پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٧ - صفات فعل

ايمان و توجّه به اين اوصاف پيام‌ها و آثار تربيتى فراوانى براى انسان دارد، مخصوصاً با توجّه به اين‌كه اين اوصاف به معناى واقعى كلمه مخصوص ذات پاك خدا است، ايمان به مالكيت او سبب مى‌شود كه من خود را در اموال خويش امانتدار بدانم، و بايد طبق دستور مالك اصلى در آن رفتار كنم.

ايمان به حاكميت خداوند مرا از تن در دادن به حكومت ظالمان، و طاغوتيان باز مى‌دارد.

و ايمان به ربوبيت او مرا از توجّه به هرچه غير او است مانع مى‌شود، يعنى تمام عالم را جلوه او مى‌دانم و همه را سر بر فرمان او مى‌بينم و طبعاً مرا از توجّه به مخلوقات ضعيف و فرو رفتن در گرداب بردگى مخلوقات باز مى‌دارد.

١٤. وَلىّ ١٥. والِىْ ١٦. مَوْلى‌ ١٧. حافِظْ

١٨. حَفيظْ ١٩. رَقيبْ ٢٠. مُهَيْمِنْ‌

صفات هفت‌گانه فوق مفاهيمى مهم و نزديك به هم دارند، و همه از صفات فعل‌اند، و لذا آنها را در يك گروه محل بحث قرار داديم تا تفسير آنها در پرتو يكديگر روشن و تكميل گردد، و در واقع بعد از مسأله خالقيت و ربوبيت اين گروه از صفات جاى دارند.

در قرآن مجيد به همه اينها- بعضى فقط يكبار و بعضى چنديدن بار- اشاره شده است به آيات زير گوش دل فرا مى‌دهيم: