پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٨ - ٤ چرا به هنگام دعا دست به آسمان بر مىداريم؟

متعال توصيف به زمان و مكان و حركت و انتقال و سكون نمى‌شود، بلكه او خالق زمان و مكان و حركت و سكون و انتقال است، خداوند برتر از آن است كه ظالمان مى‌گويند» [١]

٢. در حديث ديگرى آمده است كه اميرمؤمنان على عليه السلام شنيد مردى چنين قسم ياد مى‌كند: «وَ الَّذى احْتَجَبَ بِسَيْع طِباقٍ»: «قسم به خدايى كه پشت هفت آسمان برفراز يكديگر متحجب و پنهان شده» (به گمان اين‌كه جاى خداوند در عرش است و عرش در ماوراء آسمان‌ها است)

امام عليه السلام تازيانه را بالاى سر او گرفت و فرمود: «يا وَيْلَكَ! انَّ اللَّهَ اجَلُّ مِنْ انْ يَحْتَجِبَ عَنْ شَى‌ءٍ اوْ يَحْتَجِبَ عَنْهُ شَى‌ءٌ، سُبْحانَ الَّذى لا يَحْوِيْه مَكانٌ وَ لا يَخْفى‌ عَلَيْهِ شَىْ‌ءٌ فى الأَرْضِ وَ لا فى السَّماءِ»: «واى بر تو خداوند برتر از آن است كه از چيزى پوشيده شود يا چيزى از او پوشيده باشد، منزه است كسى كه مكانى او را در برنگرفته و چيزى در آسمان و زمين از او پنهان نيست»

جالب اين‌كه در ادامه اين حديث آمده است كه آن مرد از امام پرسيد: آيا در برابر مخالفت با اين سوگند من بايد كفّاره بدهم؟ امام فرمود: نه، تو به خدا قسم نخورده‌اى كه براى آن كفاره‌اى باشد، تو به غير خدا قسم خورده‌اى»! [٢]

٣. در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم كه شخصى بنام سليمان بن مهران از حضرتش پرسيد: آيا صحيح است بگوئيم خدا در مكانى قرار دارد؟

امام فرمود: «سُبْحانَ اللَّهِ وَ تَعالَى‌ عَنْ ذلِكَ انَّهُ لَوْ كانَ فى مَكانٍ لَكانَ مُحْدَثاً، لأِنَ‌

[١]. بحارالانوار، جلد ٣، صفحه ٣٠٩، باب ١٤، حديث ١.

[٢]. بحاروالانوار، صفحه ٣١٠، حديث ٣.