٠ / ٩١

استاد قزويني:

رحلت و شهادت جانسوز نبي مكرم رسول رحمت و سبط اكبرش امام مجتبي سلام الله عليه را كه به دست معاويه، رأس شجره ملعونه در قرآن، به شهادت رسيد، به پيشگاه مقدس حضرت ولي عصر ارواحنا فداه و همه علاقه مندان به اهل بيت عصمت و طهارت به ويژه شما بينندگان عزيز تسليت عرض مي كنم.

اين كه بنده عرض كردم شهادت، همان طوري كه بينندگان عزيز در برنامه ساعت ٧:٣٠ دقيقه كه خواهران عزيزمان خانم دكتر شريفي و خانم دكتر فقيهي داشتند، اين شير زنان بيشه ولايت مفصل صحبت داشتند و از منابع اهل سنت شهادت نبي مكرم را اثبات كردند.

حاكم نيشابوري كه از استوانه هاي علمي اهل سنت است، در كتاب مستدرك شان جلد ٣ صفحه ٦١ به صراحت مي گويد: نبي مكرم مسموم از دنيا رفتند.

عبد الرزاق صنعاني كه آقايان مي گويند:

لو ارتد عبد الرزاق عن الإسلام ما تركنا حديثه.

الكامل في ضعفاء الرجال، ج ٥، ص ٣١١ و تاريخ مدينة دمشق، ج ٣٦، ص ١٩٢ و سير أعلام النبلاء، ج ٩، ص ٥٧٣

اگر عبد الرزاق مرتد شود، ما به رواياتش عمل مي كنيم.

ايشان در كتاب المصنف جلد ٥ صفحه ٢٦٩ از عبد الله مسعود مفسر عصر رسالت، نقل مي كند كه مي گويد:

حدثنا عبد اللَّهِ حدثني أبي ثنا عبد الرَّزَّاقِ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الأَعْمَشِ عن عبد اللَّهِ بن مُرَّةَ عن أبي الأَحْوَصِ عن عبد اللَّهِ قال لأَنْ أَحْلِفَ تِسْعاً ان رَسُولَ اللَّهِ صلي الله عليه وسلم قُتِلَ قَتْلاً أَحَبُّ الي من أَنْ أَحْلِفَ وَاحِدَةً انه لم يُقْتَلْ وَذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ جَعَلَهُ نَبِيًّا وَاتَّخَذَهُ شَهِيداً.

اگر ٩ بار قسم بخورم كه رسول خدا كشته شده اشت برايم محبوب تر است از اين كه يك بار قسم بخورم كه او كشته نشده است؛ زيرا خداوند او را پيامبر و شهيد قرار داده است.

الصنعاني، ابوبكر عبد الرزاق بن همام (متوفاي٢١١هـ)، المصنف، ج٥، ص٢٦٩، ح٩٥٧١،

همين روايت را آقاي حاكم نيشابوري در مستدرك شان ٣ صفحه ٦٠ مي گويد: شرائط صحيحين را دارد.

از علماي شيعه، مرحوم شيخ مفيد و مرحوم شيخ طوسي و مرحوم علامه حلي صراحت دارند كه نبي مكرم مسموم و شهيد از دنيا رفته است.

در رابطه با كيفيت شهادت رسول اكرم، آقايان در صحيح بخاري هم دارند كه از قول عائشه نقل مي كنند، آن سمي را كه رسول اكرم در سال ٦ هجرت در خيبر توسط آن زن يهودي خورده بود، باعث شد كه نبي گرامي به شهادت برسد.

در صحيح بخاري و مسلم حديث «لددناه في مرضه» را مطرح كردند كه خواهران ما مطرح كردند و من به اين نمي پردازم كه در آخر عمر نبي مكرم همسران پيغمبر داروئي را به پيغمبر دادند.

اين چه داروئي بود ما نمي دانيم، با اين كه پيغمبر نهي كرد و فرمود:

لَا تُلِدُّونِي

صحيح البخاري، ج ٦، ص ٢٥٢٤ و صحيح مسلم، ج ٤، ص ١٧٣٣

به زور به حلقوم من دارو نريزيد.

اين نشانگر اين است كه اين ها چقدر مطيع و فرمان بردار نبي مكرم بودند، آن هم جلوي چشم حضرت دارو به حلقوم نبي گرامي ريختند و از هوش رفت و وقتي كه بهوش آمد دستور دادند تا نسبت به همه قصاص شد.

آقاي بخاري اين روايت را در كتاب الديات باب قصاص مي آورد.

حاكم نيشابوري در مستدرك جلد ٤ صفحه ٢٠٢ مي گويد: تمام زنان پيغمبر را قصاص كردند و از همين داروئي كه به حلقوم نبي مكرم ريخته بودند، ريختند.

حاكم نيشابوري هم مي گويد: اين روايت كاملا صحيح است.

