پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٣ - ٦ دلايل منكران اصل عدالت

بكله فعل خداوند ميزان و مقياس عدل است.

اگر تمام جنايتكاران جهان را به بهشت فرستد عين عدالت است و اگر تمام نيكان و پاكان و پيامبران معصوم را به دوزخ فرستد باز عين عدل است!

٤. اشاعره معتقداند انسان هيچ اختيارى در اعمالش ندارد و هر كارى انجام دهد به اراده خدا است!

و هنگامى كه مواجه با اين سؤال شده‌اند كه چگونه عقل باور مى‌كند خدا ما را مجبور بر معصيت كند و بعد ما را مجازات نمايد، اين با عدالت او سازگار نيست؟

آنها در پاسخ اين سؤال، اصل مسأله عدالت و ظلم را انكار كرده‌اند و گفته‌اند او هرچه كند عينَ عدالت است و كسى را حق سؤال از او نيست.

٥. گرايش بعضى از آنها به نفى عدالت ممكن است از اينجا ناشى شده باشد كه در ارتباط با مسائل مربوط به معاد و عذاب و مجازات كفّار اين سؤال پيش آمده: چگونه انسانى كه فى‌المثل پنجاه سال گناه كرده و كافر و مشرك بوده بايد تا ابد در آتش قهر و غضب الهى بسوزد؟ اين با اصل عدالت چگونه سازگار است؟!

و چون پاسخى براى اين مطلب نداشته‌اند اصل مسأله عدالت را انكار كرده‌اند!

٦. ترديد جمعى ديگر در اين مسأله از اينجا سرچشمه گرفته كه بعضى از ناهنجارى‌هاى ظاهرى از قبيل آفات و بلاها و طوفان‌ها و زلزله‌ها و حوادث ديگرى از اين قبيل، و همچنين بيمارى‌ها و شكست‌ها و ناكامى‌ها در زندگى بشر