پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦٩ - حوادث دردناك هنگام رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و بعد از آن

خطبه ١٩٨ [١] و من خطبة له عليه السّلام ينبّه على إحاطة علم اللّه بالجزئيّات، ثمّ يحثّ على التّقوى، و يبيّن فضل الإسلام و القرآن‌

از خطبه‌هاى امام عليه السّلام است‌

كه درباره احاطه علم خداوند به همه جزئيات و سپس تشويق به تقوا و به دنبال آن بيان برترى اسلام و قرآن ايراد فرموده است.

[١]. سند خطبه:

نويسنده كتاب مصادر نهج البلاغه مى‌گويد: آنچه را مرحوم سيّد رضى در اينجا آورده با آنچه در خطبه ١٠٤ (١٠٦ طبق آنچه در اين كتاب آمده است) يك خطبه است كه با دقّت در عبارات، اين مطلب روشن مى‌شود. (مصادر نهج البلاغه، جلد ٣، صفحه ٨٢)؛ ولى مدرك و منبع ديگرى غير از نهج البلاغه براى آن ذكر نكرده است با بررسيهايى كه به وسيله رايانه انجام شد نيز مدركى غير از نهج البلاغه براى آن نيافتيم.

متأسفانه در بعضى از كتب (مانند نهج البلاغه نسخه معجم مفهرس از انتشارات نشر اسلامى وابسته به جامعه مدرسين) شش منبع غير از نهج البلاغه براى اين خطبه ذكر شده كه حتى يكى از آنها صحيح نيست؛ امّا بلنداى مضمون و محتواى خطبه به قدرى است كه ممكن نيست از غير امام صادر شود و اين خود دليلى بر قوّت سند آن است.