ادوار فقه ( فارسي ) - شهابی، محمود - الصفحة ٣٩١ - ٣٦ - انفاق استادان و مدرّسان بر شاگردان
اليوم » پس چنان خاموش شد كه گويا دهانش بسته شد » سيد محسن عاملى در كتاب اعيان الشيعه ( جزء ٣١ - صفحه ١٨٢ ) اين مضمون را آورده است :
« كشّى در ترجمهء زراره روايت كرده كه زراره گفته است : « در مدينه به حلقه درسى درآمدم كه عبد الله بن محمد و ربيعهء راى در آن بود عبد الله به من گفت : ربيعه را از مسائلى كه در آنها با وى اختلاف داريد بپرس . من گفتم : « انّ الكلام يورث الضّغائن » ربيعه شنيد و مرا گفت : بپرس . من پرسيدم پيغمبر ( ص ) شراب خوار را با چه مىزد ؟
ربيعه گفت با شاخه و چوب و درخت و با نعل . پس گفتم : اگر امروز كسى شراب بياشامد و به نزد حاكم آورده شود با چه زده مىشود ؟ گفت : حاكم او را با تازيانه مىزند چون عمر با تازيانه زده است . عبد الله گفت : يا سبحان الله ! پيغمبر ( ص ) با شاخه و چوب و عمر با تازيانه ! ! پس آن چه پيغمبر كرده ترك مىشود و آن چه عمر كرده گرفته و مورد عمل ! ! »