پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٥ - نقد و بررسى

نجات دهد، هيچ‌يك از آنها در خوبى اين عمل و تحسين و تقدير و تشكر از انجام دهنده آن ترديد به خود راه نمى‌دهند، و هرگز نمى‌گويند بگذاريد ببينيم آيا در آيات و روايات از آنها مدح و تمجيد و تشكّر شده يا نه؟!

در مباحث عقلى از اين گونه بحث‌ها فراوان داريم كه افرادى تحت فشار مسائل جنبى حقايقى را با زبان منكر مى‌شوند، در حالى كه در عمل كاملًا به آن وفادارند (مانند سوفسطائيان كه وجود خارجى همه چيز را انكار مى‌كنند ولى در عمل مسلّماً از آتش مى‌پرهيزند و هنگام تشنگى به سراغ آب مى‌روند)

علاوه بر اين قبول مستقلّات عقليّه پايه اصلى قبول نبوّت انبياء است، و بدون آن سخن هيچ پيامبرى قابل قبول نيست، و معجزات آنها نشانه‌اى از صدقشان نمى‌باشد، چرا كه با انكار مستقلّات عقليّه احتمال دروغ در سخنان آنها و ظهور معجزات بر دست مدعيّان باطل بعيد نيست.

٢. مسأله مالكيّت خداوند نسبت به تمام جهان هستى و تمامى ذرّات وجود ما مطلبى نيست كه بر كسى پنهان باشد. ولى مالكيّت دليل بر اين نمى‌شود كه تصرّفات غير حكيمانه كند، يعنى در كنار صفت مالكيت، حكيم بودن قرار دارد نمى‌توان يكى را پذيرفت و ديگرى را انكار كرد.

ممكن است كسى اموالى را از دست‌رنج مشروع خود طى ساليان دراز بيندوزد و مالك آنها باشد، ولى او حق ندارد تمام اين اموال را آتش بزند، زيرا عقل مى‌گويد اين كار قبيح است، حتّى از مالك آن!

خداوند حكيم نيز چنين كارى را نمى‌كند كه تمام جهان هستى را بى‌جهت‌