پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٣ - قرآن و پاسخ اجمالى مسأله آفات و بلاها

آنچه را از ثروت‌هاى گرانبها و جالب داشت (اعم از اسبها و غلامان و كنيزان و زينت آلات طلا و جواهرات) در معرض تماشاى بنى‌اسرائيل درآورد، گروهى از افراد ظاهر بين چنان شيفته اين صحنه شدند كه صداى‌ يا لَيْتَ لَنا مِثْلَ ما اوْتِىَ قارُونُ‌: «اى كاش همانند آنچه به قارون داده شده است ما نيز داشتيم!» [١] از آنها بلند شد، امّا روز بعد كه قارون و اموالش به زمين فرو رفتند، و معلوم شد در پشت آن جمال ظاهر، فساد باطن، و مجازات دردناكى نهفته است، همان‌ها وحشت زده گفتند: لَوْلا انْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا لَخَسَفَ بِنا: «اگر خدا بر ما منّت ننهاده بود، ما را نيز در زمين فرو مى برد». [٢]

اين ماجرا علاوه بر پيام‌هاى مختلف تربيتى، اشاره‌اى به اين نكته دارد كه براساس ظواهر امور هرگز نمى‌توان درباره خير و شر چيزى قضاوت كرد، و گاه آنچه را انسان خير مى‌بيند شر او در آن نهفته است كه اگر از باطن امر آگاه شود از آن مى‌گريزد و اين‌گونه حوادث زمينه‌هاى منطقى پاسخ اجمالى سؤالات مورد بحث را در درون جان انسان آماده مى‌سازد.

٥. در مسائل مربوط به وصيت در قرآن مجيد، بعد از اشاره به ارث طبقه اول (فرزندان و پدر و مادر) مى‌فرمايد: آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ لَاتَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعاً: «شما نمى دانيد پدران (و مادران) و فرزندانتان، كدام يك براى شما سودمندترند». [٣]

[١]. سوره قصص، آيه ٧٩.

[٢]. سوره قصص، آيه ٨٢.

[٣]. سوره نساء، آيه ١١.