پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢ - شرح و تفسير همگى آماده جهاد شويد!

حافظان راستين اسلام و صحابه حقيقى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله چه ويژگى‌هايى داشتند. شايد اين سخنان داغ در آن دلهاى سرد اثر بگذارد و براى جهاد با ظالمان و جانيان به‌پا خيزند.

سپس امام عليه السّلام با صداى رسا و بانگ بلند ندا داد: «اى بندگان خدا جهاد، جهاد. آگاه باشيد من امروز لشكر را به سوى اردوگاه حركت مى‌دهم آن كس كه مى‌خواهد به سوى خدا حركت كند با ما كوچ نمايد»؛ (ثمّ نادى بأعلى صوته: الجهاد الجهاد عباد اللّه! ألا و إنّي معسكر في يومي هذا؛ فمن أراد الرّواح إلى اللّه فليخرج!).

به اين ترتيب امام عليه السّلام بعد از آن همه بيانات تكان‌دهنده و بيدارگر، مردم را براى جهاد به سوى دشمن دعوت كرد و گروه زيادى از مردم از سخنان امام عليه السّلام به شوق آمدند و احساس مسئوليت كردند و آماده حركت به ميدان جهاد شدند.

*** «نوف بكالى (راوى اين خطبه) مى‌گويد: امام عليه السّلام پرچمى به امام حسين عليه السّلام براى يك لشكر ده هزار نفرى داد و پرچمى به قيس ابن سعد- كه رحمت خدا بر او باد- براى ده هزار و به ابو ايوب انصارى براى ده هزار و براى ديگران هركدام به تعدادهاى ديگر، و اين در حالى بود كه مى‌خواست به صفين بازگردد ولى هنوز روز جمعه نگذشته بود كه ابن ملجم- كه لعنت خدا بر او باد- امام عليه السّلام را ضربت زد و لشكرها بازگشتند و ما همچون گلّه‌هايى بوديم كه شبان خود را از دست مى‌دهد و گرگان از هرسو به آنها حمله‌ور مى‌شوند و آنها را مى‌ربايند»؛ (قال نوف: و عقد للحسين عليه السّلام في عشرة آلاف، و لقيس بن سعد قدّس سرّه في عشرة آلاف، و لأبي أيّوب الأنصاري في عشرة آلاف، و لغيرهم على أعداد أخر، و هو يريد الرّجعة إلى صفين، فما دارت الجمعة حتّى ضربه الملعون ابن ملجم لعنه اللّه، فتراجعت العساكر، فكنّا كأغنام فقدت راعيها، تختطفها الذئاب من كلّ مكان!).

به اين ترتيب گرگان شام و غارتگران سپاه معاويه شادمان شدند و از اينكه خطر بزرگى‌