پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٥ - صفات فعل

٢٩. وَ دُوْد ٣٠. رئُوف ٣١. لَطِيْفْ ٣٢. حَفِىّ‌

از جمله صفات افعال خداوند كه دائماً ورد زبان‌ها است، و مرتباً در هر نماز و آغاز سوره‌هاى قرآن؛ بلكه آغاز هر كار تكرار مى‌شود، صفت «رحمانيت» و «رحيميت» او است كه خبر از لطف و رحمت بى‌پايان او نسبت به همه بندگان بلكه همه موجودات مى‌دهد، و همان است كه‌ «ارحم الراحمين» است.

و از لوازم اين معناى «وداد» و دوستى او، لطف و عنايت و رأفت او است. اين اوصاف هفتگانه بازتاب وسيعى در آيات قرآن مجيد دارد كه به نمونه‌هاى آن در آيات زير گوش جان فرا مى‌دهيم:

١. قُلِ ادْعُوا اللَّهَ اوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ ايّاً مّا تَدْعُوا فَلَهُ الْاسماءُ الْحُسْنى‌: «بگو:

اللّه را بخوانيد يا رحمان را، هر كدام را بخوانيد، (ذات پاكش يكى است؛ و) بهترين نامها براى اوست» [١]

٢. انَّ اللَّه كانَ بِكُمْ رَحيماً: «خداوند نسبت به شما مهربان است» [٢]

٣. ... وَ انتَ ارْحَمُ الرّاحِمِيْنَ‌: «و تو مهربانترين مهربانانى» [٣]

٤. ... و هُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ: «و او آمرزنده و دوستدار (مؤمنان) است» [٤]

٥. ... انَّ اللَّه بِالْنّاسِ لَرَئُوْفٌ رَحِيْمٌ‌: «خداوند، نسبت به مردم، رئوف و مهربان‌

[١]. سوره اسراء، آيه ١١٠- واژه «رحمان» ٥٦ بار در قرآن مجيد (غير از بسم اللَّه كه در آغاز سوره‌ها است) تكرار شده است، و اين نشانه اهتمام فوق العاده قرآن نسبت به آن است.

[٢]. سوره نساء، آيه ٢٩- واژه «رحيم» در قرآن مجيد ١١٤ بار- غير از آغاز سوره‌ها- تكرار شده كه باز حكايت از اهميّت فوق‌العاده آن مى‌كند.

[٣]. سوره اعراف، آيه ١٥١- اين واژه چهار بار در قرآن مجيد آمده است، گاه به صورت خطاب مانند آيه بالا و گاه به صورت ضمير غائب (و هو ارحم الراحمين) (سوره يوسف، آيات ٦٤- ٩٢) آمده است.

[٤]. سوره بروج، آيه ١٤.