پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٢ - شرح و تفسير برنامه شبانه پرهيزكاران

بشارت را در برابر چشم خود مى‌بينند»؛ (فإذا مرّوا بآية فيها تشويق ركنوا إليها طمعا، و تطلّعت‌ [١] نفوسهم إليها شوقا، و ظنّوا أنّها نصب أعينهم).

آرى! آنها قرآن را سرسرى نمى‌خوانند و همان‌گونه كه در بالا گفته شد خود را مخاطبان واقعى آن مى‌دانند؛ بشارت‌هاى الهى آتش شوق را در دل‌هاى آنها شعله‌ور مى‌سازد و آنچه را در آخرت است در اين دنيا با چشم دل مى‌بينند و همين امر انگيزه آنها در برنامه «سير الى اللّه» است.

«و نيز هنگامى كه به آيه‌اى مى‌رساند كه بيم و انذار در آن است (انذار در برابر گناهان) گوش‌هاى دل خويش را براى شنيدن آن باز مى‌كنند و گويى فريادها و ناله‌هاى زبانه‌هاى آتش دوزخ در درون گوششان طنين‌انداز است»؛ (و إذا مرّوا بآية فيها تخويف أصغوا إليها مسامع قلوبهم، و ظنّوا أنّ زفير [٢] جهنّم و شهيقها في أصول آذانهم).

آرى ايمان آنها به مرحله شهود رسيده و حقايق عالم غيب و جهان آخرت را با چشم مى‌بينند و با همه وجودشان لمس مى‌كنند و هرگاه خواندن آيات قرآن بدين‌گونه باشد بهترين وسيله تربيت انسانهاست.

در يكى از سخنان مولا آمده است: «ألا لا خير فى قراءة ليس فيها تدبّر ألا لا خير فى عبادة ليس فيها تفقّه؛ آگاه باشيد تلاوتى كه در آن تدبّر نيست منشأ خير و بركتى نيست و عبادتى كه در آن فهم و آگاهى نباشد، خيرى ندارد». [٣]

در حديث ديگرى از امام سجاد عليه السّلام آمده است: «آيات القرآن خزائن فكلّما فتحت خزينة ينبغى لك ان تنظر ما فيها؛ آيات قرآن گنجينه‌هاى الهى است هرگاه گنجينه‌اى گشوده شود، سزاوار است با دقّت در آن نظر افكنى (و از گوهرهاى گرانبهايش‌

[١]. «تطلعت» از طلوع گرفته شده و «تطلع» به معناى سركشيدن براى يافتن چيزى است.

[٢]. «زفير» و «شهيق»: «زفير» در اصل به معناى بازدم (بيرون فرستادن نفس) و «شهيق» به معناى دم (فروبردن نفس) است؛ ولى بعضى گفته‌اند: «زفير»، بيرون فرستادن نفس توأم با فرياد كشيدن و «شهيق» فروبردن نفس توأم با ناله است.

[٣]. بحار الانوار، جلد ٩٢، صفحه ٢١١.