پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩ - شرح و تفسير آنچه شايسته شكر اوست

بخش اوّل‌

الحمد للّه الّذي إليه مصائر الخلق، و عواقب الأمر. نحمده على عظيم إحسانه، و نيّر برهانه، و نوامى فضله و امتنانه، حمدا يكون لحقّه قضاء، و لشكره أداء، و إلى ثوابه مقرّبا، و لحسن مزيده موجبا. و نستعين به استعانة راج لفضله، مؤمّل لنفعه، واثق بدفعه، معترف له بالطّول، مذعن له بالعمل و القول. و نؤمن به إيمان من رجاه موقنا، و أناب إليه مؤمنا، و خنع له مذعنا، و أخلص له موحّدا، و عظّمه ممجّدا، و لاذ به راغبا مجتهدا.

ترجمه‌

حمد و سپاس مخصوص خداوندى است كه سرانجام مخلوقات و عواقب امور به او منتهى مى‌گردد. او را بر احسان عظيم و برهان روشن و فضل و نعمت فزاينده‌اش سپاس مى‌گوييم؛ سپاسى كه آنچه را شايسته حق اوست ادا كند و آنچه درخور شكر اوست انجام دهد و ما را به ثوابش نزديك سازد و موجب فزونى نعمتش گردد. و از او استعانت مى‌جوييم استعانت كسى كه به فضل پروردگار اميدوار است و به سودش آرزومند و به دفع زيان‌ها مطمئن و به نعمتش معترف و كردار و رفتار به او اذعان دارد. به او ايمان داريم، ايمان كسى كه با يقين كامل به او اميدوار است و با اعتقاد خالص به او توجه دارد، ايمان كسى كه در برابر او خاضع و با خلوص نيّت به توحيد او عقيده‌مند است. با تمجيد فراوان به بزرگداشت او مى‌پردازد و با رغبت و كوشش به او پناهنده مى‌شود.

شرح و تفسير آنچه شايسته شكر اوست‌

پيش از شروع در تفسير خطبه لازم است اشاره‌اى به شخصيت «نوف بكالى» كه راوى‌