پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٢ - نكتهها عوامل پايدارى ايمان

در آيه ٥٦ و ٥٧ سوره صافات از قول بعضى از بهشتيان مى‌خوانيم كه از فراز بهشت نگاهى به دوزخ مى‌افكند و به دوست گمراه دوزخيش مى‌گويد: « «تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ وَ لَوْ لا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ» به خدا سوگند! نزديك بود مرا نيز به هلاكت بكشانى و اگر نعمت پروردگارم نبود من نيز از احضارشدگان در دوزخ بودم».

در حديثى نيز از امام صادق عليه السّلام مى‌خوانيم كه از آن حضرت پرسيدند چه چيز ايمان را در انسان ثابت و راسخ مى‌كند؟ در پاسخ فرمود: «الّذى يثبته فيه الورع، و الّذى يخرجه منه الطّمع؛ ورع و تقوا ايمان را در انسان تثبيت مى‌كند و طمع آن را بيرون مى‌سازد». [١]

در حديث ديگرى از آن حضرت آمده است: «من كان فعله لقوله موافقا فاثبت له الشّهادة بالنّجاة و من لم يكن فعله لقوله موافقا فإنّما ذلك مستودع؛ كسى كه رفتارش با گفتارش هماهنگ است به نجات او گواهى ده، و آن كس كه موافق نيست ايمانش عاريتى است (و بر باد مى‌رود)». [٢]

امير مؤمنان على عليه السّلام نيز به «كميل» راه پايدار بودن را نشان داد و فرمود: «يا كميل! إنّما تستحقّ أن تكون مستقرا إذا لزمت الجادّة الواضحة الّتى لا تخرجك إلى عوج و لا تزيلك عن منهج ما حملناك عليه و هديناك إليه؛ اى كميل! تنها در صورتى مستحق ثبات ايمان هستى كه از جاده روشنى كه تو را به كژى نمى‌برد حركت كنى و از روشى كه به تو آموخته‌ايم و به سوى آن هدايت شده‌اى، جدا نشوى». [٣]

البتّه عوامل ثبات و تزلزل ايمان منحصر به آنچه گفته شد نيست؛ ولى بخش مهمى را مى‌توان در عوامل فوق جستجو كرد.

(١). ميزان الحكمة، جلد ١، حديث ١٣٥٩.

(٢). الكافى، جلد ٢، صفحه ٤٢٠.

(٣). بحار الانوار، جلد ٧٤، صفحه ٢٧٢.