كسى كه اين سوره‌ها را با دقت بررسى كند مى‌داند كه موج نفاق و منافقگرى، حتى در سالهاى آخر عمر پيامبر صلّى اللّه عليه و اله، شديد بوده؛ اما نفوذ و قدرت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و پيروزى آشكار مؤمنان راستين، ابتكار عمل را از دست آنها گرفته بود.

آنها بعد از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله به جنب‌وجوش درآمدند و با نقشه‌هاى بسيار مرموز، آن قدر تلاش كردند كه در عصر بنى اميّه بر جاى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله به عنوان خليفه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و اله تكيه زدند و كسى كه در اواخر عمر پيامبر صلّى اللّه عليه و اله اسلام را پذيرفته بود و فرزند دشمن شماره يك اسلام؛ يعنى ابو سفيان به شمار مى‌رفت بر جاى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و اله نشست و «خال المؤمنين» شد. اين داستان سر دراز دارد كه فعلا از آن مى‌گذريم.

در دنياى امروز نفاق بيش از هرزمان ديگرى ديده مى‌شود. منافقان با برنامه‌ريزى بسيار حساب شده و ابزار و سرمايه فراوان و عمّال وسيع در همه‌جاى دنيا و حتى با بهره‌گيرى از وسايل مدرن به شيطنتهاى گسترده خود مشغولند.

دولتهاى استعمارى كه حيات آنها به مكيدن خون ديگران وابسته است، در پناه عناوينى مانند حقوق بشر و آزادى و دموكراسى، بدترين جنايات را انجام مى‌دهند. اگر در كشورى كه مورد پسند آنها نيست در صورتى كه كمترين خشونتى با يك زندانى شود فرياد برمى‌كشند؛ ولى در زندانهايى، همچون زندان «ابو غريب» عراق و «گوانتانامو» جناياتى انجام مى‌دهند كه در تاريخ بى‌سابقه بوده است و اخبار تكان‌دهنده آنها در عصر و زمان ما همه‌جا منتشر شده است.

در پناه لفظ آزادى، آزادى عمل و عقيده را از همه مخالفان خود مى‌گيرند و سعى دارند همه‌جا حكومتهاى وابسته به خود به وجود آورند و گاه با صراحت مى‌گويند بهترين گزينه براى ما حكومتهايى است كه حافظ منافع ما باشد.

آنها دم از حكومتهاى مردمى مى‌زنند؛ ولى در هرنقطه‌اى از جهان كه مردم حكومتى برپا كردند كه حافظ منافع آنها نبود با تمام قوا سعى مى‌كنند آن را ساقط كنند.

گاه از طريق كمكهاى مردم و وامهاى باعوض و بلاعوض وارد مى‌شوند؛ ولى هدف‌