نسبت به امام مجتبي سلام الله عليه، منابع اهل سنت به صراحت دارند كه معاويه سمي را به جعده همسر امام مجتبي و دختر اشعث و خواهر محمد اشعث قاتل مسلم داد و به او قول داد كه اگر امام حسن را بكشي، تو را به عقد يزيد در مي آورم و ١٠٠ هزار درهم هم مي دهم.

اين روايت را آقاي سبط ابن جوزي از ابن عبد البر و از شعبي و از ابن سعد در طبقات نقل مي كند.

آقايان به كتاب تذكرة الخواص صفحه ١٩١ مراجعه كنند.

آقايان بارها از ما شنيده اند كه آقاي ذهبي در تاريخ الاسلام در مورد سبط ابن جوزي مي گويد:

وكان إماما، فقيها، علاّمةً في التاريخ والسير .

تاريخ الإسلام، ج ٤٨، ص ١٨٤

سبط ابن جوزي هم امام و هم فقيه بوده است و علامه در تايخ و سيره بوده است.

همچنين افراد ديگري اين قضايا را نقل كردند.

امام قرطبي حنفي كه متوفاي ٥٥٠ است در كتاب التعريف في الانساب جلد ١ صفحه ٣ نقل مي كند.

ابن عبد البر در الاستيعاب جلد ١ صفحه ٣٨٩ نقل مي كند كه با توطئه معاوية بن ابو سفيان، امام حسن سلام الله عليه را مسموم كردند.

جناب شهاب الدين نويري كه متوفاي ٧٣٣ است در نهاية العرب جلد ٢٠ صفحه ٢٠٠ نقل مي كند.

جناب جويني عبارتي دارد كه در آخرين لحظات حيات نبي گرامي صلي الله عليه وآله، اهل بيت پيامبر در كنار او حلقه زده بودند و در ميان آن ها صديقه طاهره تنها يادگار نبي مكرم به رنگ پريده پدرشان و آن دستمالي كه بر سر حضرت بسته شده بود نگاه مي كند كه رنگ حضرت از دستمال سفيدتر است.

مي بيند پدرشان يك لحظه از هوش مي رود و دوباره به هوش مي آيد.

آن برخورد نادرستي كه صحابه در جريان حديث قرطاس داشتند را نگاه مي كند و قطرات اشك از چشمان نازنين زهراي مرضيه سرازير است.

نمي دانم اين اشك چشم فاطمه زهرا با قلب پيغمبر چه كرد كه به تعبير جناب جويني كه مي گويد: پيغمبر اكرم فرمود: وقتي چشمم به اشك چشم دخترم زهرا افتاد:

ذكرتُ ما يُصنع بها بعدي كأنّي بها وقد دخل الذلّ بيتها، وانتُهكت حرمتها، وغصب حقّها، ومُنع إرثها، وكُسر جنبها، وأسقطت جنينها وهي تنادي: يا محمّداه فلا تجاب، وتستغيث فلا تغاث، تكون أول من يلحقني من أهل بيتي فتقدم علي محزونة مكروبة، مغمومة، مقتولة فأقول عند ذلك: اللهم العن من ظلمها، وعاقب من غصبها، فتقول الملائكة عند ذلك: آمين

به ياد آن مصيبتي كه بعد از من بر سر دخترم فاطمه خواهد آمد افتادم، مي بينم كه بعد از من چقدر مورد اذيت و آزار و ظلم واقع مي شود و احترام دخترم را هتك مي كنند و حق مسلم و شرعي او را غصب مي كنند و او را از ارث مسلمش محروم مي كنند و آنچنان به او حمله مي كنند كه پهلوهاي دخترم را مي شكنند و عزيز دلبندش را سقط مي كنند و شهيدش مي كنند و دخترم در آن گيردار هجوم به خانه اش فرياد مي زند يا رسول الله و از امت من كسي به دخترم پاسخ نمي دهد و از مردم كمك مي گيرد و استغاثه مي كند؛ ولي كسي به سخنان او احترام نمي گذارد و اول كسي كه از اهل بيت من نزد من مي آيد دخترم فاطمه زهرا سلام الله عليها است در حالي كه محزون و مكروب است و او را به شهادت رساندند.

در آن هنگام دست برمي دارم و نفرين مي كنم و مي گويم: خدايا هر كس در حق دخترم ظلم كرده لعنت كن و آن كسي كه حق او را غصب كرده است مجازات كن و ملائكه به نفرين من آمين مي گويند.

اين را جناب جويني در فرائد السمطين جلد ٢ صفحه ٣٤ نقل مي كند.

آقاي ذهبي هم در تذكرة الحافظ شان از استادشان اين گونه ياد مي كند:

الإمام المحدث الأوحد الأكمل فخر الإسلام

تذكرة الحفاظ، ج ٤، ص ١٥٠٠

*************

مجري:

لطف كنيد حديث قرطاس را مطرح كنيد و براي ما بيان كنيد كه هدف پيامبر از اين وصيت چه بوده است؟

استاد قزويني:

اين حديث از درد آورترين حوادث بود كه نبي مكرم صلي الله عليه وآله در آخرين روزهاي عمر شريف شان با آن مواجه گرديدند.