پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٣ - ترجمه
بخش دوم
و الهجرة قائمة على حدّها الأوّل. ما كان للّه في أهل الأرض حاجة من مستسرّ الإمّة و معلنها. لا يقع اسم الهجرة على أحد بمعرفة الحجّة في الأرض. فمن عرفها و أقرّ بها فهو مهاجر. و لا يقع اسم الإستضعاف على من بلغته الحجّة فسمعتها أذنه و وعاها قلبه.
إنّ أمرنا صعب مستصعب، لا يحمله إلّا عبد مؤمن امتحن اللّه قلبه للإيمان، و لا يعي حديثنا إلّا صدور أمينة، و أحلام رزينة.
أيّها النّاس، سلوني قبل أن تفقدوني، فلأنا بطرق السّماء أعلم منّي بطرق الأرض، قبل أن تشغر برجلها فتنة تطأ في خطامها، و تذهب بأحلام قومها.
ترجمه
هجرت بر همان وضع نخستين خود باقى است! خداوند به كسانى كه در روى زمين زندگى مىكنند؛ خواه ايمانشان را پنهان نمايند يا آشكار سازند نيازى ندارد. (و اگر دستور به هجرت داده به مصلحت اهل ايمان است كه بتوانند در برابر دشمن قوى شوند) و نام هجرت بر كسى اطلاق نمىشود مگر اينكه حجّت خدا را بر روى زمين بشناسد. آنها كه حجت خدا را بشناسند و به او ايمان آورند مهاجرند (هرچند ظاهرا سفرى نكرده باشند) و نام مستضعف بر كسى كه حجت به او رسيده و گوشش آن را شنيده و قلبش آن را حفظ كرده نهاده نمىشود. (بدانيد) شناخت موقعيت ما كارى است بس دشوار كه جز بنده مؤمنى كه خداوند قلبش را به وسيله ايمان آزموده است آن را پذيرا نمىشود و احاديث ما