پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦٥ - حوادث دردناك هنگام رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و بعد از آن

شما از درگاه خدا درخواست غفران و آمرزش دارم»؛ (أقول ما تسمعون، و أستغفر اللّه لي و لكم!).

امام عليه السّلام با اين جمله با مردم اتمام حجت مى‌كند و بر عمل كردن به دستوراتش تأكيد مى‌ورزد و براى حسن ختام از خداوند براى همه طلب آمرزش مى‌كند تا اگر يارانش مرتكب خطاهايى شده باشند مشمول عنايت الهى شوند.

حوادث دردناك هنگام رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و بعد از آن‌

امام عليه السّلام در خطبه بالا اشاره به حادثه ناگوار رحلت پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و ضجه فرشتگان مى‌كند كه حاكى از عظمت اين مصيبت عظماست.

اين حادثه هنگامى دردناك‌تر مى‌شود كه حوادث ناگوار ديگرى را كه مقارن و همراه آن يا بعد از آن واقع شد، مورد بررسى قرار دهيم كه عمق فاجعه را بيشتر مى‌كند.

جمعى از شارحان نهج البلاغه در اينجا به ذكر بخشى از اين حوادث پرداخته‌اند؛ ولى ما بهتر آن ديديم كه عناين قلم را به دست «شهرستانى» دانشمند معروف و متعصب اهل سنّت، از علماى قرن ششم در كتاب ملل و نحل بسپاريم.

او اشاره به ده اختلاف مهم مى‌كند كه هركدام براى جهان مصائبى به بار آورد، هر چند مى‌كوشد آن را با اجتهاد اصحاب توجيه كند؛ ولى بديهى است اعمال خلاف انجام شده به قدرى آشكار است كه توجيه آن با مسئله اجتهاد يا اشتباه غير قابل قبول است.

نخستين اختلاف را نزاعى مى‌داند كه در بيمارى آخر عمر پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله واقع شد.

او از صحيح بخارى از «ابن عباس» نقل مى‌كند هنگامى كه بيمارى پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله كه در آن بدرود حيات گفت، شديد شد، فرمود: «ايتونى بدواة و قرطاس أكتب لكم كتابا لا تضلّوا بعدى؛ دوات و كاغذى بياوريد براى شما نامه‌اى بنويسم تا با عمل كردن به آن بعد