پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٩ - ٥ خير و شر در روايات اسلامى

٥. خير و شر در روايات اسلامى‌

اين دو واژه در روايات اسلامى اعم از رواياتى كه از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله رسيده، يا روايات ائمه معصومين عليهم السلام بازتاب گسترده‌اى از جنبه‌هاى مختلف دارد.

آنچه تناسب با بحث ما دارد نخست اين است كه در بسيارى از روايات صريحاً آمده كه خير و شر هر دو مخلوق الهى هستند از جمله:

در حديثى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم: «انَّ اللَّهَ يَقُولُ انَا اللَّهُ لا الهَ الّا انَا، خالِقُ الْخَيرِ وَ الشَّرِ، وَ هُما خَلْقانِ، مِنْ خَلْقى ...»: «من خداوندى هستم كه هيچ معبودى جز من نيست آفريدگار خير و شرّم و آنها دو مخلوق از مخلوقات من‌اند». [١]

همين معنا در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است فرمود: از چيزهايى كه خداوند به موسى وحى فرستاد و در تورات نازل فرمود اين بود: «انّى انَا اللَّهُ لاالهَ‌الّا انا، خَلَقْتُ الْخَيْرُ وَ اجْرَيْتُهُ عَلَى يَدَىْ مَنْ احِبُّ، فَطُوبى‌ لِمَنْ اجْرَيْتُهُ عَلى‌ يَدَيْهِ، وَ انَا اللَّهُ لااله‌الَّا انَا، خَلَقْتُ الْخَلْقَ وَ خَلَقْتُ الشَّرَوَ اجْرَيْتُهُ عَلى‌ يَدَى مَنْ اريدُه، فَوَيْلٌ لِمَنْ اجْرَيْتُهُ عَلَى يَدَيْهِ»: «من خدائى هستم كه هيچ معبودى جز من نيست من مردم را آفريدم، و خير را نيز آفريدم، و آن را بردست كسانى كه دوست مى‌دارم جارى مى‌سازم، پس خوشا به حال كسانى كه آن را بر دست‌هاى آنان جارى مى‌سازم، و من خدائى هستم كه معبودى جز من نيست، مردم را آفريدم و شر را نيز آفريدم، و آن را بردست كسانى كه مى‌خواهم جارى مى‌سازم پس واى‌

[١]. بحارالانوار، جلد ٥، صفحه ١٦٠، حديث ٢٠.