پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥٨ - شرح و تفسير پيوسته گوش بر فرمان بودم!

فيها الأقدام، نجدة أكرمني اللّه بها).

اين جمله‌هاى كوتاه اشاره به فداكاريهاى آن حضرت در غزوات مهم اسلامى، همچون احد و خيبر و احزاب و حنين است.

مى‌دانيم در احد طبق تصريح مورّخين هنگامى كه دشمن خبر دروغين كشته شدن پيامبر را منتشر كرد و عده زيادى از مسلمانان شهيد شدند باقى‌مانده لشكر عقب‌نشينى كردند تنها كسى كه در كنار پيامبر باقى ماند و همچون پروانه گرد شمع وجود او مى‌گشت و دفاع مى‌نمود على عليه السّلام بود. [١]

نيز مى‌دانيم در جنگ احزاب همه در برابر «عمرو بن عبدود» به اصطلاح، سپر انداختند و هيچ‌كس جز امير مؤمنان على عليه السّلام آماده مبارزه با او نشد. [٢]

در جنگ خيبر پيامبر هرروز پرچم جنگ را به دست يكى از مدّعيان مى‌داد؛ ولى كارى از پيش نمى‌برد تا اينكه در آخرين روز پرچم را به دست على عليه السّلام سپرد و قلعه‌هاى خيبر به دست مبارك او يكى پس از ديگرى فتح شد. [٣]

در جنگ حنين هنگامى كه لشكر اسلام مورد هجوم غافلگيرانه دشمن قرار گرفت بسيارى از ترس و وحشت فرار كردند. يكى از كسانى كه محكم ايستاد و از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله دفاع كرد، على عليه السّلام بود. [٤]

به يقين فداكارى‌هاى على عليه السّلام منحصر به ميدان نبرد نبود، بلكه در موارد ديگرى كه كمتر كسى جرأت مى‌كرد در آن گام نهد، على عليه السّلام بود كه شجاعانه وارد مى‌شد؛ مانند داستان «ليلة المبيت» (شبى كه على عليه السّلام در بستر پيامبر خوابيد و سبب نجات آن حضرت از چنگال دشمنان خونخوار شد).

[١]. تاريخ طبرى، جلد ٢، صفحه ١٩٧ (حوادث سال سوم).

[٢]. همان، صفحه ٢٣٩ (حوادث سال پنجم).

[٣]. همان، صفحه ٣٠٠ (حوادث سال هفتم).

[٤]. همان، صفحه ٣٤٧ (حوادث سال هشتم).