پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٠ - صفات فعل

«مَتِيْن» به معناى محكم از ماده مَتُن گرفته شده كه در اصل به معناى دو عضله نيرومندى است كه در دو طرف ستون فقرات قرار گرفته، پشت انسان را محكم مى‌كند، و براى فعاليت‌هاى سنگين آمده مى‌سازد، سپس به همين مناسبت به معناى نهايت قوّت و قدرت آمده است.

توصيف خداوند به اين دو وصف اشاره به اين است كه او براى رسانيدن رزوى به بندگان خود، هرجا كه باشند، و در هر شرايطى زندگى كنند، كاملًا قادر است و نيازى به هيچ كس و هيچ چيز ندارد.

توجّه به اين اوصاف ويژه خداوند، به افراد با ايمان آرامش مى‌دهد كه هرگز براى به دست آوردن روزى، خود را آلوده گناه نكنند و با ايمان به لطف پروردگار به دنبال روزى حلال روند.

واژه «كريم» از ماده كَرَم به گفته مقائيس اللّغه به معناى شرافت و ارزش ذاتى يا اخلاقى است، و لذا به ابرهاى باران‌زا، «كريم» و به زمين حاصلخيز، مَكْرمه گفته مى‌شود.

راغب نيز مى‌گويد: اگر واژه كرم، وصف انسان باشد به معناى اخلاق و افعال پسنديده‌اى است كه از او ظاهر مى‌شود، و اگر توصيف خدا باشد به معناى احسان و انعام آشكار او است.