پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٥ - رحمت واسعه الهى در احاديث اسلامى

مرحوم كفعمى در مصباح ضمن معانى ديگر به آن اشاره كرده است. [١]

همچنين جبران كننده شكست‌ها، ناكامى‌ها و ندامت‌هاى حاصل از گناه است.

اين واژه، همان‌گونه كه مرحوم طبرسى در مجمع البيان اشاره كرده است، هنگامى كه در مورد خداوند به كار مى‌رود جنبه مدح و ثنا دارد، در حالى كه در مورد بندگان جنبه مذمت دارد (زيرا حكايت از برترى‌جوئى و تكبر و ظلم و فساد مى‌كند).

پيامى كه اين وصف الهى به ما مى‌دهد از يك‌سو توجّه به عظمت و علو مقام خدا است و از سوى ديگر توجّه به رحمت و عطوفت و عنايت او در جبران شكست‌ها، و محروميت‌ها، و گناهان است.

٣٩. شَكُوْرٌ ٤٠. شاكِرٌ ٤١. شَفِيْعٌ ٤٢. وَكيْلٌ ٤٣. كافِىٌ‌

اين اوصاف پنج‌گانه نيز همه از صفات فعل است، مجموعه‌اى است از صفاتى كه حاكى از انواع نعمت‌ها و مواهب پروردگار و حمايت و دفاع او از بندگان است، و لذا پيوند نزديكى در ميان آنها ديده مى‌شود و روى اين جهت آنها را در يك مجموعه در اينجا آورده‌ايم، به قرآن باز مى‌گرديم و گوش دل به آيات زير مى‌سپاريم:

١. انَّ اللَّهَ غَفُوْرٌ شَكُورٌ: «خداوند آمرزنده و قدردان است». [٢]

[١]. مصباح، صفحه ٣١٩.

[٢]. سوره شورى، آيه ٢٣- واژه «شكور» ٩ بار در قرآن مجيد آمده كه تنها در چهار مورد، وصف خداوند است (فاطر- ٣٠ و ٣٤، شورى- ٢٣، تغابن- ١٧).