پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٠ - شرح و تفسير همگى آماده جهاد شويد!

تدبّر مى‌كردند و به‌پا مى‌داشتند. سنّتها را زنده كرده، بدعتها را ميراندند. هنگامى كه به سوى جهاد دعوت شدند، مشتاقانه پذيرفتند به رهبر خود اطمينان داشتند و از او پيروى كردند سپس با صداى رسا ندا داد- اى بندگان خدا! جهاد، جهاد! آگاه باشيد من امروز لشكر را به سوى اردوگاه حركت مى‌دهم، آن كس كه مى‌خواهد به سوى خدا حركت كند با ما كوچ نمايد.

شرح و تفسير همگى آماده جهاد شويد!

در اين بخش از خطبه، لحن كلام امام عليه السّلام تغيير پيدا مى‌كند و با تعبيراتى بسيار غم‌انگيز، سخنان گذشته را ادامه مى‌دهد و از شهيدان بزرگوارى كه در صفين شربت شهادت نوشيدند و جاى آنها در ميان اصحابش خالى است ياد مى‌كند و مى‌فرمايد:

«كجايند برادران من همانها كه در مسير صحيح گام نهادند و در راه حق پيش رفتند»؛ (أين إخواني الّذين ركبوا الطّريق، و مضوا على الحقّ؟).

سپس روى چند نفر از اين پيشتازان ايثار و شهادت و آگاهى و معرفت، انگشت مى‌نهد و مى‌فرمايد: «كجاست عمار؟ كجاست ابن تيّهان؟ و كجاست ذو الشهادتين. (سه نفر از بزرگان اصحاب كه شرح حالشان خواهد آمد)»؛ (أين عمّار؟ و أين ابن التّيّهان؟).

آن‌گاه به صورت كلى و عام از همه آنها چنين ياد مى‌كند: «كجايند مانند آنان از برادرانشان كه پيمان بر جانبازى بستند و سرانجام سرهايشان براى فاجران و فاسقان فرستاده شد»؛ (و أين ذو الشّهادتين؟ و أين نظراؤهم من إخوانهم الّذين تعاقدوا على المنيّة، و أبرد [١] برؤوسهم إلى الفجرة!).

[١]. «أبرد» از ريشه «برود» و «برودت» به معناى سرد شدن است و در مورد كسى كه آخر روز وارد محلى مى‌شود اين واژه به كار مى‌رود و نيز هنگامى كه نامه و يا چيزى را با پيك مخصوص از جايى به جايى مى‌فرستند واژه ابراد اطلاق مى‌شود و «بريد» در زمان ما به اداره پست اطلاق مى‌شود.