در زمينه عدالت آن‌قدر به آن اهميّت داده كه آن را از وظايف حتمى مؤمنان‌ [١] و اجراى آن راحتى درباره دشمنان سرسخت، توصيه مى‌كند [٢] و انحراف از آن را گناهى بزرگ مى‌شمرد.

اگر امير مؤمنان آن را چشمه جوشان فيض الهى براى سيراب كردن قلوب علما و بهار دل‌هاى فقها مى‌شمرد، دليل آن در خود قرآن است، زيرا با اينكه هزاران تفسير بر قرآن مجيد نوشته شده، باز هرروز دانشمندان به كشف تازه‌اى در قرآن مجيد دست مى‌يابند.

اگر امام عليه السّلام مى‌فرمايد: قرآن سبب عزت و شوكت مسلمانان است، دليلش آن است كه در آيات مختلف، آنها را به وحدت كلمه و عدم تفرقه دعوت كرده و پيوند مؤمنان را پيوند برادران شمرده و نتيجه آن را عزّت مؤمنان در سايه عزت خدا دانسته است. [٣]

همچنين تمام موضوعاتى را كه امام به عنوان ٤٢ امتياز براى قرآن در اين بخش از خطبه ذكر فرموده، ريشه‌هاى آن را در قرآن مى‌يابيد، كه اگر جمع‌آورى شود يك كتاب قطور تشكيل مى‌دهد. دستوراتى كه اگر به آنها عمل شود به يقين اين آثار از آنها به دست مى‌آيد.

***______________________________

- «أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ» (يس، آيه ٧٨- ٧٩)

(١). «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَداءَ لِلَّهِ وَ لَوْ عَلى‌ أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ» (نساء، آيه ١٣٥)

(٢). «وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلى‌ أَلَّا تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى‌ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ» (مائده، آيه ٨)

(٣). «وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً» (آل عمران، آيه ١٠٣)

«وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَعْلَمُونَ» (منافقون، آيه ٨)