پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٦ - نكته حوادث سخت و دردناك آخر الزمان

بهانه‌هاى واهى براى انجام هركار ناروا و تمسّك به حيله‌هاى شرعى يكى ديگر از ويژگيهاى آن زمان است. بدعتها به صورت سنّتها و سنّتها به صورت بدعتها در مى‌آيد.

در حديثى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله مى‌خوانيم: «يأتى على النّاس زمان لا يبقى أحد إلّا أكل الرّبا فإن لم يأكله أصابه من غباره؛ زمانى بر مردم فرامى‌رسد كه همه رباخوار مى‌شوند و اگر كسانى رباخوار نباشند گرد و غبار ربا بر دامنشان مى‌نشيند». [١]

در حديث ديگرى در وصاياى رسول خدا به ابن مسعود آمده است: «زمانى بر مردم فرا مى‌رسد كه انواع غذاهاى لذيذ را مى‌خورند و بر مركبها (ى گران قيمت) سوار مى‌شوند و مردان، همچون زنان كه براى همسر خود، زينت مى‌كنند خود را مى‌آرايند. زنان، بى‌پرده خارج مى‌شوند و مانند سلاطين جبّار در اجتماع خودنمايى مى‌كنند. اين گروه منافقان اين امت در آخر الزمان‌اند- تا آنجا كه مى‌فرمايد: «يابن مسعود يأتى على الناس زمان الصّابر على دينه مثل القابض على الجمرة بكفّه؛ زمانى بر مردم فرامى‌رسد كه نگهدارى دين همچون نگهدارى آتش در كف دست است». [٢] و حوادث دردناك ديگرى كه ذكر همه آنها به طول مى‌انجامد.

اين پيشگوييها در واقع افزون بر اينكه جنبه اعجاز دارد، هشدارى است به گروههاى وفادار به اسلام كه خود را نبازند و بدانند اين دوران پايانى دارد كه به ظهور حضرت مهدى ارواحنا فداه مى‌انجامد.

(١). مستدرك الوسائل، جلد ١٣، صفحه ٣٣٣، ابواب ربا، باب ١، حديث ١٨.

(٢). سفينة البحار، ماده «زمان».